ጥበብ ቤታ ትሰርሕ

ክልተ ኣባይቲ፥ ክልተ ዕድማ፥ ክልቲአን ነቶም ገርሂ ሓለፍቲ መንገዲ ይፅውዓ። ናይ ጥበብ ጠረጴዛ ተዳልዩ፥ ምግቢ ኸዓ ተዳልዩ ኣሎ፤ ናይ ዕሽነት ግና ዝተሰረቐ ማይን ብስዉር ዝብላዕ እንጀራን ተቕርብ። እቲ ፍልልይ እቲ ዕድማ ዘይኮነስ ኣብ ውሽጢ ዝፅበ እዩ። ኣብ መንጎአን ድማ ብዛዕባ ምግሳፅ ዝዛረብ ዘረባ ኣሎ።

ምዕራፍ 9።

ጥበብ ቤታ ሰሪሓ፥ ሸውዓተ ኣዕማዳ ፀሪባ ኣላ። ^a እንስሳታ ሓሪዳ፥ ወይና ሓዊሳ፥ ጠረጴዛኣ ኸዓ ኣዳልያ ኣላ። ኣግራዳ ልኢኻ፥ ካብ በረኽቲ ቦታታት እታ ኸተማ ኸምዙይ ኢለን ይፅውዓ፦ “ገርሂ ዝኾነ ዅሉ ናብዙይ ይእቶ!” ነቲ ልቢ ዝጎደሎ ኸዓ ከምዙይ በለቶ፦ “ንዑ፥ እንጀራይ ብልዑ፥ ነቲ ዝሓወስክዎ ወይኒ ድማ ስተዩ። ገርህነትኩም ሓዲግኩም ንበሩ፤ ብመንገዲ ምስትውዓል ድማ ተመላለሱ።” እቲ ንመላገፂ ዝግስፅ፥ ንርእሱ ፀርፊ የምፅእ፤ እቲ ንሓጥእ ዝገንሕ ድማ ይጕዳእ። ንመላገፂ ኣይትግሰፆ፥ ከይፀልኣካ፤ ንጥበበኛ ግሰፆ፥ ከፍቅረካ እዩ። ንጥበበኛ ምከሮ፥ ዝያዳ ጠቢብ ክኸውን እዩ፤ ንፃድቕ መሃሮ፥ ዝያዳ ኽመሃር እዩ። ፍርሓት ኣቦና መጀመርታ ጥበብ እዩ፥ ፍልጠት እቲ ቅዱስ ድማ ምስትውዓል እዩ። ብኣይ መዓልቲታትካ ኽበዝሓ እየን እሞ፥ ዓመታት ድማ ኣብ ህይወትካ ኽውሰኻ እየን። ጥበበኛ እንተ ኾንካ፥ ንነፍስኻ ኢኻ ጥበበኛ፤ እንተ ላገፅካ ድማ፥ ንበይንኻ ኢኻ እትፆሮ።

ናይ ዕሽነት ሓሶተኛ ዕድመ

እታ ዓሻ ሰበይቲ ዓው ዓው እትብል እያ፤ ገርሂ እያ፥ ገለ እኳ ኣይትፈልጥን። ኣብ ኣፍ ደገ ቤታ፥ ኣብ መንበር፥ ኣብ በረኽቲ ቦታታት እታ ኸተማ ኮፍ ኢላ ኣላ፥ ነቶም ብመንገዶም ቀጥ ኢሎም ዝኸዱ ሓለፍቲ መንገዲ ከምዙይ ኢላ ትፅውዖም፦ “ገርሂ ዝኾነ ዅሉ ናብዙይ ይእቶ!” ነቲ ልቢ ዝጎደሎ ድማ ከምዙይ በለቶ፦ “እቲ ዝተሰረቐ ማይ ጥዑም እዩ፥ ብስዉር ዝብላዕ እንጀራ ድማ ባህ ዘብል እዩ።” ንሱ ግና እቶም ምዉታት ኣብኡ ኸም ዘለዉ፥ ዕዱማታ ድማ ኣብ መዓሙቝ ሲኦል ከም ዘለዉ ኣይፈልጥን እዩ።