ଦୁଷ୍ଟ ଶାସକଗଣ

ପ୍ରଧାନ ବାଦ୍ୟକରଙ୍କ ନିମନ୍ତେ; ‘ବିନାଶ କର ନାହିଁ’ ସ୍ୱରରେ। ଦାଉଦଙ୍କ ରଚିତ। ଏକ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଗୀତ।

ବିଚାରାସନରୁ ହିଂସା ବାଣ୍ଟୁଥିବା ବିଚାରକର୍ତ୍ତାମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏକ ଅଭିଯୋଗ। ସେମାନଙ୍କୁ ବିଷାକ୍ତ କୁହାଯାଏ, ସାପୁଆର ସ୍ୱର ଶୁଣିବାକୁ ମନା କରୁଥିବା କାଳସର୍ପ ପରି ବଧିର। ପ୍ରାର୍ଥନା ମାଗେ ଯେ ସେମାନଙ୍କ ବିଷଦାନ୍ତ ଭଙ୍ଗାଯାଉ, ଯେପରି ଲୋକମାନେ ସ୍ପଷ୍ଟ କହିପାରିବେ ଯେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ପୃଥିବୀର ବିଚାର କରନ୍ତି।

ଅଧ୍ୟାୟ 58।

ହେ ଶାସକଗଣ, ତୁମ୍ଭେମାନେ କʼଣ ପ୍ରକୃତରେ ନ୍ୟାୟ ବିଧାନ କରୁଅଛ? ତୁମ୍ଭେମାନେ କʼଣ ମନୁଷ୍ୟସନ୍ତାନଗଣର ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତ ବିଚାର କରୁଅଛ? ^a ନା, ତୁମ୍ଭେମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ହୃଦୟରେ ଅଧର୍ମ କଳ୍ପନା କରୁଅଛ; ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ହସ୍ତ ଦେଶଯାକ ଦୌରାତ୍ମ୍ୟ ବିତରଣ କରୁଅଛି। ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଗର୍ଭରୁ ହିଁ ବିପଥଗାମୀ; ସେମାନେ ଜନ୍ମାବଧି ମିଥ୍ୟା କହି ବିଭ୍ରାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ବିଷ ସର୍ପର ବିଷ ତୁଲ୍ୟ, ଯେଉଁ ବଧିର କାଳସର୍ପ ଆପଣା କର୍ଣ୍ଣ ବନ୍ଦ କରେ, ତାହା ତୁଲ୍ୟ, ଯେପରି ସେ ମନ୍ତ୍ରକାରୀମାନଙ୍କ ସ୍ୱର କିମ୍ବା ନିପୁଣ ବଶୀକାରକର ସ୍ୱର ଶୁଣିବ ନାହିଁ। ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ସେମାନଙ୍କ ମୁଖରେ ଥିବା ଦନ୍ତ ଭାଙ୍ଗି ପକାଅ; ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ଯୁବ ସିଂହଗଣର କଳବଳ ଉପାଡ଼ି ପକାଅ! ବହିଯାଉଥିବା ଜଳ ତୁଲ୍ୟ ସେମାନେ ଅନ୍ତର୍ହିତ ହେଉନ୍ତୁ; ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆପଣା ତୀର ଲକ୍ଷ୍ୟ କଲେ, ସେମାନେ ଖଣ୍ଡିତ ହେଉନ୍ତୁ। ଗମନ କରୁ କରୁ ତରଳି ଯାଉଥିବା ଗେଣ୍ଡାଳି ତୁଲ୍ୟ, ଯେ କେବେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେଖେ ନାହିଁ, ସେହି ମୃତଜାତ ଶିଶୁ ତୁଲ୍ୟ ସେମାନେ ହେଉନ୍ତୁ। ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ହାଣ୍ଡି କଣ୍ଟାର ଉତ୍ତାପ ଅନୁଭବ କରିବା ପୂର୍ବରୁ, ତାହା କଞ୍ଚା ହେଉ ବା ଜ୍ୱଳନ୍ତ ହେଉ, ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଉଡ଼ାଇ ନେବେ। ଧାର୍ମିକ ଲୋକ ନ୍ୟାୟ ସାଧିତ ହେବା ଦେଖି ଆନନ୍ଦ କରିବ; ସେ ଦୁଷ୍ଟର ରକ୍ତରେ ଆପଣା ପାଦ ଧୋଇବ। ଆଉ ଲୋକମାନେ କହିବେ, “ଅବଶ୍ୟ ଧାର୍ମିକ ନିମନ୍ତେ ପୁରସ୍କାର ଅଛି; ଅବଶ୍ୟ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ପୃଥିବୀର ବିଚାର କରନ୍ତି।”