ਜ਼ਬੂਰ 57

57 ¹ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਤੇਰੇ ਖੰਭਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਸ਼ਰਨ ਲਵਾਂਗਾ ਜਦ ਤੱਕ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨੇਰੀਆਂ ਲੰਘ ਨਾ ਜਾਣ। ²ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ, ਅੱਤ ਮਹਾਨ ਅੱਗੇ ਪੁਕਾਰਦਾ ਹਾਂ, ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਅੱਗੇ ਜੋ ਮੇਰੇ ਲਈ ਆਪਣਾ ਮਕਸਦ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

³ਉਹ ਸੁਰਗ ਤੋਂ ਭੇਜ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਵੇਗਾ; ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਝਿੜਕਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਮਿੱਧਦਾ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਆਪਣਾ ਨੇਮ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਭੇਜੇਗਾ। ⁴ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਸ਼ੇਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲੇਟਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਅੱਗ ਸਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹਨ—ਓਹ ਲੋਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੰਦ ਬਰਛੇ ਅਤੇ ਤੀਰ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਜੀਭਾਂ ਤਿੱਖੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ ਹਨ। ⁵ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਅਕਾਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੋ! ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇ!

⁶ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਕਦਮਾਂ ਲਈ ਜਾਲ ਵਿਛਾਇਆ; ਮੈਂ ਦੱਬਿਆ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਅੱਗੇ ਟੋਆ ਪੁੱਟਿਆ, ਪਰ ਓਹ ਆਪ ਹੀ ਉਸ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਏ ਹਨ। ⁷ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਦ੍ਰਿੜ ਹੈ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਦ੍ਰਿੜ ਹੈ! ਮੈਂ ਗਾਵਾਂਗਾ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਵਜਾਵਾਂਗਾ। ⁸ਹੇ ਮੇਰੀ ਮਹਿਮਾ, ਜਾਗ! ਹੇ ਬਰਬਤ ਅਤੇ ਬੀਨ, ਜਾਗੋ! ਮੈਂ ਪਹੁ-ਫੁਟਾਲੇ ਨੂੰ ਜਗਾਵਾਂਗਾ। ⁹ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ ਪਿਤਾ, ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੀ ਉਸਤਤ ਕਰਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਕੌਮਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਭਜਨ ਗਾਵਾਂਗਾ। ¹⁰ਕਿਉਂ ਜੋ ਤੇਰਾ ਨੇਮ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਅਕਾਸ਼ਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਬੱਦਲਾਂ ਤੱਕ। ¹¹ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਅਕਾਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੋ! ਤੇਰੀ ਮਹਿਮਾ ਸਾਰੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੋਵੇ!