சங்கீதம் 57

57 ¹ என் பிதாவே, எனக்கு இரங்கும், எனக்கு இரங்கும்; ஏனெனில் என் ஆத்துமா உம்மையே அண்டிக்கொள்கிறது; அழிக்கும் புயல்கள் கடந்துபோகும்வரை உம்முடைய செட்டைகளின் நிழலிலே அண்டிக்கொள்வேன். ² உன்னதமான என் பிதாவை நோக்கிக் கூப்பிடுகிறேன், எனக்காகத் தமது நோக்கத்தை நிறைவேற்றுகிற எங்கள் பிதாவை நோக்கியே.

³ அவர் பரலோகத்திலிருந்து அனுப்பி என்னை இரட்சிப்பார்; என்னை மிதிக்கிறவனை அவர் கடிந்துகொள்கிறார். சேலா. என் பிதா தமது உடன்படிக்கை அன்பையும் தமது உண்மையையும் அனுப்புவார். ⁴ என் ஆத்துமா சிங்கங்களின் நடுவே இருக்கிறது; நெருப்பை மூச்சுவிடுகிறவர்களின் நடுவே நான் படுத்திருக்கிறேன் — இவர்களுடைய பற்கள் ஈட்டிகளும் அம்புகளும், இவர்களுடைய நாவுகள் கூர்மையான பட்டயங்கள். ⁵ என் பிதாவே, வானங்களுக்கு மேலாய் நீர் உயர்ந்திரும்! உம்முடைய மகிமை பூமியனைத்தின்மேலும் விளங்குவதாக!

⁶ என் காலடிகளுக்கு அவர்கள் வலையை வைத்தார்கள்; நான் மனம் தளர்ந்தேன். எனக்கு முன்பாக அவர்கள் ஒரு படுகுழியை வெட்டினார்கள், ஆனால் அதற்குள் அவர்களே விழுந்தார்கள். சேலா. ⁷ என் இருதயம் உறுதியாயிருக்கிறது, என் பிதாவே, என் இருதயம் உறுதியாயிருக்கிறது! நான் பாடி, கீதம் இசைப்பேன். ⁸ என் மகிமையே, விழித்தெழு! வீணையே, சுரமண்டலமே, விழித்தெழுங்கள்! நான் விடியற்காலத்தை எழுப்புவேன். ⁹ என் ஆண்டவராகிய பிதாவே, ஜனங்களுக்குள்ளே உம்மைத் துதிப்பேன்; ஜாதிகளுக்குள்ளே உம்மைக் கீர்த்தனம் பண்ணுவேன். ¹⁰ ஏனெனில் உம்முடைய உடன்படிக்கை அன்பு வானங்கள்வரை எட்டுகிறது, உம்முடைய உண்மை மேகங்கள்வரை எட்டுகிறது. ¹¹ என் பிதாவே, வானங்களுக்கு மேலாய் நீர் உயர்ந்திரும்! உம்முடைய மகிமை பூமியனைத்தின்மேலும் விளங்குவதாக!