Jalan nu Sasat Bener
Museur kana kumaha gampangna jalma salah nangtoskeun, kaasup ka dirina sorangan. Aya jalan nu sigana bener tapi tungtungna maot, jalma polos percaya kana naon baé, sarta seuri bisa nutupan kanyeri nu teu dibagi ka jalma deungeun. Sisi sosialna seukeut: jalma miskin dijauhan sanajan ku tatanggana sorangan.
14 1Awewe nu pangbijaksanana ngadegkeun imahna, ari kabodoan mah ngaruntuhkeun imah ku leungeunna sorangan. 2Sing saha nu lampahna jujur, eta sieun ka Rama urang, sabalikna nu jalanna bengkok mah ngahina ka Mantenna. 3Sungut nu gejul teh jadi iteuk pikeun kaangkuhanana sorangan, ari biwir nu bijaksana mah ngaraksa dirina. 4Di tempat nu euweuh sapi, parangan teh angger beresih, tapi panen nu lubak-libuk mah datang tina tanaga sapi. 5Saksi nu satia moal ngabohong, ari saksi nu palsu mah ngucah-ngaceh bohong. 6Si sombong neangan kabijaksanaan tapi teu kapanggih, ari jelema nu wijaksana mah gampang narima pangarti. 7Jauhan jelema nu gejul, sabab tina biwirna moal kapanggih pangarti. 8Kabijaksanaan jelema nu arif teh nya eta ngarti kana jalanna sorangan, ari kabodoan jelema gejul mah nya eta tipu daya. 9Jelema gejul nyeungseurikeun kurban panebus dosa, ari di kalangan jelema jujur mah aya kurnia. 10Hate teh nyaho kana kapaitan dirina sorangan, sarta taya deungeun nu bisa milu kana kabungahanana. 11Imah jelema jahat bakal ruksak, ari kemah jelema jujur mah bakal mekar. 12Aya jalan nu ceuk manusa mah sasat bener, tapi tungtungna nya eta jalan ka ajal. 13Najan keur seuri, hate bisa jadi nalangsa, sarta tungtung kabungah bisa jadi kasedih. 14Jelema nu hatena malik ninggalkeun bener bakal nampa bagianana tina jalan-jalanna sorangan, ari jelema nu hade mah tina bagian pagaweanana sorangan. 15Jelema nu belegug percaya kana sagala rupa, ari jelema nu arif mah mikir heula kana unggal lengkahna. 16Jelema bijaksana sieun sarta nyingkah tina kajahatan, ari jelema gejul mah sagawayah jeung kamalinaan. 17Jelema nu babari ambek nyieun kabodoan, sarta jelema nu ngarancang rencana jahat dipikagiruk. 18Jelema nu belegug mewariskeun kabodoan, ari jelema nu arif mah dimakutaan ku pangarti. 19Jelema jahat bakal tumpang nyembah ka hareupeun jelema hade, sarta jelema doraka di lawang gapura jelema bener. 20Jelema miskin disingkahan, sanajan ku tatanggana sorangan, ari jelema beunghar mah loba sobatna. 21Sing saha nu ngahina ka tatanggana, eta midosa, ari jelema nu welas ka nu miskin mah diberkahan. 22Lain jelema nu ngarancang kajahatan teh sasar jalan? Tapi asih jeung kasatiaan perjangjian mah jadi bagian jelema nu ngarancang kahadean. 23Dina sagala gawe nu soson-soson aya kauntungan, ari ngan ngomong wungkul mah ngan ngabalukarkeun kamiskinan. 24Makuta jelema bijaksana teh kabeungharanana, ari kabodoan jelema gejul mah ngan ngahasilkeun kabodoan. 25Saksi nu jujur nyalametkeun nyawa, ari jelema nu ngucah-ngaceh bohong mah hianat. 26Dina sieun ka Rama urang aya kateguhan nu pageuh, sarta putra-putra-Na baris boga tempat panyalindungan. 27Sieun ka Rama urang teh cinyusu hirup, nu ngajauhkeun jelema tina jiret ajal. 28Rahayat nu rea teh kamulyaan raja, ari lamun euweuh rahayat mah hiji pangeran bakal ancur. 29Sing saha nu sabar teu babari ambek, eta boga pangarti nu jembar, ari jelema nu gampang panas hate mah ngagungkeun kabodoan. 30Hate nu tengtrem mere hirup ka awak, ari sirik mah ngaruksak tulang. 31Sing saha nu nindes ka nu miskin, eta ngahina ka Rama urang, Nu Nyiptakeun maranehna, ari sing saha nu welas ka nu butuh mah ngamulyakeun ka Mantenna. a a v31 Nganyenyeri nu miskin teh sarua jeung ngahina ka Rama nu nyiptakeun maranehna — unggal jelema nu butuh ngabogaan martabat salaku hasil padamelana-Na. 32Jelema jahat diruntuhkeun ku kajahatanana sorangan, ari jelema bener mah manggih pangraksa najan dina ajalna. 33Kabijaksanaan reureuh dina hate jelema nu wijaksana, ari di kalangan jelema gejul oge eta ngawujudkeun manehna. 34Kabeneran ngaluhurkeun hiji bangsa, ari dosa mah jadi aeb pikeun sakur jalma. 35Kurnia raja aya ka badega nu bijaksana, ari bebendu-na mah ninggang ka nu lampahna ngerakeun.