اعداد 13

13 ¹پدر ما به موسی گفت:

²«مردانی بفرست تا سرزمین کنعان را کاوش کنند، سرزمینی که من به قوم اسرائیل می‌بخشم. از هر قبیلهٔ اجدادی یک مرد بفرست، هر یک از ایشان رهبری در میان قوم خود.»

³پس موسی به فرمان پدر ما ایشان را از بیابان فاران فرستاد؛ همگی از رهبران قوم اسرائیل بودند. ⁴و نام‌های ایشان این بود: از قبیلهٔ رئوبین، شَموع پسر زَکّور؛

⁵از قبیلهٔ شمعون، شافاط پسر حوری؛

⁶از قبیلهٔ یهودا، کالیب پسر یَفُنّه؛

⁷از قبیلهٔ یِساکار، یِجال پسر یوسف؛

⁸از قبیلهٔ افرایم، هوشع پسر نون؛

⁹از قبیلهٔ بنیامین، فَلطی پسر رافو؛

¹⁰از قبیلهٔ زبولون، جَدّیئیل پسر سودی؛

¹¹از قبیلهٔ یوسف (یعنی از قبیلهٔ منسی)، جَدّی پسر سوسی؛

¹²از قبیلهٔ دان، عَمّیئیل پسر جِمَلّی؛

¹³از قبیلهٔ اَشیر، سَتور پسر میکائیل؛

¹⁴از قبیلهٔ نفتالی، نَحبی پسر وُفسی؛

¹⁵از قبیلهٔ جاد، جَؤوئیل پسر ماکی.

¹⁶این‌هاست نام‌های مردانی که موسی برای کاوش آن سرزمین فرستاد. و موسی هوشع پسر نون را یوشع نامید. ^a a v16 موسی نام هوشع را به یوشع دگرگون ساخت که به معنای «پدر ما نجات می‌بخشد» است — همان نامی که بعدها به عیسی داده شد، همان که پدر ما به‌واسطهٔ او قوم خویش را به میراث حقیقی‌شان درمی‌آورد. ¹⁷موسی ایشان را برای کاوش سرزمین کنعان فرستاد و به آنان گفت: «از این راه به نِگِب برآیید و به کوهستان بالا روید، ¹⁸و ببینید آن سرزمین چگونه است، و مردمی که در آن ساکن‌اند نیرومندند یا ناتوان، اندک‌اند یا بسیار، ¹⁹و شهرهایی که در آن‌ها زندگی می‌کنند اردوگاه‌های باز است یا مستحکم، و آن زمین نیکوست یا بد، ²⁰و آن سرزمین حاصلخیز است یا بی‌حاصل، و درخت دارد یا نه. دلیر باشید و از میوهٔ آن سرزمین با خود بیاورید.» و آن هنگام، فصل نخستین انگورهای رسیده بود.

²¹پس ایشان بالا رفتند و آن سرزمین را از بیابان صین تا رِحوب، نزدیک لِبو حَمات، کاوش کردند. ²²از میان نِگِب گذشتند و به حبرون رسیدند، جایی که اَخیمان، شیشای و تَلمای، از نسل عَناق، زندگی می‌کردند. و حبرون هفت سال پیش از صوعَن در مصر بنا شده بود. ²³به وادی اِشکول رسیدند و شاخه‌ای با یک خوشهٔ انگور بریدند که آن را بر چوبی میان دو مرد حمل کردند؛ همچنین انار و انجیر آوردند. ²⁴آن مکان را وادی اِشکول نامیدند، زیرا اسرائیلیان در آنجا خوشهٔ انگوری بریدند.

سرزمینی از وعده و بیم

²⁵پس از چهل روز، از کاوش آن سرزمین بازگشتند. ²⁶نزد موسی، هارون و تمامی جماعت اسرائیل در بیابان فاران، در قادش آمدند و به ایشان و به تمامی جماعت گزارش دادند و میوهٔ آن سرزمین را به آنان نشان دادند. ²⁷به او گفتند: «به سرزمینی که ما را بدان فرستادی رفتیم. به‌راستی شیر و شهد در آن جاری است؛ این هم میوهٔ آن. ²⁸اما مردمان آن سرزمین نیرومندند و شهرها مستحکم و بسیار بزرگ‌اند — حتی نسل عَناق را نیز در آنجا دیدیم. ²⁹عمالیقیان در نِگِب زندگی می‌کنند. حیتیان، یِبوسیان و اموریان در کوهستان ساکن‌اند. کنعانیان در کنار دریا و در حاشیهٔ اردن سکونت دارند.»

³⁰کالیب مردم را در حضور موسی خاموش کرد و گفت: «همین حالا بالا برویم و آن را تصرف کنیم — بی‌گمان می‌توانیم بر آن چیره شویم.»

³¹اما مردانی که با او رفته بودند گفتند: «نمی‌توانیم بر آن قوم بتازیم، زیرا از ما نیرومندترند.» ³²پس دربارهٔ سرزمینی که کاوش کرده بودند، گزارشی بد به اسرائیل دادند و گفتند: «سرزمینی که برای کاوش از آن گذشتیم، ساکنان خود را می‌بلعد، و همهٔ کسانی که در آنجا دیدیم بلندقامت‌اند. ³³در آنجا نِفیلیم را دیدیم — نسل عَناق از نِفیلیم‌اند. در نظر خود همچون ملخ بودیم و در نظر آنان نیز چنین می‌نمودیم.» ^b b v33 نِفیلیم غول‌هایی افسانه‌ای بودند که نخستین بار در پیدایش ۶:۴ ذکر شده‌اند.