Saiki wis dicithak

Ezra 5 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
Diskon 15% kanggo pesenan kapisan panjenengan →
Kitab

Mbangun Maneh Padalemane Rama kita

Kaojok-ojok dening Hagai lan Zakharia, Zerubabel lan Yesua miwiti mbangun maneh. Bupati Tatnai takon sapa kang menehi palilah, nanging paningale Rama kagungane tumuju marang para tuwa-tuwa, mulane ora ana kang ngendheg wong-wong iku. Laporane Tatnai marang Darius mung nyuwun supaya pasimpenan serat kraton dititipriksa.

Pasal 5.

Banjur Nabi Hagai lan Nabi Zakharia bin Ido padha medhar wangsit marang wong Yahudi ing tanah Yehuda lan ing Yerusalem, atas asmane Rama kita, Allahe Israel, kang ngratoni wong-wong mau. Banjur Zerubabel bin Sealtiel lan Yesua bin Yozadak padha tumandang wiwit mbangun maneh Padalemane Rama kita ing Yerusalem, dibarengi para nabining Rama kita kang padha nyengkuyung wong-wong mau.

Banjur Tatnai, gubernur ing sabrang Bengawan, Setar-Boznai, lan para kancane padha teka sarta padha takon: “Sapa kang menehi wewenang marang kowe kabeh kanggo mbangun omah iki lan ngrampungake yasan iki?” Wong-wong mau uga padha takon: “Sapa jenenge wong-wong kang lagi padha mbangun yasan iki?” Nanging paningale Ramane tansah ngreksa para pinituwaning wong Yahudi, mula ora ana wong siji-sijia kang ngendheg pagaweane, nganti prakara iku tekan ngarsane Prabu Darius lan ana wangsulan tinulis kang bali.

Layang marang Prabu Darius

Iki turunane layang kang dikirimake dening Tatnai, gubernur ing sabrang Bengawan, lan Setar-Boznai sarta para panggedhe kanca-kancane ing sabrang Bengawan, marang Prabu Darius. Wong-wong mau ngaturi palapuran kang surasane mangkene: Konjuk dhateng Prabu Darius, mugi tentrem rahayu ingkang sampurna.

Mugi Prabu kawuningana: kawula sami sampun kesah dhateng propinsi Yehuda, dhateng padalemanipun Gusti Allah ingkang Mahaagung. Padaleman punika saweg kabangun ngangge sela-sela ingkang ageng, saha kajeng kapasang ing tembokipun. Pedamelan punika lumampah kanthi tumemen saha ngrembaka wonten ing tanganipun tiyang-tiyang wau. Pramila kawula sami pitaken dhateng para pinituwa punika: “Sapa kang menehi wewenang marang kowe kabeh kanggo mbangun omah iki lan ngrampungake yasan iki?” Kawula ugi sami nyuwun pirsa nama-namanipun, supados saged kawula aturaken dhumateng Paduka, saha supados saged kaserat nama-namanipun para pangagengipun. Wong-wong mau sami mangsuli dhateng kawula, aturipun: “Kawula punika abdinipun Rama kita, Allahe langit lan bumi, saha kawula sami mbangun maneh padaleman kang maune dibangun lan dirampungake pirang-pirang taun kepungkur dening sawijining ratu agung ing Israel. Nanging awit para leluhur kawula sampun nuwuhaken dukanipun Rama kita, Gusti Allahing swarga, mila Panjenenganipun masrahaken para leluhur wau dhateng Nebukadnezar tiyang Babil, ratu ing Babil, ingkang sampun ngrisak padaleman punika saha mbucal bangsanipun dhateng Babil. Nanging ing taun kapisan jumenengipun Prabu Kores, ratu ing Babil, Prabu Kores paring dhawuh supados padalemanipun Rama kita punika kabangun malih. Prabu Kores ugi mboyong saking kuil ing Babil, prabot emas saha salaka saking padalemanipun Rama kita, ingkang rumiyin kapundhut dening Nebukadnezar saking padaleman ing Yerusalem saha kabekta dhateng kuil ing Babil. Prabot wau kaparingaken dhateng tiyang ingkang nama Sesbazar, ingkang kajumenengaken dados gubernur, dhawuhipun dhateng tiyang wau: ‘Jupuken prabot-prabot iki, lungaa, dokokna ing padaleman ing Yerusalem, lan padalemane Gusti Allah kareben kabangun maneh ing papane.’ Pramila Sesbazar punika lajeng dhateng saha masang pondhasining padalemanipun Rama kita ing Yerusalem; wiwit nalika punika ngantos sapunika padaleman wau tansah kabangun, nanging dereng rampung.”

Milanipun, manawi Prabu marengaken, mugi katindakaken panaliti wonten ing gedhong serat-serat karajan ing Babil, supados kasumerepan punapa Prabu Kores saestu paring dhawuh bilih padalemanipun Gusti Allah ing Yerusalem punika kabangun malih. Lajeng mugi Prabu karsa paring keputusanipun dhateng kawula tumrap prakawis punika.