Wilangan 13 FHB Father's Heart Bible™

13 ¹Rama kita ngandika marang Musa:

²“Utusa wong-wong supaya padha nelik tanah Kanaan, kang Dakparingake marang wong Israel. Saka saben taler leluhur utusen wong siji, saben wong kang dadi panggedhe ing antarane.”

³Mulane Musa banjur ngutus wong-wong mau saka ara-ara samun Paran, miturut dhawuhe Rama kita; kabeh padha dadi panggedhene wong Israel. ⁴Iki jenenge wong-wong mau: saka taler Ruben, Samua anake Zakur;

⁵saka taler Simeon, Safat anake Hori;

⁶saka taler Yehuda, Kaleb anake Yefune;

⁷saka taler Isakhar, Igal anake Yusuf;

⁸saka taler Efraim, Hosea anake Nun;

⁹saka taler Benyamin, Palti anake Rafu;

¹⁰saka taler Zebulon, Gadiel anake Sodi;

¹¹saka taler Yusuf (yaiku saka taler Manasye), Gadi anake Susi;

¹²saka taler Dhan, Amiel anake Gemali;

¹³saka taler Asyer, Setur anake Mikhael;

¹⁴saka taler Naftali, Nahbi anake Fofsi;

¹⁵saka taler Gad, Geuel anake Makhi.

¹⁶Iki jenenge wong-wong kang diutus dening Musa kanggo nelik tanah mau. Hosea anake Nun diwenehi jeneng Yusak dening Musa. ^a a v16 Musa ngganti jenenge Hosea dadi Yusak, kang ateges “Rama kita nylametake” — jeneng kang ing tembe uga diparingake marang Gusti Yesus, kang lantarane Rama kita nuntun umate lumebu ing warisan kang sejati. ¹⁷Musa ngutus wong-wong mau nelik tanah Kanaan sarta kandha marang wong-wong mau: “Padha munggaha metu dalan iki menyang Negeb, banjur munggaha menyang tanah pagunungan, ¹⁸lan titenana kaya apa tanah iku, apa wong kang manggon ing kono iku rosa apa ringkih, sethithik apa akeh, ¹⁹lan apa kutha-kutha kang dienggoni iku mung pakemahan kang menga apa dibentengi, lan apa tanahe iku becik apa ala, ²⁰lan apa tanahe iku subur apa cengkar, lan apa ana wit-witane apa ora. Padha dikendel, lan gawanen mulih woh-wohan saka tanah kono.” Nalika iku lagi mangsane woh anggur kang kawitan mateng.

²¹Mulane wong-wong mau padha munggah lan nitipriksa tanah iku saka ara-ara samun Zin tekan Rehob, cedhak Lebo-hamat. ²²Wong-wong mau padha munggah metu Negeb tekan Hebron, panggonane Ahiman, Sesai, lan Talmai, para turune Anak. Hebron iku dibangun pitung taun sadurunge Zoan ing tanah Mesir. ²³Wong-wong mau tekan ing Lebak Eskol lan padha ngethok pang kang ana dhompolan anggure siji, kang dipikul nganggo pikulan dening wong loro; uga padha nggawa woh dlima lan woh anjir. ²⁴Panggonan mau dijenengake Lebak Eskol, awit ing kono wong Israel padha ngethok dhompolan anggur.

Tanah Prajanjian lan Pagiris

²⁵Sawise patang puluh dina, wong-wong mau padha bali saka anggone nitipriksa tanah iku. ²⁶Banjur padha sowan marang Musa, Harun, lan sapasamuwane wong Israel kabeh ing ara-ara samun Paran, ing Kades, sarta padha nglapurake marang wong-wong mau lan marang sapasamuwan kabeh, lan nuduhake woh-wohan saka tanah iku. ²⁷Wong-wong mau padha matur marang Musa: “Kula sampun sami dhateng ing tanah ingkang Panjenengan utus dhateng kula. Saestu tanah punika luber ing puwan saha madu; punika wohipun. ²⁸Nanging tiyang ingkang manggen ing tanah ngriku punika rosa-rosa, kithanipun dipunbentengi tur ageng sanget—malah kula sami ningali para turunipun Anak wonten ing ngriku. ²⁹Tiyang Amalek manggen ing Negeb. Tiyang Het, tiyang Yebus, saha tiyang Amori manggen ing pagunungan. Tiyang Kanaan manggen ing sapinggiring seganten saha ing sauruting Bengawan Yarden.”

³⁰Kaleb banjur nggawe menenge wong akeh ing ngarepe Musa, sarta kandha: “Ayo saiki padha munggah lan ngejegi tanah iku—mesthi kita bisa ngalahake.”

³¹Nanging wong-wong kang mbarengi munggah karo dheweke padha kandha: “Kita ora bisa nglurug nglawan bangsa iku, amarga wong-wong mau luwih rosa tinimbang kita.” ³²Mulane wong-wong mau padha nyebar pawarta ala bab tanah kang wis dititipriksa marang wong Israel, pangucape: “Tanah kang wis padha dakliwati kanggo dititipriksa iku nguntal wong-wong kang manggon ing kono, lan sakabehe wong kang padha dakdeleng ing kono iku gedhe-gedhe tur dhuwur. ³³Ing kono aku padha weruh wong Nefilim—para turune Anak iku saka bangsa Nefilim. Aku padha rumangsa kaya walang, lan mangkono uga rupane aku ing paningale wong-wong mau.” ^b b v33 Wong Nefilim iku para buta raseksa kang kaloka, kang kawitan kasebut ing Purwaning Dumadi 6:4.