Mîktama Dawid di Şikeftê de
Ji serokê sazbendan re. Li ser awaza “Helak Neke”. Zebûra Dawid a zêrîn, gava ku ew ji ber Saûl reviya û ket şikeftê.
Dema ku di şkeftekê de vedişêre û Şawûl li pey wî ye, Dawid di nav mirovên ku diranên wan rim û zimanên wan şûr in de radizê. Ew di bin baskên Bavê xwe de penaber dibe heta ku bahoz derbas bibe, paşê berî berbangê çeng û lîrê şiyar dike, dilê wî qewîn her çend tu tişt hê neguheriye.
57 1Li min were rehmê, ya Bavê min, li min were rehmê, çimkî canê min li ba te penaber dibe; ezê di bin siya baskên te de penaber bibim, heta ku bahozên wêranker derbas bibin. 2Ez gazî Bavê xwe, Yê Herî Bilind, dikim, gazî Bavê me yê ku armanca xwe ya ji bo min pêk tîne.
3Ewê ji ezmanan bişîne û min xilas bike; yê ku min dipelçiqîne şermezar dike. Bavê minê dilovaniya xwe ya peymanê û dilsoziya xwe bişîne. 4Canê min di nav şêran de ye; ez di nav yên ku agir dirijînin de radizêm—mirovên ku diranên wan rim û tîr in, ku zimanên wan şûrên tûj in. 5Ya Bavê min, li ser ezmanan bilind be! Bila rûmeta te li ser tevahiya erdê be!
6Wan torek ji bo gavên min danî; ez daçemiyam. Wan çalek li ber min kola, lê ew bi xwe ketin nav wê. 7Dilê min qewîn e, ya Bavê min, dilê min qewîn e! Ezê bistrêm û saz lêxim. 8Şiyar be, rûmeta min! Şiyar bin, çeng û lîr! Ezê berbangê şiyar bikim. 9Ya Bavê Serwer, ezê di nav gelan de pesnê te bidim; ezê di nav miletan de ji te re bistrêm. 10Çimkî dilovaniya te ya peymanê digihîje ezmanan, û dilsoziya te heta ewran. 11Ya Bavê min, li ser ezmanan bilind be! Bila rûmeta te li ser tevahiya erdê be!
