’n Miktam van Dawid in die grot

Vir die koorleier. Op die wysie van “Moenie vernietig nie”. ’n Gulde psalm van Dawid, toe hy van Saul af in die grot ingevlug het.

Weggesteek in 'n grot terwyl Saul hom jag, lê Dawid tussen mense wie se tande spiese is en wie se tonge swaarde is. Hy skuil onder sy Vader se vlerke totdat die storm verbygaan, en maak dan harp en lier voor dagbreek wakker, sy hart vas al het nog niks verander nie.

Hoofstuk 57.

Wees my genadig, my Vader, wees my genadig, want by u skuil my siel; in die skaduwee van u vlerke sal ek skuil totdat die verwoestende storms verbygaan. Ek roep tot my Vader, die Allerhoogste, tot ons Vader wat sy voorneme vir my volbring.

Hy sal uit die hemel stuur en my red; hy bestraf die een wat my vertrap. My Vader sal sy troue liefde en sy trou stuur. My siel is te midde van leeus; ek lê tussen dié wat vuur blaas—mense wie se tande spiese en pyle is, wie se tonge skerp swaarde is. Wees verhewe, my Vader, bo die hemele! Laat u heerlikheid oor die hele aarde wees!

Hulle het ’n net vir my voetstappe gespan; ek was neergedruk. Hulle het ’n kuil voor my gegrawe, maar hulle het self daarin geval. My hart is standvastig, my Vader, my hart is standvastig! Ek sal sing en musiek maak. Word wakker, my eer! Word wakker, harp en lier! Ek sal die dageraad wakker maak. Ek sal u loof onder die volke, o soewereine Vader; ek sal van u sing onder die nasies. Want u troue liefde reik tot die hemele, u trou tot die wolke. Wees verhewe, my Vader, bo die hemele! Laat u heerlikheid oor die hele aarde wees!