مزامیر 135

135 ¹هَلِلویاه! نامِ پدر ما را بستایید؛ او را بستایید، ای خادمانِ پدر ما، ²ای شما که در خانهٔ پدر ما خدمت می‌کنید، در صحن‌های خانهٔ پدر ما.

³پدر ما را بستایید، زیرا پدر ما نیکوست؛ نامِ او را با سرود بسرایید، زیرا که دلپذیر است. ⁴زیرا پدر ما یعقوب را برای خویش برگزید، و اسرائیل را همچون گنجینهٔ خاصِ خود.

⁵زیرا می‌دانم که پدر ما بزرگ است، و پدرِ فرمانروای ما برتر از همهٔ خدایان است. ⁶پدر ما هر چه خواست، به‌جا آورد، در آسمان‌ها و بر زمین، در دریاها و همهٔ ژرفاهایشان. ⁷او ابرها را از کرانه‌های زمین برمی‌آورد؛ برای باران، برق‌ها می‌سازد و باد را از خزانه‌های خود بیرون می‌آورد.

⁸او نخست‌زادگانِ مصر را زد، هم انسان و هم حیوان را. ⁹ای مصر، آیات و عجایب را در میانِ تو فرستاد، بر ضدِّ فرعون و همهٔ خادمانش. ¹⁰او قوم‌های بسیار را زد و پادشاهانِ نیرومند را کشت. ¹¹سیحون، پادشاهِ اَموریان، و عوج، پادشاهِ باشان، و همهٔ ممالکِ کنعان را، ¹²و سرزمینشان را به میراث بخشید، میراثی برای قومِ خود اسرائیل.

¹³ای پدر ما، نامِ تو تا ابد پایدار است؛ ای پدر ما، آوازهٔ تو در همهٔ نسل‌ها. ¹⁴زیرا پدر ما حقِّ قومِ خود را می‌ستاند و بر خادمانش شفقت می‌کند.

¹⁵بت‌های قوم‌ها سیم و زر است، ساختهٔ دستِ انسان. ¹⁶دهان دارند، اما سخن نمی‌توانند گفت؛ چشم دارند، اما نمی‌توانند دید؛ ¹⁷گوش دارند، اما نمی‌توانند شنید، و در دهانشان هیچ نَفَسی نیست. ¹⁸سازندگانشان مانندِ آنها می‌شوند، و نیز همهٔ آنان که بر آنها توکل می‌کنند.

¹⁹ای خاندانِ اسرائیل، پدر ما را متبارک خوانید؛ ای خاندانِ هارون، پدر ما را متبارک خوانید؛ ²⁰ای خاندانِ لاوی، پدر ما را متبارک خوانید؛ ای شما که از پدر ما می‌ترسید، پدر ما را متبارک خوانید. ²¹متبارک باد پدر ما از صَهیون، او که در اورشلیم ساکن است. هَلِلویاه!