Ngluhurake Asmane

Pamuji kang adhedhasar bukti: Rama kita nindakake apa wae kang dadi karsane ing segara lan langit, Panjenengane ngantem Mesir, ngrubuhake Sihon lan Og lan masrahake tanahe. Yen dijejerake karo iku, brahala kang cangkem lan mripate tanpa guna ndadekake kang gawe uga padha kosonge.

Pasal 135.

Haleluya! Padha ngalembana asmane Rama kita; padha ngalembana Panjenengane, he para abdine Rama kita, he kowe kabeh kang leladi ana ing padalemane Rama kita, ing plataran padalemane Rama kita.

Padha ngalembana Rama kita, awit Rama kita iku becik; padha ngidungna pamuji konjuk asmane, awit iku nyenengake. Awit Rama kita wis milih Yakub kagem Panjenengane piyambak, Israel minangka kagungane kang kinasih.

Awit aku ngerti yen Rama kita iku agung, lan Rama kita, Gusti kita, iku ngungkuli sakabehing allah. Sakabehe kang dadi karsane Rama kita, iku wis katindakake, ing swarga lan ing bumi, ing samodra lan sakabehing telenge. Panjenengane ngunggahake mega saka poncoting bumi; Panjenengane nitahake kilat kanggo udan lan ngedalake angin saka gedhong simpenane.

Panjenengane numpes para pambarep ing tanah Mesir, manungsa lan kewan. Panjenengane ngutus pratandha lan kaelokan ana ing tengahmu, he Mesir, nglawan Sang Prabu Pringon lan sakehing abdine. Panjenengane numpes bangsa akeh lan mateni para ratu kang prakosa. Sang Prabu Sihon, ratune wong Amori, lan Sang Prabu Og, ratune nagara Basan, lan sakehing karajan ing tanah Kanaan, lan tanahe diparingake dadi tanah pusaka, pusaka kagem Israel, umate Panjenengane.

Dhuh Rama, asma Paduka iku lestari ing salami-laminipun; kamulyan Paduka, dhuh Rama, lestari turun-tumurun. Awit Rama kita bakal mbelani umate lan paring welas asih marang para abdine.

Brahalane para bangsa iku salaka lan emas, gaweaning tangane manungsa. Padha duwe cangkem, nanging ora bisa guneman; padha duwe mripat, nanging ora bisa ndeleng; padha duwe kuping, nanging ora bisa krungu, lan ora ana napas ing cangkeme. Wong kang gawe brahala mau bakal padha dadi kaya brahala iku, mangkono uga sakabehe kang padha ngendelake marang brahala mau.

He turune Israel, padha ngluhurna Rama kita; he turune Harun, padha ngluhurna Rama kita; he turune Lewi, padha ngluhurna Rama kita; he kowe kabeh kang padha wedi-asih marang Rama kita, padha ngluhurna Rama kita. Rama kita muga pinujia saka ing Sion, Panjenengane kang dedalem ana ing Yerusalem. Haleluya!