Wewelak Siji Maneh
Kari siji pageblug. Ing tengah wengi saben pembarep ing Mesir bakal mati, wiwit saka dhampar keprabon nganti tekan gilingan, lan bakal ana sesambat kang durung tau ana sadurunge. Nanging ora ana asu siji wae kang nggereng marang Israel — Rama kita nelakake pambedane kanthi cetha. Musa ninggal ngarsane Firaun kanthi duka kang murub.
11 1Rama kita ngandika marang Musa: “Aku bakal nekakake wewelak siji maneh marang Prabu Pringon lan marang tanah Mesir. Sawuse iku dheweke bakal nglilani kowe kabeh lunga saka ing kene; malah kowe kabeh bakal ditundhung metu babar pisan. 2Kandhakna marang bangsa iku: saben wong lanang padha njaluka marang pepadhane, lan saben wong wadon marang pepadhane, barang-barang salaka lan emas.”
3Rama kita banjur maringi sih marang bangsa iku ana ing ngarepe wong Mesir. Malah Musa dhewe iku wong kang pinunjul banget ing tanah Mesir, ing paningale para abdine Prabu Pringon lan bangsa iku.
4Musa banjur kandha: “Mangkene pangandikane Rama kita: Watara tengah wengi Aku bakal metu njajah tanah Mesir,
5“sarta saben anak mbarep ing tanah Mesir bakal mati, wiwit anak mbarepe Prabu Pringon kang lenggah ing dhampare nganti tekan anak mbarepe batur tukon wadon kang ana ing mburi panggilingan, lan saben kewan kang mbarep. 6Bakal ana panjerit kang gedhe ing satanah Mesir kabeh, kang durung tau kelakon lan ora bakal kelakon maneh. 7Nanging ora ana asu siji-sijia kang bakal ngganggong marang wong Israel, dadia marang manungsa dadia marang kewan, supaya kowe padha ngerti yen Rama kita mbedakake wong Mesir lan wong Israel. 8Sakehe abdimu iki bakal padha marani aku, padha sujud ing ngarepku, sarta padha matur: ‘Lungaa, kowe lan sakehe wong kang padha ngetutake kowe.’ Sawuse iku aku lagi bakal lunga.” Banjur Musa nilar Prabu Pringon kanthi nepsu kang mulad-mulad.
9Rama kita ngandika marang Musa: “Prabu Pringon ora bakal ngrungokake kowe, supaya mukjijat-mukjijatKu saya akeh ana ing tanah Mesir.”
10Musa lan Harun padha nindakake sakehe mukjijat iku ana ing ngarepe Prabu Pringon, nanging Rama kita mangkotake atine Prabu Pringon, satemah dheweke ora gelem nglilani wong Israel lunga saka ing tanahe.