بدکاره حکمران

د موسيقۍ د امام دپاره: په ”تباه مۀ کوه“ لئے. د داؤد. يو زرينے زبور.

د هغو قاضیانو پر ضد تور چې له مسنده تاوتریخوالی وېشي. هغوی زهرجن بلل شوي، لکه هغه کاڼه کوبرا چې د افسونګر سندرې ته غوږ نه نیسي. دعا غوښتنه کوي چې د هغوی غاښونه مات شي، تر څو خلک په ښکاره ووايي چې زموږ پلار پر ځمکه قضاوت کوي.

څپرکی 58.

اے حکمرانو، آيا تاسو په رښتيا هغه فيصله کوئ چې حق وى؟ آيا تاسو د بنى آدمو انصاف په عدل سره کوئ؟ ^a نه، بلکې تاسو په خپلو زړونو کښې بدى سوچ کوئ؛ ستاسو لاسونه په مُلک کښې ظلم وېشى. بدکاره د رحم د ورځې نه بېګانه دى؛ هغوئ د پېدائش نه ګمراه وى، دروغ وائى. د هغوئ زهر د مار د زهرو په شان دى، د هغه کاڼه مار په شان چې خپل غوږ بندوى، دې دپاره چې د ساحرانو آواز او د هوښيار افسونګر آواز وا نۀ ورى. اے زمونږ پلاره، د هغوئ په خولو کښې غاښونه مات کړه؛ د ځوانو زمريانو غاښونه راوباسه، اے زمونږ پلاره! پرېږده چې هغوئ د بهېدونکو اوبو په شان ورک شى؛ کله چې زمونږ پلار خپل غشى ونيسى، نو هغوئ دې پرې شى. د هغه حلزون په شان چې د خوځېدو سره ويلے شى، د هغه مړ زېږېدلى بچى په شان د دې نه مخکښې چې ستاسو لوښى د اغزو تودوخه محسوس کړى، کۀ شنۀ وى کۀ سوزېدونکى، هغه به هغوئ لرې کړى. صادق به خوشحاله شى کله چې هغوئ انصاف وينى؛ هغوئ به خپلې پښې د بدکارو په وينو کښې ولمبوى. او خلق به وائى چې، ”په يقين سره د صادقانو دپاره اجر شته؛ په يقين سره زمونږ پلار د زمکې انصاف کوى.“