د داؤد مِکتام په غار کښې
د ساز د مشر دپاره. د ”تباه مۀ کوه“ په لحن. د داؤد زرين زبور، کله چې هغه د ساؤل نه تښتېدلو او په غار کښې ورننوتلو.
په یوه سمڅه کې پټ دی پداسې حال کې چې ساؤل یې ښکار کوي، داؤد د داسې خلکو تر منځ پروت دی چې غاښونه یې نېزې او ژبې یې تورې دي. د خپل پلار د وزرونو لاندې پناه اخلي تر څو توپان تېر شي، بیا له سهار مخکې چنګ او رباب راویښوي، زړه یې ټینګ دی که څه هم لا څه نه دي بدل شوي.
57 1اے زما پلاره، په ما رحم وکړه، په ما رحم وکړه، ځکه چې زما روح په تا کښې پناه نيسى، او ستا د وزرونو په سيورى کښې به زۀ پناه نيسم، ترڅو چې دا تباه کُوونکى طوفانونه تېر شى. 2زۀ خپل پلار، تر ټولو اُوچت ذات ته چغې وهم، زمونږ هغه پلار ته چې زما دپاره خپل مقصد پوره کوى.
3هغه به د آسمان نه راولېږى او ما به خلاص کړى، هغه هغه چا ته ملامتى کوى چې ما لتاړوى. زما پلار به خپله مينه او خپله وفادارى راولېږى. 4زما روح د زمريانو په مينځ کښې دے، زۀ د هغه کسانو په مينځ کښې پرېوتے يم چې اور باسى، داسې خلق چې غاښونه يې نېزې او غشى دى، او ژبې يې تېرې تورې دى. 5اے زما پلاره، د آسمانونو نه پورته اُوچت شه! ستا لوئى دې په ټوله زمکه خوره شى!
6هغوئ زما د قدمونو دپاره جال خور کړو، زۀ بوج تلے وم. هغوئ زما مخکښې کنده کنستله، خو پخپله پکښې پرېوتل. 7اے زما پلاره، زما زړۀ مضبوط دے، زما زړۀ مضبوط دے! زۀ به سندرې وايم او ساز به غږوم. 8اے زما لوئيه، راويښ شه! اے ربابه او سِتاره، راويښ شئ! زۀ به سحر راويښ کړم. 9اے مالِکه پلاره، زۀ به ستا په قومونو کښې ثنا وايم، زۀ به ستا د سندرو په وسيله د مُلکونو په مينځ کښې يادونه کوم. 10ځکه چې ستا مينه تر آسمانونو پورې رسيږى، او ستا وفادارى تر بادلونو پورې. 11اے زما پلاره، د آسمانونو نه پورته اُوچت شه! ستا لوئى دې په ټوله زمکه خوره شى!
