Miktam ta Dawuda a Kogo

Don shugaban mawaƙa. A rera ta bisa karin “Kada Ka Hallaka.” Miktam ta Dawuda, sa'ad da ya gudu daga Shawulu ya shiga kogo.

Dawuda yana ɓuya a cikin kogo yayin da Saul yake farautarsa, yana kwance a tsakanin mutanen da haƙoransu māsu ne, harsunansu kuma takuba. Yana fakewa a ƙarƙashin fikafikan Ubansa har hadari ya wuce. Sa'an nan ya farkar da garaya da molo kafin wayewar gari, zuciyarsa a natse ko da yake babu abin da ya sāke tukuna.

Babi na 57.

Ka yi mini jinƙai, ya Ubana, ka yi mini jinƙai, gama a wurinka raina yake neman mafaka; cikin inuwar fikafikanka zan nemi mafaka, har sai guguwar hallaka ta wuce. Ina kira ga Ubana, Maɗaukaki, ga Ubanmu wanda yake cika manufarsa dominna.

Zai aiko daga Sama ya cece ni; yana tsawatar wa wanda yake tattake ni. Ubana zai aiko da ƙaunarsa ta alkawari da amincinsa. Raina yana cikin zakoki; ina kwance a tsakanin masu numfashin wuta—mutane waɗanda haƙoransu māsu ne da kibiyoyi, waɗanda harsunansu takuba masu kaifi ne. Ka ɗaukaka, ya Ubana, bisa sammai! Bari ɗaukakarka ta kasance bisa dukan duniya!

Sun kafa taru domin sawuna; na durƙusa. Sun haƙa rami a gabana, amma su kansu suka faɗa cikinsa. Zuciyata tsayayyiya ce, ya Ubana, zuciyata tsayayyiya ce! Zan rera waƙa in kuma yi kiɗa. Ki farka, ya ɗaukakata! Ku farka, molo da garaya! Zan farkar da alfijir. Zan yabe ka a cikin mutane, ya Uba Mai Iko Duka; zan rera waƙarka a cikin al'ummai. Gama ƙaunarka ta alkawari ta kai bisa sammai, amincinka ya kai bisa gizagizai. Ka ɗaukaka, ya Ubana, bisa sammai! Bari ɗaukakarka ta kasance bisa dukan duniya!