Mga Anak ni Korah
Para sa direktor ng musika. Isang awit ng mga anak ni Korah.
Pinatawad na ng ating Ama ang bayang ito noon, at hinihiling nilang gawin niya itong muli sa halip na manatiling galit sa buong salinlahi. Kapayapaan ang tugong naririnig nila, at isang larawan: nagtatagpo ang pag-ibig at katapatan, naghahalikan ang katuwiran at kapayapaan, namumunga ang lupain.
85 1Kinalinga mo ang iyong lupain, ating Ama; ibinalik mo ang kapalaran ni Jacob. 2Pinatawad mo ang kasalanan ng iyong bayan; tinakpan mo ang lahat nilang pagkakasala. 3Inalis mo ang lahat ng iyong poot; tumalikod ka sa iyong nag-aalab na galit.
4Ibalik mo kami, ating Ama, aming kaligtasan; alisin mo ang iyong galit sa amin. 5Magagalit ka ba sa amin magpakailanman? Pahahabain mo ba ang iyong galit sa lahat ng salinlahi? 6Hindi mo ba kami muling bubuhayin, upang ang iyong bayan ay magalak sa iyo? 7Ipakita mo sa amin ang iyong wagas na pag-ibig, ating Ama, at ipagkaloob mo sa amin ang iyong kaligtasan.
8Pakinggan ko ang sasabihin ng ating Ama, sapagkat magsasalita siya ng kapayapaan sa kanyang bayan, sa kanyang mga tapat; ngunit huwag silang bumalik sa kanilang mga kahangalan. 9Tunay ngang ang kanyang kaligtasan ay malapit sa mga natatakot sa kanya, upang ang kaluwalhatian ay manahan sa aming lupain. 10Ang wagas na pag-ibig at katapatan ay nagtagpo; ang katuwiran at kapayapaan ay naghalikan. 11Ang katapatan ay sumisibol mula sa lupa, at ang katuwiran ay dumudungaw mula sa langit. 12Oo, ang ating Ama ay magbibigay ng kabutihan, at ang aming lupain ay mamumunga ng ani nito. 13Ang katuwiran ay mangunguna sa kanya at maghahanda ng daan para sa kanyang mga hakbang.
