ڇپيل
ڪتاب

مريم ۽ هارون موسيٰ جي مخالفت ڪن ٿا

مريم ۽ هارون دعويٰ ڪن ٿا ته هو به اسان جي پيءُ لاءِ ايترو ئي ڳالهائين ٿا جيترو موسيٰ. هو جواب ڏئي ٿو ته موسيٰ سان هو منھن در منھن ڳالهائي ٿو، پہيليءَ ۾ نه. مريم برص ۾ مبتلا ٿي نڪري ٿي؛ موسيٰ فوراً سندس شفا لاءِ منٿ ڪري ٿو، ۽ سڄو ڇانوڻي ست ڏينهن انتظار ڪري ٿي.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 4, 6–8, 14

باب 12.

مريم ۽ هارون موسيٰ جي ان ڪوشي عورت جي ڪري سندس خلاف ڳالهايو، جنهن سان هن شادي ڪئي هئي؛ هن هڪ ڪوشي عورت سان شادي ڪئي هئي. هنن چيو تہ ”ڇا اسان جو پيءُ رڳو موسيٰ جي وسيلي ڳالهايو آهي؟ ڇا هن اسان جي وسيلي بہ نہ ڳالهايو آهي؟“ اسان جي پيءُ اهو ٻڌو.

هاڻي اهو ماڻهو موسيٰ زمين جي مٿان رهندڙ سڀني ماڻهن کان گهڻو وڌيڪ نماڻو هو.

اوچتو اسان جي پيءُ موسيٰ، هارون ۽ مريم کي چيو تہ ”اوهين ٽيئي ملاقات جي خيمي ڏانهن نڪري اچو.“ ٽيئي نڪري آيا.

پوءِ اسان جو پيءُ ڪڪر جي ٿنڀي ۾ لهي، خيمي جي دروازي تي بيهي، هارون ۽ مريم کي سڏيائين، تڏهن ٻئي اڳيان آيا.

هن فرمايو تہ ”منهنجا لفظ ٻڌو: جيڪڏهن اوهان ۾ ڪو نبي هجي تہ آءٌ، اوهان جو پيءُ، کيس رويا ۾ پاڻ ظاهر ڪريان ٿو، ۽ خواب ۾ ساڻس ڳالهايان ٿو. منهنجي خادم موسيٰ سان ائين ناهي؛ هو منهنجي سڄي گھر ۾ وفادار آهي. ساڻس آءٌ منهن مقابل، صاف نموني ۽ ڳجھارتن ۾ نہ، ڳالهايان ٿو، هو اسان جي پيءُ جي صورت ڏسي ٿو. پوءِ اوهان کي منهنجي خادم موسيٰ جي خلاف ڳالهائڻ کان ڊپ ڇو نہ ٿيو؟“

تنهنڪري اسان جي پيءُ جو غضب مٿن ڀڙڪي اٿيو، ۽ هو هليو ويو.

جڏهن ڪڪر خيمي جي مٿان کان کڄي ويو، تڏهن مريم ڪوڙهي ٿي وئي هئي، برف جيان اڇي. هارون مريم ڏانهن مڙيو تہ ڏٺائين اها ڪوڙهي هئي. هارون موسيٰ کي چيو تہ ”اي منهنجا مالڪ، مهرباني ڪري اسان جي بيوقوفيءَ ۽ ڏوهه جو گناهه اسان جي مٿان نہ رک. هن کي ان مئل ڄاول ٻار جهڙي نہ ٿيڻ ڏي، جنهن جو اڌ گوشت ماءُ جي ڳڀ مان نڪرندي ئي کائجي چڪو هجي.“

پوءِ موسيٰ اسان جي پيءُ کي رڙ ڪري چيو تہ ”اي بابا، مهرباني ڪري، مهرباني ڪري هن کي شفا ڏي!“

پر اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ ”جيڪڏهن هن جي پيءُ رڳو هن جي منهن تي ٿڪ اڇلايو هجي ها تہ ڇا هوءَ ست ڏينهن شرمسار نہ رهي ها؟ هن کي ست ڏينهن لاءِ ڇانوڻيءَ کان ٻاهر بند ڪر؛ پوءِ هن کي موٽائي اچ.“

مريم ست ڏينهن ڇانوڻيءَ کان ٻاهر بند رکي وئي؛ جيستائين هن کي موٽائي نہ آندو ويو، تيستائين ماڻهو اڳتي نہ وڌيا. ان کان پوءِ ماڻهو حضيروت کان روانا ٿيا ۽ پاران جي بيابان ۾ خيما کوڙيائون.