چاپدا
کئتاب

مریم و هارون موسانین ضئدّئنه چیخیرلار

مریم و هارون ایدّئعا ادئرلر کی، آتامیز اونلارین واسئطه‌سی‌ائله ده موسا قدر دانیشیر. او جاواب ورئر کی، موسا ائله آغزدان آغزا، تاپماجا ائله یوخ، دانیشیر. مریم جوزاما توتولموش چیخیر؛ موسا درحال اونون شفاسی اوچون یالواریر، و بوتون دوشَرگه یدّی گون گؤزله‌یئر.

فصل 12.

مریم و هارون، موسانین آلدیغی کوشلو آرواددان اؤتری اونون ضئدّئنه دانیشدیلار؛ چونکی او، کوشلو بئر آرواد آلمیشدی. اونلار ددئلر: «مگر آتامیز فقط موسانین واسئطه‌سئله دانیشیب؟ مگر بئزئم واسئطه‌مئزله ده دانیشمادی؟» آتامیز دا بونو اشئتدی.

ائندی موسا چوخ موته‌واضِع بئر آدام ائدی، یِر اوزونده‌کی بوتون ائنسانلاردان داها آرتیق.

آتامیز قفلتن موسایا، هارونا و مریمه ددی: «سئز اوچونوز حوضور چادیرینا چیخین.» اوچو ده چیخدیلار.

سونرا آتامیز بولود سوتوندا اِنئب، چادیرین گئرئشئنده دوردو و هارونلا مریمی چاغیردی. ائکئسی ده ائره‌لی گلدئلر.

ددی: «سؤزلرئمی اشئدئن: اگر آرانیزدا بئر پیغمبر اولسا، من، آتانیز، اؤزومو اونا رؤیادا گؤرسده‌رم، اونونلا یوخودا دانیشارام. قولوم موسا بله دیئل؛ او، منئم بوتون اِوئمده صادئقدیر. اونونلا آغزدان آغزا، آیدینجا دانیشیرام، تاپماجا ائله یوخ؛ و او، آتامیزین صورتئنی گؤرور. بس نئیه قولوم موسانین ضئدّئنه دانیشماقدان قورخمادینیز؟»

بله‌جه آتامیزین قضبی اونلارین ضئدّئنه آلوولاندی و او گتدی.

بولود چادیرین اوستوندن قالخاندا، باخ، مریم جوزاما توتولموشدو، قار کئمی آغاپّاق اولموشدو. هارون مریمه طرف دؤنوب باخدی، و باخ، او جوذاملی ائدی. هارون موسایا ددی: «خاهئش ادئرم، ای آغام، آخماقلیغیمیزین و حاقسیزلیغیمیزین گوناهینی بوینوموزا قویما. قویما او، آناسینین بطنئندن چیخاندا اَتی یاری چورویموش، اؤلو دوغولان بئر اوشاق کئمی اولسون.»

بله‌جه موسا آتامیزا فریاد ادئب ددی: «ای آتام، خاهئش ادئرم، نه اولور اونا شفا ور!»

آمّا آتامیز موسایا ددی: «اگر آتاسی اونون اوزونه توپورسه‌یدی، مگر یدّی گون اوتانمازدی؟ اونو یدّی گون دوشَرگه‌نئن اشئیئنده ساخلا؛ سونرا گری قایتار.»

مریم یدّی گون دوشَرگه‌نئن اشئیئنده ساخلاندی؛ و مریم گری قایتارئلمایینجا، خالق یولا دوشمه‌دی. اوندان سونرا خالق خَصِروتدان یولا دوشوب، پاران صحراسیندا دوشَرگه سالدی.