ਕਹਾਉਤਾਂ 9

9 ¹ਬੁੱਧ—ਯਿਸੂ, ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਬੁੱਧ—ਨੇ ਆਪਣਾ ਘਰ ਬਣਾਇਆ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੱਤ ਥੰਮ੍ਹ ਘੜੇ ਹਨ। ²ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਸ਼ੂ ਵੱਢੇ ਹਨ; ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੈਅ ਰਲਾਈ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੇਜ਼ ਵੀ ਸਜਾਈ ਹੈ। ³ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਜੁਆਨ ਦਾਸੀਆਂ ਭੇਜੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਨਗਰ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪੁਕਾਰਨ: ⁴“ਜੋ ਕੋਈ ਭੋਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਏਥੇ ਆਵੇ!” ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਮਝ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਆਖਦੀ ਹੈ, ⁵“ਆ, ਮੇਰੀ ਰੋਟੀ ਖਾਹ ਅਤੇ ਉਹ ਮੈਅ ਪੀ ਜੋ ਮੈਂ ਰਲਾਈ ਹੈ। ⁶ਆਪਣੇ ਭੋਲੇ ਰਾਹ ਛੱਡ, ਅਤੇ ਜੀਉ; ਸਮਝ ਦੇ ਰਾਹ ਉੱਤੇ ਚੱਲ।” ⁷ਜੋ ਕੋਈ ਠੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਤਾੜਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਦੁਸ਼ਟ ਨੂੰ ਝਿੜਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਟ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ⁸ਠੱਠਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਾ ਝਿੜਕ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਹ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਕਰੇਗਾ; ਬੁੱਧਵਾਨ ਨੂੰ ਝਿੜਕ, ਅਤੇ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰੇਗਾ। ⁹ਬੁੱਧਵਾਨ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਹ ਅਤੇ ਉਹ ਹੋਰ ਬੁੱਧਵਾਨ ਹੋਵੇਗਾ; ਧਰਮੀ ਨੂੰ ਸਿਖਾ ਅਤੇ ਉਹ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਸਿੱਖੇਗਾ। ¹⁰ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਭੈ ਬੁੱਧ ਦਾ ਮੁੱਢ ਹੈ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪੁਰਖ ਦਾ ਗਿਆਨ ਸਮਝ ਹੈ। ¹¹ਕਿਉਂ ਜੋ ਮੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਤੇਰੇ ਦਿਨ ਵਧਾਏ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਵਰ੍ਹੇ ਜੋੜੇ ਜਾਣਗੇ। ¹²ਜੇ ਤੂੰ ਬੁੱਧਵਾਨ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਬੁੱਧਵਾਨ ਹੈਂ; ਜੇ ਤੂੰ ਠੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਇਸ ਦਾ ਭਾਰ ਤੂੰ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਚੁੱਕੇਂਗਾ।

ਮੂਰਖਤਾ ਦਾ ਧੋਖੇ ਭਰਿਆ ਸੱਦਾ

¹³ਮੂਰਖਤਾ ਨਾਂ ਦੀ ਤੀਵੀਂ ਰੌਲਾ ਪਾਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਉਹ ਭੋਲੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ। ¹⁴ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਬੂਹੇ ਉੱਤੇ ਬੈਠਦੀ ਹੈ, ਨਗਰ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਆਸਣ ਉੱਤੇ, ¹⁵ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕੋਲੋਂ ਲੰਘਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਰਾਹ ਸਿੱਧੇ ਤੁਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ: ¹⁶“ਜੋ ਕੋਈ ਭੋਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਏਥੇ ਆਵੇ!” ਅਤੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਮਝ ਦੀ ਘਾਟ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਆਖਦੀ ਹੈ, ¹⁷“ਚੋਰੀ ਦਾ ਪਾਣੀ ਮਿੱਠਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੁਕ ਕੇ ਖਾਧੀ ਰੋਟੀ ਸੁਆਦਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।” ¹⁸ਪਰ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਓਥੇ ਮੁਰਦੇ ਹਨ, ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪਰਾਹੁਣੇ ਪਤਾਲ ਦੀਆਂ ਗਹਿਰਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਹਨ।