Księga Przysłów 14

14 ¹Najmądrzejsza z kobiet buduje swój dom, lecz głupota własnymi rękami go burzy. ²Kto postępuje prawo, boi się naszego Ojca, lecz ten, czyje drogi są kręte, gardzi nim. ³Usta głupca są rózgą dla jego własnej pychy, lecz wargi mądrych ich chronią. ⁴Gdzie nie ma wołów, żłób pozostaje czysty, lecz obfite plony przychodzą dzięki sile wołu. ⁵Wierny świadek nie kłamie, lecz fałszywy świadek zionie kłamstwem. ⁶Szyderca szuka mądrości i nie znajduje jej, lecz rozumnemu wiedza przychodzi z łatwością. ⁷Trzymaj się z dala od głupca, bo na jego wargach nie znajdziesz wiedzy. ⁸Mądrość roztropnych polega na rozeznaniu swojej drogi, lecz głupota głupców to oszustwo. ⁹Głupcy drwią z ofiary za winę, lecz wśród prawych jest przychylność. ¹⁰Serce zna własną gorycz, a żaden obcy nie ma udziału w jego radości. ¹¹Dom bezbożnych zostanie zburzony, lecz namiot prawych będzie kwitł. ¹²Jest droga, która wydaje się człowiekowi słuszna, lecz jej końcem jest droga śmierci. ¹³Nawet w śmiechu serce może boleć, a końcem radości może być smutek. ¹⁴Odstępca w sercu nasyci się owocem swoich dróg, a dobry człowiek owocem swoich. ¹⁵Prostaczek wierzy we wszystko, lecz roztropny zważa na swoje kroki. ¹⁶Mądry boi się i odwraca od zła, lecz głupiec jest lekkomyślny i zbyt pewny siebie. ¹⁷Człowiek porywczy postępuje głupio, a ten, kto knuje złe plany, jest znienawidzony. ¹⁸Prostaczkowie dziedziczą głupotę, lecz roztropni zostają uwieńczeni wiedzą. ¹⁹Źli kłaniają się przed dobrymi, a bezbożni u bram sprawiedliwych. ²⁰Ubogi jest unikany nawet przez swoich bliźnich, lecz bogaty ma wielu przyjaciół. ²¹Kto gardzi swoim bliźnim, grzeszy, lecz błogosławiony ten, kto jest dobry dla ubogich. ²²Czy ci, którzy knują zło, nie błądzą? Lecz wierna miłość i wierność należą do tych, którzy zamyślają dobro. ²³W każdej ciężkiej pracy jest zysk, lecz sama gadanina prowadzi tylko do nędzy. ²⁴Koroną mądrych jest ich bogactwo, lecz głupota głupców rodzi tylko głupotę. ²⁵Prawdomówny świadek ratuje życie, lecz ten, kto zionie kłamstwem, jest zdradliwy. ²⁶W bojaźni przed naszym Ojcem jest mocna ufność, a jego dzieci będą miały schronienie. ²⁷Bojaźń przed naszym Ojcem jest źródłem życia, odwracającym człowieka od sideł śmierci. ²⁸Liczny lud jest chwałą króla, lecz bez ludu książę ginie. ²⁹Kto jest nieskory do gniewu, ma wielkie zrozumienie, lecz porywczość wynosi głupotę. ³⁰Spokojne serce daje życie ciału, lecz zazdrość toczy kości. ³¹Kto uciska ubogich, znieważa naszego Ojca, ich Stwórcę, lecz kto jest dobry dla potrzebujących, czci go. ^a a v31 Skrzywdzić ubogiego znaczy znieważyć Ojca, który go stworzył — każdy potrzebujący nosi godność jego dzieła. ³²Bezbożni upadają przez własne zło, lecz sprawiedliwi znajdują schronienie nawet w śmierci. ³³Mądrość spoczywa w sercu rozumnego, lecz nawet wśród głupców daje się poznać. ³⁴Sprawiedliwość wywyższa naród, lecz grzech jest hańbą dla każdego ludu. ³⁵Przychylność króla spoczywa na mądrym słudze, lecz jego gniew spada na tego, kto postępuje haniebnie.