Ons Vader stuur verkenners uit
Deur ons Vader gestuur, bring twaalf verkenners veertig dae in Kanaän deur en kom terug met dieselfde vrugte en twee verskillende uitsprake. Kaleb sê: trek nou op; die res sê die mense is reuse en ons is sprinkane. Vrees, nie bewyse nie, wen die verslag en die skare.
13 1Ons Vader het vir Moses gesê:
2“Stuur manne om die land Kanaän te verken, wat ek aan die volk van Israel gee. Stuur een man uit elke voorvaderlike stam, elkeen ’n leier onder hulle.”
3Daarom het Moses hulle op bevel van ons Vader uit die woestyn van Paran gestuur; hulle was almal leiers van die volk van Israel. 4Dit was hulle name: uit die stam van Ruben, Sammua, die seun van Sakkur;
5uit die stam van Simeon, Safat, die seun van Hori;
6uit die stam van Juda, Kaleb, die seun van Jefunne;
7uit die stam van Issaskar, Jigal, die seun van Josef;
8uit die stam van Efraim, Hosea, die seun van Nun;
9uit die stam van Benjamin, Palti, die seun van Rafu;
10uit die stam van Sebulon, Gaddiël, die seun van Sodi;
11uit die stam van Josef (dit is, uit die stam van Manasse), Gaddi, die seun van Susi;
12uit die stam van Dan, Ammiël, die seun van Gemalli;
13uit die stam van Aser, Setur, die seun van Migael;
14uit die stam van Naftali, Nagbi, die seun van Wofsi;
15uit die stam van Gad, Geuël, die seun van Maki.
16Dit is die name van die manne wat Moses gestuur het om die land te verken. Moses het Hosea, die seun van Nun, Josua genoem. a a v16 Moses het Hosea se naam na Josua verander, wat beteken “ons Vader red” — dieselfde naam wat later vir Jesus gegee is, deur wie ons Vader sy volk in hulle ware erfenis inbring. 17Moses het hulle gestuur om die land Kanaän te verken en vir hulle gesê: “Gaan op met hierdie pad na die Negev, gaan op na die bergstreek, 18en kyk hoe die land is, en of die mense wat daar woon sterk of swak is, min of baie, 19en of die dorpe waarin hulle woon oop laers of versterk is, en of die land goed of sleg is, 20en of die land ryk of arm is, en of dit bome het of nie. Wees dapper, en bring vrugte van die land terug.” Dit was die tyd van die eerste ryp druiwe.
21Daarom het hulle opgegaan en die land verken van die woestyn van Sin tot by Rehob, naby Lebo-Hamat. 22Hulle het deur die Negev opgegaan tot by Hebron, waar Ahiman, Sesai en Talmai, die afstammelinge van Anak, gewoon het. Hebron is sewe jaar voor Soan in Egipte gebou. 23Hulle het by die Eskoldal gekom en ’n tak met een tros druiwe afgesny, wat aan ’n draagstok tussen twee man gedra is; hulle het ook granate en vye gebring. 24Daardie plek is Eskoldal genoem, omdat die Israeliete daar ’n tros druiwe afgesny het.
’n Land van belofte en vrees
25Aan die einde van veertig dae het hulle van die verkenning van die land teruggekom. 26Hulle het na Moses, Aäron en die hele gemeenskap van Israel in die woestyn van Paran, by Kades, gekom, aan hulle en die hele gemeenskap verslag gelewer, en vir hulle die vrugte van die land gewys. 27Hulle het vir hom gesê: “Ons het na die land gegaan waarheen u ons gestuur het. Dit vloei werklik oor van melk en heuning; hier is die vrugte daarvan. 28Maar die mense in die land is sterk, die stede is versterk en baie groot—ons het selfs die afstammelinge van Anak daar gesien. 29Die Amalekiete woon in die Negev. Die Hetiete, Jebusiete en Amoriete woon in die berge. Die Kanaäniete woon langs die see en langs die Jordaan.”
30Kaleb het die mense voor Moses tot bedaring gebring en gesê: “Kom ons gaan nou op en neem dit in besit—ons kan dit beslis oorwin.”
31Maar die manne wat saam met hom opgegaan het, het gesê: “Ons kan nie teen die mense optrek nie, want hulle is sterker as ons.” 32So het hulle vir Israel ’n slegte verslag gegee van die land wat hulle verken het, en gesê: “Die land waardeur ons getrek het om dit te verken, verslind sy inwoners, en almal wat ons daar gesien het, is van groot gestalte. 33Daar het ons die Nefilim gesien—die afstammelinge van Anak kom van die Nefilim af. Ons het vir onsself soos sprinkane gelyk, en so het ons ook vir hulle gelyk.” b b v33 Die Nefilim was legendariese reuse wat die eerste keer in Genesis 6:4 genoem word.