Ngadegkeun Deui Bait Rama Urang

Didorong ku Hagai jeung Zakaria, Serubabel jeung Yesua ngamimitian deui ngawangun. Gubernur Tatenai nanyakeun saha anu méré idin, tapi panon Rama maranéhna aya dina para kokolot, nepi ka taya anu ngeureunkeun maranéhna. Laporan Tatenai ka Darius ngan ukur ménta sangkan arsip karajaan dipariksa.

Pasal 5.

Tuluy Nabi Hagai jeung Nabi Jakaria bin Ido ngawejang ka urang Yahudi di Yuda jeung di Yerusalem, kalawan pajenengan Rama urang, Allah Israil, anu ngaraksa maranéhna. Tuluy Serubabel bin Sealtiel jeung Yésua bin Yozadak tanghi sarta mimiti ngadegkeun deui Bait Rama urang di Yerusalem, dibarengan ku para nabi Rama urang anu ngarojong ka maranéhna.

Tuluy Taténai, gubernur Sabrang-Walungan, jeung Sétar-Boznai, katut para batur-baturna, daratang tuluy naranya, “Saha anu méré widi ka maranéh pikeun ngadegkeun ieu gedong jeung ngaréngsékeun ieu wangunan?” Maranéhna ogé naranya, “Saha baé ngaran jalma-jalma anu keur ngawangun ieu gedong téh?” Tapi soca Rama maranéhna ngaraksa ka para kokolot Yahudi, nepi ka taya saurang ogé anu ngahalangan maranéhna, nepi ka éta perkara téh dugi ka Darius sarta datang waleran anu sidik.

Surat ka Raja Darius

Ieu turunan surat anu dikintunkeun ka Raja Darius ku Taténai, gubernur Sabrang-Walungan, jeung Sétar-Boznai katut para pajabat batur-baturna di Sabrang-Walungan. Maranéhna ngirim laporan ka anjeunna, unina kieu: Ka Raja Darius, mugia aya dina karaharjaan anu sampurna.

Mugi uninga, nun Raja: abdi sadaya parantos angkat ka propinsi Yuda, ka Bait Allah anu Maha Agung. Éta téh keur diadegkeun ku batu-batu anu gedé pisan, sarta kai-kai dipasang dina témbok-témbokna. Pagawéan téh lumangsung kalawan enya-enya sarta maju di dampal leungeun maranéhna. Ku kituna abdi sadaya naros ka para kokolot, “Saha anu méré widi ka aranjeun pikeun ngadegkeun ieu gedong jeung ngaréngsékeun ieu wangunan?” Abdi sadaya ogé naroskeun ngaran-ngaranna, supados tiasa ngawartosan ka Raja, sarta pikeun nyatet ngaran para pamingpinna. Maranéhna ngawaler ka abdi sadaya, “Kami téh abdi-abdi Rama kami, Allah langit jeung bumi, sarta kami keur ngadegkeun deui gedong anu diadegkeun tur diréngsékeun mangtaun-taun ka tukang ku hiji raja agung Israil. Tapi ku sabab karuhun kami geus nyundut bebendu Rama kami, Allah langit, Mantenna masrahkeun maranéhna ka Nebukadnésar urang Babul, raja Babul, anu ngaruksak ieu gedong sarta ngabuang éta jalma-jalma ka Babul. Tapi dina taun kahiji Korés raja Babul, Raja Korés maparin paréntah supaya ieu Bait Rama kami diadegkeun deui. Raja Korés ogé ngaluarkeun tina kuil Babul parabot-parabot emas jeung pérak kagungan Bait Rama kami, anu ku Nebukadnésar dicokot ti Bait Allah di Yerusalem sarta dibawa ka kuil Babul. Parabot-parabot éta dipasrahkeun ka hiji jalma anu ngaranna Sésbasar, anu diangkat jadi gubernur, bari saurna ka manéhna, ‘Bawa ieu parabot-parabot, teundeun di Bait Allah di Yerusalem, sarta Bait Allah téh kudu diadegkeun deui dina tempatna.’ Tuluy Sésbasar téh sumping sarta masang pademen Bait Rama kami di Yerusalem; ti harita nepi ka ayeuna masih kénéh diadegkeun, acan réngsé.”

Ku kituna, upami Raja kersa, mugi dipilarian dina arsip karajaan di Babul, pikeun mariksa naha leres Raja Korés kantos maréntahkeun supaya ieu Bait Allah di Yerusalem diadegkeun deui. Saterasna mugi Raja ngintunkeun kaputusan Raja ngeunaan perkara ieu ka abdi sadaya.