سندس نالي جي ساراهه ڪريو
ثبوتن تي ٻَڌل ساراهه: اسان جو پيءُ سمنڊ ۽ آسمان ۾ جيڪو گهري ٿو سو ڪري ٿو، هن مصر کي ماريو، سيحون ۽ عوج کي هيٺ ڪيو ۽ سندن زمين ڏئي ڇڏي. ان جي ڀيٽ ۾ بتن جا بيڪار واتَ ۽ اکيون، پنهنجن ٺاهيندڙن کي به ائين ئي خالي ڇڏين ٿيون.
135 1هللويا! اسان جي پيءُ جي نالي جي ساراهه ڪريو؛ اي اسان جي پيءُ جا ٻانها، سندس ساراهه ڪريو، 2اي اوهين جيڪي اسان جي پيءُ جي گھر ۾، اسان جي پيءُ جي گھر جي صحنن ۾ خدمت ڪريو ٿا.
3اسان جي پيءُ جي ساراهه ڪريو، ڇاڪاڻ تہ اسان جو پيءُ چڱو آهي؛ سندس نالي جا گيت ڳايو، ڇاڪاڻ تہ اهو سهڻو آهي. 4ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ يعقوب کي پنهنجي لاءِ ۽ اسرائيل کي پنهنجي قيمتي ملڪيت ٿيڻ لاءِ چونڊيو آهي.
5ڇاڪاڻ تہ مون کي خبر آهي تہ اسان جو پيءُ وڏو آهي، ۽ اسان جو مالڪ پيءُ سڀني معبودن کان مٿانهون آهي. 6جيڪو ڪجھ اسان جي پيءُ کي وڻيو، سو هن آسمانن ۾ ۽ زمين تي، سمنڊن ۾ ۽ انهن جي سڀني اونهائين ۾ ڪيو آهي. 7هو زمين جي ڪنارن کان ڪڪر مٿي چاڙهي ٿو؛ مينهن لاءِ بجليون ٺاهي ٿو، ۽ پنهنجن خزانن مان واءُ ڪڍي ٿو.
8مصر جا پهريان ڄاول ماريائين، ماڻهن مان بہ ۽ جانورن مان بہ. 9اي مصر، تنهنجي وچ ۾ نشان ۽ عجيب ڪم موڪليائين، فرعون ۽ سندس سڀني ٻانهن جي خلاف. 10گھڻيون قومون ماريائين ۽ زورآور بادشاهن کي قتل ڪيائين، 11اموريءَ جي بادشاهه سيحون کي، بسن جي بادشاهه عوج کي، ۽ ڪنعان جي سڀني بادشاهتن کي. 12پوءِ سندن زمين ورثي طور، پنهنجي قوم اسرائيل کي ورثي طور ڏنائين.
13اي اسان جا بابا، تنهنجو نالو سدائين قائم رهي ٿو؛ اي اسان جا بابا، تنهنجي شهرت سڀني نسلن تائين رهي ٿي. 14ڇاڪاڻ تہ اسان جو پيءُ پنهنجي قوم جي حق ۾ انصاف ڪندو ۽ پنهنجن ٻانهن تي رحم ڪندو.
15قومن جا بت چانديءَ ۽ سون جا آهن، جيڪي انسانن جي هٿن جا ٺاهيل آهن. 16انهن کي وات اٿن، پر ڳالهائي نہ ٿا سگھن؛ اکيون اٿن، پر ڏسي نہ ٿا سگھن؛ 17ڪن اٿن، پر ٻڌي نہ ٿا سگھن، نڪي سندن وات ۾ ڪو ساهه آهي. 18جيڪي انهن کي ٺاهين ٿا سي انهن جهڙا ٿي وڃن ٿا، ۽ جيڪي انهن تي ڀروسو ڪن ٿا سي بہ ائين ئي.
19اي اسرائيل جا گھراڻا، اسان جي پيءُ کي مبارڪ چئو؛ اي هارون جا گھراڻا، اسان جي پيءُ کي مبارڪ چئو؛ 20اي لاوي جا گھراڻا، اسان جي پيءُ کي مبارڪ چئو؛ اي اوهين جيڪي اسان جي پيءُ کان ڊڄو ٿا، اسان جي پيءُ کي مبارڪ چئو. 21صيون مان اسان جو پيءُ مبارڪ هجي، جيڪو يروشلم ۾ رهي ٿو. هللويا!