پيءُ جاسوس موڪلي ٿو
اسان جي پيءُ جا موڪليل ٻارهن جاسوس چاليھ ڏينهن ڪنعان ۾ گذارين ٿا ۽ ساڳيو ميوو کڻي ٻن مختلف فيصلن سان موٽن ٿا. ڪالب چوي ٿو ته هاڻي چڙهي هلو؛ باقي چون ٿا ته ماڻهو ديو آهن ۽ اسين ٽڙا. ثبوت نه، پر خوف رپورٽ ۽ ميڙ کي کٽي ٿو.
اسان جو پيءُ آيت ۾ ڳالهائي ٿو 2
13 1اسان جي پيءُ موسيٰ کي فرمايو تہ
2”ڪنعان جو اهو ملڪ، جيڪو آءٌ اسرائيل جي ماڻهن کي ڏيان ٿو، ان جي جاسوسي ڪرڻ لاءِ ماڻهو موڪل. هر ابن ڏاڏن جي قبيلي مان هڪ ماڻهو موڪل، جيڪو انهن ۾ اڳواڻ هجي.“
3تنهنڪري موسيٰ اسان جي پيءُ جي حڪم تي کين فاران جي بيابان مان موڪليائين؛ اهي سڀ اسرائيل جي ماڻهن جا اڳواڻ هئا. 4انهن جا نالا هي هئا: روبن جي قبيلي مان زڪور جو پٽ شموع؛
5شمعون جي قبيلي مان حوري جو پٽ سافط؛
6يهودا جي قبيلي مان يفنه جو پٽ ڪالب؛
7اشڪار جي قبيلي مان يوسف جو پٽ اِگال؛
8افرائيم جي قبيلي مان نون جو پٽ هوشيع؛
9بنيامين جي قبيلي مان رفو جو پٽ فلطي؛
10زبولون جي قبيلي مان سودي جو پٽ جدئيل؛
11يوسف جي قبيلي مان (يعني منسي جي قبيلي مان) سوسي جو پٽ جدي؛
12دان جي قبيلي مان جملي جو پٽ عميئيل؛
13آشر جي قبيلي مان ميڪائيل جو پٽ ستور؛
14نفتالي جي قبيلي مان وفسي جو پٽ نحبي؛
15جاد جي قبيلي مان ماڪي جو پٽ جوئيل.
16هي انهن ماڻهن جا نالا آهن، جن کي موسيٰ ملڪ جي جاسوسي لاءِ موڪليو هو. موسيٰ نون جي پٽ هوشيع جو نالو يشوع رکيو. a a v16 موسيٰ هوشيع جو نالو بدلائي يشوع رکيو، جنهن جو مطلب آهي ”اسان جو پيءُ ڇوٽڪارو ڏئي ٿو“ — اهو ئي نالو پوءِ يسوع کي ڏنو ويو، جنهن جي وسيلي اسان جو پيءُ پنهنجن ماڻهن کي سندن سچي ميراث ۾ آڻي ٿو. 17موسيٰ کين ڪنعان جي ملڪ جي جاسوسي لاءِ موڪلي چيائين تہ ”هن رستي نجب ۾ مٿي وڃو، پوءِ جبلن واري ملڪ ۾ مٿي وڃو، 18۽ ڏسو تہ ملڪ ڪهڙو آهي، ۽ اتي رهندڙ ماڻهو مضبوط آهن يا ڪمزور، ٿورا آهن يا گهڻا، 19۽ جن شهرن ۾ اهي رهن ٿا سي کليل خيما آهن يا قلعابند، ۽ ملڪ سٺو آهي يا خراب، 20۽ ملڪ زرخيز آهي يا بنجر، ۽ اتي وڻ آهن يا نہ. همت ڪريو، ۽ ملڪ جو ميوو کڻي اچو.“ اهو پهرين پڪل انگورن جو موسم هو.
21سو اهي مٿي وڃي صين جي بيابان کان وٺي لبو-حمات جي ويجهو رحوب تائين ملڪ جي جاسوسي ڪيائون. 22اهي نجب مان ٿيندا حبرون پهتا، جتي عناق جا اولاد اخيمان، ششئي ۽ تلمي رهندا هئا. حبرون مصر جي ضعن کان ست سال اڳ ٺهيو هو. 23اهي اشڪول جي واديءَ ۾ پهچي انگورن جي هڪ ٿاڪ سميت ٽاري ڪپي آيا، جنهن کي ٻن ماڻهن ڪاٺيءَ تي کنيو؛ انار ۽ انجير بہ آندائون. 24انهيءَ جاءِ جو نالو اشڪول جي وادي رکيو ويو، ڇاڪاڻ تہ بني اسرائيل اتي انگورن جو ٿاڪ ڪپيو هو.
واعدي ۽ خوف جو ملڪ
25چاليهن ڏينهن جي پڇاڙيءَ ۾ اهي ملڪ جي جاسوسي ڪري موٽي آيا. 26اهي فاران جي بيابان ۾ قادس تي موسيٰ، هارون ۽ اسرائيل جي سڄي جماعت وٽ آيا، کين ۽ سڄي جماعت کي احوال ٻڌائي ملڪ جو ميوو ڏيکاريائون. 27هنن موسيٰ کي ٻڌايو تہ ”اسين انهيءَ ملڪ ۾ ويا هئاسين جتي تو اسان کي موڪليو هو. اهو سچ پچ کير ۽ ماکيءَ سان وهندڙ آهي؛ هيءُ ان جو ميوو آهي. 28پر ان ملڪ ۾ رهندڙ ماڻهو مضبوط آهن، شهر قلعابند ۽ ڏاڍا وڏا آهن—اسان اتي عناق جا اولاد بہ ڏٺا. 29نجب ۾ عماليقي رهن ٿا. جبلن ۾ حتي، يبوسي ۽ اموري رهن ٿا. ڪنعاني سمنڊ جي ڪناري تي ۽ يردن جي ڀرسان رهن ٿا.“
30ڪالب موسيٰ جي اڳيان ماڻهن کي خاموش ڪرائي چيو تہ ”اچو تہ هاڻي مٿي وڃي ان تي قبضو ڪريون—اسين ضرور ان تي غالب ٿي سگهون ٿا.“
31پر جيڪي ماڻهو ساڻس مٿي ويا هئا، تن چيو تہ ”اسين انهن ماڻهن تي چڙهائي نہ ٿا ڪري سگهون، ڇاڪاڻ تہ اهي اسان کان وڌيڪ طاقتور آهن.“ 32تنهنڪري هنن جنهن ملڪ جي جاسوسي ڪئي هئي، تنهن بابت اسرائيل جي ماڻهن کي بڇڙي خبر ڏني ۽ چيائون تہ ”جنهن ملڪ مان لنگهي اسان جاسوسي ڪئي، اهو پنهنجن رهاڪن کي کائي ٿو، ۽ اتي جيڪي بہ ماڻهو اسان ڏٺا سي وڏي قد وارا آهن. 33اتي اسان نفيلين کي ڏٺو—عناق جا اولاد نفيلين مان آهن. اسين پنهنجين اکين ۾ ٽڏن جهڙا نظر آياسين، ۽ هنن جي اکين ۾ بہ تهڙا ئي نظر آياسين.“ b b v33 نفيلين افسانوي ديو هئا، جن جو ذڪر پهريون ڀيرو پيدائش 6:4 ۾ آيو آهي.