သုတ္တံကျမ်း။ 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹ဉာဏ်အရှိဆုံးသောအမျိုးသမီးသည် မိမိအိမ်ကိုတည်ဆောက်၏။ မိုက်မဲခြင်းမူကား မိမိလက်ဖြင့် မိမိအိမ်ကိုဖြိုဖျက်၏။ ²ဖြောင့်မတ်စွာကျင့်သောသူသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ကိုကြောက်ရွံ့၏။ လမ်းကောက်သောသူမူကား ကိုယ်တော်ကိုမထီမဲ့မြင်ပြု၏။ ³လူမိုက်၏နှုတ်သည် မိမိမာန်မာနအတွက် ကြိမ်လုံးဖြစ်၏။ ပညာရှိတို့၏နှုတ်ခမ်းမူကား သူတို့ကိုကာကွယ်၏။ ⁴နွားမရှိလျှင် နွားစားခွက်သည် သန့်ရှင်းလျက်ရှိ၏။ သို့ရာတွင် နွား၏ခွန်အားဖြင့် ကြွယ်ဝသောအသီးအနှံကိုရရှိ၏။ ⁵သစ္စာရှိသောသက်သေသည် မုသားမပြော။ မမှန်သောသက်သေမူကား မုသားစကားကိုမှုတ်ထုတ်၏။ ⁶ကဲ့ရဲ့ပြက်ရယ်ပြုသောသူသည် ပညာကိုရှာသော်လည်း မတွေ့ရ။ ပိုင်းခြားသိမြင်သောသူမူကား အသိပညာကိုလွယ်ကူစွာရရှိ၏။ ⁷လူမိုက်ထံမှ ရှောင်ဖယ်လော့။ အကြောင်းမူကား သူ၏နှုတ်ခမ်း၌ အသိပညာကိုမတွေ့ရ။ ⁸သမ္မာသတိရှိသောသူ၏ပညာသည် မိမိလမ်းကိုပိုင်းခြားသိမြင်ခြင်းဖြစ်၏။ လူမိုက်တို့၏မိုက်မဲခြင်းမူကား လှည့်စားခြင်းဖြစ်၏။ ⁹လူမိုက်တို့သည် အပြစ်ဖြေရာယဇ်ကိုပြက်ရယ်ပြုကြ၏။ ဖြောင့်မတ်သောသူတို့တွင်မူ မျက်နှာသာရှိ၏။ ¹⁰စိတ်နှလုံးသည် မိမိ၏ခါးသီးခြင်းကိုသိ၏။ ၎င်း၏ဝမ်းမြောက်ခြင်းကိုလည်း သူစိမ်းတစ်ဦးမျှ မဝေမျှနိုင်။ ¹¹ဆိုးယုတ်သောသူ၏အိမ်သည် ပျက်စီးလိမ့်မည်။ ဖြောင့်မတ်သောသူ၏တဲမူကား စည်ပင်လိမ့်မည်။ ¹²လူတစ်ဦးအဖို့ မှန်ဟန်ရှိသောလမ်းတစ်ခုရှိ၏။ သို့ရာတွင် ထိုလမ်း၏အဆုံးသည် သေခြင်းလမ်းဖြစ်၏။ ¹³ရယ်မောနေစဉ်၌ပင် စိတ်နှလုံးသည် နာကျင်တတ်၏။ ဝမ်းမြောက်ခြင်း၏အဆုံးသည်လည်း ဝမ်းနည်းခြင်းဖြစ်တတ်၏။ ¹⁴စိတ်နှလုံး၌ဖောက်ပြန်သောသူသည် မိမိအကျင့်၏အကျိုးကို အပြည့်ခံစားရလိမ့်မည်။ ကောင်းသောသူသည်လည်း မိမိအကျင့်၏အကျိုးကိုခံစားရလိမ့်မည်။ ¹⁵အတွေးအခေါ်နုနယ်သောသူသည် အရာခပ်သိမ်းကိုယုံ၏။ သမ္မာသတိရှိသောသူမူကား မိမိ၏ခြေလှမ်းကိုဆင်ခြင်၏။ ¹⁶ပညာရှိသောသူသည် ကြောက်ရွံ့၍ ဒုစရိုက်မှရှောင်ဖယ်၏။ လူမိုက်မူကား သတိမဲ့စွာပြုမူ၍ အလွန်အကျွံယုံကြည်၏။ ¹⁷အမျက်ထွက်လွယ်သောသူသည် မိုက်မဲစွာပြုမူ၏။ ဆိုးညစ်သောအကြံအစည်ကို ကြံစည်သောသူသည်လည်း မုန်းတီးခြင်းခံရ၏။ ¹⁸အတွေးအခေါ်နုနယ်သောသူတို့သည် မိုက်မဲခြင်းကိုအမွေခံရကြ၏။ သမ္မာသတိရှိသောသူတို့မူကား အသိပညာဖြင့် သရဖူဆောင်းခြင်းခံရကြ၏။ ¹⁹ဆိုးသောသူတို့သည် ကောင်းသောသူတို့ရှေ့၌ ဦးညွှတ်ကြ၏။ ဆိုးယုတ်သောသူတို့သည်လည်း ဖြောင့်မတ်သောသူတို့၏တံခါးဝ၌ ဦးညွှတ်ကြ၏။ ²⁰ဆင်းရဲသောသူသည် မိမိ၏အိမ်နီးချင်းတို့ထံမှပင် ရှောင်ဖယ်ခြင်းခံရ၏။ ချမ်းသာသောသူမူကား မိတ်ဆွေများစွာရှိ၏။ ²¹မိမိ၏အိမ်နီးချင်းကို မထီမဲ့မြင်ပြုသောသူသည် အပြစ်ကိုပြု၏။ ဆင်းရဲသောသူတို့အား ကြင်နာသောသူမူကား မင်္ဂလာရှိ၏။ ²²ဆိုးညစ်သောအကြံကို ကြံစည်သောသူတို့သည် လမ်းမှားသို့လွဲမသွားသလော။ ကောင်းသောအကြံကို ကြံစည်သောသူတို့မူကား ပဋိညာဉ်မေတ္တာနှင့်သစ္စာကို ပိုင်ဆိုင်ကြ၏။ ²³ကြိုးစားအားထုတ်မှုတိုင်း၌ အကျိုးအမြတ်ရှိ၏။ စကားသက်သက်မူကား ဆင်းရဲခြင်းသို့သာ ပို့ဆောင်၏။ ²⁴ပညာရှိတို့၏သရဖူသည် သူတို့၏စည်းစိမ်ဥစ္စာဖြစ်၏။ လူမိုက်တို့၏မိုက်မဲခြင်းမူကား မိုက်မဲခြင်းကိုသာ ဖြစ်ပွားစေ၏။ ²⁵မှန်ကန်သောသက်သေသည် အသက်တို့ကိုကယ်တင်၏။ မုသားကိုမှုတ်ထုတ်သောသူမူကား သစ္စာဖောက်၏။ ²⁶ငါတို့၏ခမည်းတော်ကိုကြောက်ရွံ့ခြင်း၌ ခိုင်ခံ့သောယုံကြည်စိတ်ချမှုရှိ၏။ ကိုယ်တော်၏သားသမီးတို့သည်လည်း ခိုလှုံရာကိုရရှိကြလိမ့်မည်။ ²⁷ငါတို့၏ခမည်းတော်ကိုကြောက်ရွံ့ခြင်းသည် အသက်စမ်းရေတွင်းဖြစ်၏။ လူကို သေခြင်းကျော့ကွင်းတို့မှ လွှဲဖယ်စေ၏။ ²⁸လူဦးရေများပြားခြင်းသည် ရှင်ဘုရင်၏ဘုန်းအသရေဖြစ်၏။ လူမရှိလျှင်မူ မင်းသားသည်ပျက်စီး၏။ ²⁹အမျက်နှေးသောသူသည် ကြီးမားသောအသိဉာဏ်ရှိ၏။ စိတ်တိုသောသူမူကား မိုက်မဲခြင်းကိုချီးမြှင့်၏။ ³⁰ငြိမ်သက်သောစိတ်နှလုံးသည် ကိုယ်ခန္ဓာအား အသက်ကိုပေး၏။ မနာလိုခြင်းမူကား အရိုးတို့ကိုဆွေးမြေ့စေ၏။ ³¹ဆင်းရဲသောသူကိုနှိပ်စက်သောသူသည် သူတို့ကိုဖန်ဆင်းတော်မူသော ငါတို့၏ခမည်းတော်ကိုကဲ့ရဲ့၏။ ချို့တဲ့သောသူအား ကြင်နာသောသူမူကား ကိုယ်တော်ကိုချီးမြှောက်၏။ ^a a v31 ဆင်းရဲသောသူကို မတရားပြုခြင်းသည် သူတို့ကိုဖန်ဆင်းတော်မူသော ခမည်းတော်ကို စော်ကားခြင်းဖြစ်၏။ ချို့တဲ့သောသူတိုင်းသည် ကိုယ်တော်၏လက်ရာ၏ဂုဏ်သိက္ခာကို ဆောင်ထား၏။ ³²ဆိုးယုတ်သောသူတို့သည် မိမိတို့၏ဒုစရိုက်ဖြင့် ပြိုလဲခြင်းခံရကြ၏။ ဖြောင့်မတ်သောသူတို့မူကား သေချိန်၌ပင် ခိုလှုံရာကိုတွေ့ရကြ၏။ ³³ပညာသည် ပိုင်းခြားသိမြင်သောသူ၏စိတ်နှလုံး၌ တည်ရှိ၏။ လူမိုက်တို့အလယ်၌ပင် မိမိကိုယ်ကိုထင်ရှားစေ၏။ ³⁴ဖြောင့်မတ်ခြင်းသည် လူမျိုးတစ်မျိုးကိုချီးမြှောက်၏။ အပြစ်မူကား လူမျိုးတိုင်းအဖို့ အရှက်ကွဲစရာဖြစ်၏။ ³⁵ရှင်ဘုရင်၏မျက်နှာသာသည် ပညာရှိသောအစေခံအပေါ်၌တည်၏။ အရှက်ရစေသောသူအပေါ်၌မူကား ရှင်ဘုရင်၏အမျက်ဒေါသ သက်ရောက်၏။