Mga Panultihon 9

9 ¹Ang Kaalam—si Jesus, ang kaalam sa atong Amahan—nagtukod sa iyang balay; gisapsapan niya ang iyang pito ka haligi. ²Giihaw niya ang iyang mga mananap; gisagol niya ang iyang bino; giandam usab niya ang iyang lamesa. ³Gipadala niya ang iyang mga batan-ong babaye aron managtawag gikan sa kinatas-ang mga dapit sa lungsod: ⁴“Si bisan kinsa nga walay alamag, paanhia dinhi!” Miingon siya ngadto sa tawo nga kulang sa panabot, ⁵“Dali, kaon sa akong tinapay ug inom sa bino nga akong gisagol. ⁶Biyai ang imong binuang nga mga paagi, ug pagkinabuhi; paglakaw sa dalan sa panabot.” ⁷Si bisan kinsa nga mobadlong sa bugalbugalon modala ug pakaulaw sa iyang kaugalingon, ug si bisan kinsa nga mosaway sa tawong daotan masakitan. ⁸Ayaw badlonga ang bugalbugalon, kay iyang dumtan ikaw; badlonga ang maalamon nga tawo, ug higugmaon ka niya. ⁹Tudloi ang maalamon nga tawo ug mahimo siyang mas maalamon; tudloi ang tawong matarong ug makakat-on siya ug dugang pa. ¹⁰Ang pagkahadlok sa atong Amahan mao ang sinugdanan sa kaalam, ug ang kahibalo mahitungod sa Balaan mao ang panabot. ¹¹Kay pinaagi kanako modaghan ang imong mga adlaw, ug madugangan ang mga tuig sa imong kinabuhi. ¹²Kon ikaw maalamon, maalamon ka alang sa imong kaugalingon; kon ikaw mobiaybiay, ikaw lamang ang moantos niini.

Ang Mini nga Pagdapit sa Kabuangan

¹³Ang babayeng Kabuangan sabaan; siya walay alamag ug walay nahibaloan. ¹⁴Nagalingkod siya sa pultahan sa iyang balay, sa usa ka lingkoranan sa kinatas-ang mga dapit sa lungsod, ¹⁵nga nagatawag niadtong mga nangagi, nga nagalakaw nga tul-id sa ilang dalan: ¹⁶“Si bisan kinsa nga walay alamag, paanhia dinhi!” Ug miingon siya ngadto sa tawo nga kulang sa panabot, ¹⁷“Ang kinawat nga tubig tam-is, ug ang tinapay nga gikaon sa tago lamian.” ¹⁸Apan wala siya masayod nga ang mga patay atua didto, nga ang iyang mga bisita atua sa kahiladman sa lubnganan.