استر 5

5 ¹در روز سوم، استر جامهٔ شاهانه بر تن کرد و در حیاط اندرونیِ کاخ، روبه‌روی تالار پادشاه ایستاد. پادشاه بر تخت شاهانهٔ خود در تالار، روبه‌روی درِ ورودی کاخ نشسته بود. ²چون پادشاه استرِ ملکه را دید که در حیاط ایستاده است، در نظرش پسندیده آمد و عصای زرّینِ خود را به‌سوی او دراز کرد. استر پیش آمد و نوکِ آن را لمس کرد.

³پادشاه پرسید: «ای استرِ ملکه، تو را چه شده است؟ درخواستت چیست؟ حتی اگر نیمی از پادشاهی را بخواهی، به تو داده خواهد شد.»

⁴استر گفت: «اگر پادشاه را پسند آید، امروز پادشاه و هامان به ضیافتی که برایش آماده کرده‌ام بیایند.»

⁵پادشاه گفت: «هامان را بی‌درنگ بیاورید تا آنچه استر خواسته است انجام شود.» پس پادشاه و هامان به ضیافتی که استر آماده کرده بود آمدند.

⁶پادشاه هنگام نوشیدنِ شراب پرسید: «ای استر، خواهشت چیست؟ برآورده خواهد شد. و درخواستت چیست؟ حتی نیمی از پادشاهی هم از آنِ توست.»

⁷استر پاسخ داد: «خواهش و درخواست من این است: ⁸اگر در نظر پادشاه التفات یافته‌ام، و اگر پادشاه را پسند آید که خواهش مرا برآورد و درخواستم را اجابت کند، پادشاه و هامان به ضیافتی بیایند که برایشان آماده خواهم کرد. فردا آنچه پادشاه بفرماید، انجام خواهم داد.»

خشم هامان بر مردخای برمی‌افروزد

⁹هامان آن روز شادمان و خرسند بیرون رفت. اما چون مردخای را نزد دروازهٔ پادشاه دید که در برابرش برنمی‌خیزد و نمی‌لرزد، بر مردخای سخت خشمگین شد. ¹⁰با این حال، هامان خود را نگاه داشت و به خانه رفت. آنگاه در پی دوستانش و همسرش زِرِش فرستاد، ¹¹و هامان از شکوهِ ثروت خود، از پسرانِ بسیارش، و از اینکه چگونه پادشاه او را ارج نهاده و بر امیران و خادمانِ پادشاه برکشیده است، برایشان سخن گفت.

¹²هامان افزود: «این همه نیست. استرِ ملکه جز من کسی را همراه پادشاه به ضیافتش دعوت نکرد، و فردا نیز همراه پادشاه دعوت شده‌ام. ¹³اما هر گاه مردخایِ یهودی را می‌بینم که نزد دروازهٔ پادشاه نشسته است، این همه برایم هیچ سودی ندارد.»

¹⁴همسرش زِرِش و همهٔ دوستانش به او گفتند: «داری بفرما که چوبه‌ای به بلندای هفتاد و پنج پا برپا کنند. بامدادان از پادشاه بخواه که مردخای را بر آن بیاویزند. آنگاه شادمان همراه پادشاه به ضیافت برو.» این سخن هامان را پسند آمد و چوبه را برپا کرد.