ਅਸਤਰ 5

5 ¹ਤੀਜੇ ਦਿਨ ਅਸਤਰ ਨੇ ਰਾਜਸੀ ਬਸਤਰ ਪਹਿਨੇ ਅਤੇ ਮਹਿਲ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਾ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋਈ। ਰਾਜਾ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਰਾਜ-ਗੱਦੀ ਉੱਤੇ ਮਹਿਲ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ²ਜਦੋਂ ਰਾਜੇ ਨੇ ਰਾਣੀ ਅਸਤਰ ਨੂੰ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੀ ਦੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਕਿਰਪਾ ਯੋਗ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿਚਲਾ ਸੋਨੇ ਦਾ ਰਾਜ-ਡੰਡਾ ਉਸ ਵੱਲ ਵਧਾਇਆ। ਤਦ ਅਸਤਰ ਨੇੜੇ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨੋਕ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ।

³ਰਾਜੇ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਹੇ ਰਾਣੀ ਅਸਤਰ, ਕੀ ਗੱਲ ਹੈ? ਤੂੰ ਕੀ ਮੰਗਦੀ ਹੈਂ? ਅੱਧੇ ਰਾਜ ਤੱਕ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।”

⁴ਅਸਤਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਜੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਹਾਮਾਨ ਉਸ ਦਾਵਤ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਜੋ ਮੈਂ ਉਸ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਹੈ।”

⁵ਰਾਜੇ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਹਾਮਾਨ ਨੂੰ ਛੇਤੀ ਲਿਆਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸਤਰ ਦੇ ਕਹੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।” ਸੋ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਹਾਮਾਨ ਉਸ ਦਾਵਤ ਵਿੱਚ ਆਏ ਜੋ ਅਸਤਰ ਨੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਸੀ।

⁶ਮਧ ਪੀਂਦੇ ਹੋਏ ਰਾਜੇ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਹੇ ਅਸਤਰ, ਤੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀ ਹੈ? ਉਹ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਅਤੇ ਤੂੰ ਕੀ ਮੰਗਦੀ ਹੈਂ? ਭਾਵੇਂ ਅੱਧਾ ਰਾਜ ਹੀ ਹੋਵੇ—ਉਹ ਤੇਰਾ ਹੈ।”

⁷ਅਸਤਰ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਮੰਗ ਇਹ ਹੈ: ⁸ਜੇ ਮੈਂ ਰਾਜੇ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਵਿੱਚ ਕਿਰਪਾ ਯੋਗ ਹੋਈ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਜੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ ਕਿ ਉਹ ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਮੰਨੇ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਮੰਗ ਪੂਰੀ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਹਾਮਾਨ ਉਸ ਦਾਵਤ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਜੋ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਾਂਗੀ। ਕੱਲ੍ਹ ਮੈਂ ਉਵੇਂ ਕਰਾਂਗੀ ਜਿਵੇਂ ਰਾਜਾ ਆਖਦਾ ਹੈ।”

ਹਾਮਾਨ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਮਾਰਦਕਈ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਭੜਕਦਾ ਹੈ

⁹ਹਾਮਾਨ ਉਸ ਦਿਨ ਖ਼ੁਸ਼ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਿਆ। ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮਾਰਦਕਈ ਨੂੰ ਰਾਜੇ ਦੇ ਫਾਟਕ ਉੱਤੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਨਾ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੰਬਿਆ, ਤਾਂ ਹਾਮਾਨ ਮਾਰਦਕਈ ਉੱਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ¹⁰ਤਾਂ ਵੀ ਹਾਮਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ ਅਤੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਜ਼ਰਸ਼ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਭੇਜਿਆ, ¹¹ਅਤੇ ਹਾਮਾਨ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਧਨ ਦੀ ਸ਼ਾਨ, ਆਪਣੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਅਤੇ ਇਹ ਸਭ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਹਾਕਮਾਂ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਸੀ।

¹²ਹਾਮਾਨ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਆਖਿਆ, “ਏਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਰਾਣੀ ਅਸਤਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਦਾਵਤ ਵਿੱਚ ਰਾਜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਸਿਰਫ਼ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਬੁਲਾਇਆ, ਅਤੇ ਕੱਲ੍ਹ ਵੀ ਮੈਂ ਰਾਜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਸੱਦਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ। ¹³ਪਰ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਮੈਂ ਮਾਰਦਕਈ ਯਹੂਦੀ ਨੂੰ ਰਾਜੇ ਦੇ ਫਾਟਕ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਦੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਤਦ ਤੱਕ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਦਾ ਨਹੀਂ।”

¹⁴ਤਦ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜ਼ਰਸ਼ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, “ਪੰਝੱਤਰ ਫੁੱਟ ਉੱਚਾ ਇੱਕ ਥੰਮ੍ਹ ਬਣਵਾ। ਸਵੇਰੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖ ਕਿ ਮਾਰਦਕਈ ਨੂੰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਟੰਗਿਆ ਜਾਵੇ। ਫਿਰ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਦਾਵਤ ਵਿੱਚ ਜਾ।” ਇਹ ਗੱਲ ਹਾਮਾਨ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਲੱਗੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਥੰਮ੍ਹ ਬਣਵਾ ਦਿੱਤਾ।