Miktaam Daawit kan holqa keessatti
Hoggantuuf. Faaruma «Hin balleessin» jedhamuun. Faaruma warqee Daawit, yeroo Saaul jalaa gara holqaatti baqate.
Saa'ol isa adamsuu yeroo, holqa keessa dhokatee, Daawit namoota ilkaan isaanii xiyya, arrabni isaanii billaa ta'e gidduu ciisa. Hamma duumessi darbutti qoochoo Abbaa isaa jala boqochiisa; achiis ganama duraan dubbisaa fi baganaa dammaqsa, onneen isaa jabaatee, wanti tokko illee hin jijjiiramne.
57 1Yaa Abbaa koo, naaf araarami, naaf araarami, sababii lubbuun koo si keessatti baqattuuf; gaaddisa baallee keetii jalatti hamma bubbeen balleessu darbutti nan baqadha. 2Abbaa koo isa hundumaa ol ta'eetti, Abbaa keenya isa kaayyoo isaa naaf raawwatutti nan iyyadha.
3Inni waaqa irraa ergee na fayyisa; isa na dhiituu in ifata. Abbaan koo gaarummaa kakuu isaa fi amanamummaa isaa in erga. 4Lubbuun koo leencota gidduutti jirti; warra ibidda afuufan gidduutti nan ciisa—namoota ilkaan isaanii eeboo fi xiyyaa ta'ee, arrabni isaanii immoo goraadee qara qabeessa dha. 5Yaa Abbaa koo, waaqa hundumaa caalaa ol ka'i! Ulfinni kee lafa hundumaa irra haa ta'u!
6Isaan miilla kootiif kiyyoo qopheessan; ani gadi jedhe. Boolla fuuldura koo qotan, garuu ofii isaaniitu isa keessa kufan. 7Onneen koo jabaateera, Yaa Abbaa koo, onneen koo jabaateera! Nan faarfadha, faarfannaanis si faarsa. 8Yaa ulfina koo, dammaqi! Yaa kiraaraa fi baganaa, dammaqaa! Ani bariisa nan dammaqsa. 9Yaa Abbaa Bulchaa, uummattoota gidduutti si galateeffadha; saboota gidduutti faarfannaadhaan si faarsa. 10Sababiin isaas, gaarummaan kakuu kee waaqatti in ga'a, amanamummaan kee immoo duumessatti. 11Yaa Abbaa koo, waaqa hundumaa caalaa ol ka'i! Ulfinni kee lafa hundumaa irra haa ta'u!
