Hikmah Ngadegkeun Imahna

Dua imah, dua uleman, duanana ngageroan jalma-jalma polos nu sarua nu keur ngaliwat. Imah Hikmah boga méja nu geus ditata jeung kadaharan nu geus sadia; Kabodoan nawarkeun cai curian jeung roti nu didahar sumputan. Bédana lain dina tawaranana tapi dina naon nu ngadagoan di jero. Di antara duanana aya kalimah-kalimah ngeunaan nyarékan.

Pasal 9.

Hikmah geus ngadegkeun imahna; geus motong tujuh tihangna tina batu. ^a Geus meuncit sato-satona; geus ngaracik anggurna; sarta geus nyadiakeun mejana. Geus ngutus mojang-mojangna sina ngageroan ti tempat-tempat nu pangluhurna di kota: “Sing saha nu polos, ka dieu bae!” Ka jalma nu kurang akal saurna, “Hiap, dahar roti ti Kami jeung inum anggur nu geus diracik ku Kami. Tinggalkeun kalakuan maneh nu polos, sangkan maneh hirup; jalankeun jalan pangarti.” Sing saha nu negor tukang moyok bakal narima hinaan keur dirina, jeung sing saha nu nyeukseukan jalma jahat bakal nandang cilaka. Ulah nyeukseukan tukang moyok, bisi manehna mikaijid ka maneh; seukseukan jalma bijaksana, tangtu manehna bakal nyaah ka maneh. Ajar jalma bijaksana, tangtu beuki bijaksana; atik jalma bener, tangtu beuki loba nu kapalajaran. Sieun ku Rama urang teh mimitina hikmah, jeung terang ka Nu Maha Suci teh pangarti. Karana ku Kami poe-poe maneh bakal dilobaan, jeung taun-taun bakal ditambahkeun kana hirup maneh. Lamun maneh bijaksana, eta keur kapentingan maneh sorangan; lamun maneh moyok, maneh sorangan nu bakal nanggung akibatna.

Ondangan Palsu ti Si Kabodoan

Si Kabodoan teh awewe nu bawel; manehna bodo jeung teu nyaho nanaon. Manehna diuk di lawang imahna, dina korsi di tempat-tempat nu pangluhurna di kota, ngageroan ka jalma-jalma nu ngaliwat, nu keur maju lempeng dina jalanna: “Sing saha nu polos, ka dieu bae!” Jeung ka jalma nu kurang akal manehna ngomong, “Cai meunang maling mah amis, jeung roti nu didahar bari nyumput teh ngeunah.” Tapi manehna teu nyaho yen nu paraeh aya di dinya, yen semah-semahna aya di jero-jerona kubur.