هغه لار چې سمه ښکارى
په دې بوخت دی چې خلک څومره په اسانۍ غلط قضاوت کوي، په شمول د ځان. یوه لاره ده چې سمه ښکاري او په مرګ پای ته رسېږي، ساده هر څه مني، او خندا کولی شي هغه درد پټ کړي چې هېڅ پردی پکې شریک نه دی. ټولنیز اړخ یې تېره دی: غریبان حتی د خپلو ګاونډیانو له خوا هم پرېښودل کېږي.
14 1تر ټولو عقلمنه ښځه خپل کور جوړوى، خو بېوقوفى هغه په خپلو لاسونو ورانوى. 2څوک چې په نيکۍ باندې ګرځى هغه د زمونږ پلار نه يرېږى، خو د چا چې لارې کږې وى هغه پرې سپکاوے کوى. 3د بېوقوف خولۀ د هغۀ د غرور دپاره لښته ده، خو د عقلمندو شونډې هغوئ ساتى. 4چرته چې غوايان نۀ وى، آخور صفا پاتې کيږى، خو ډېره فصل د غوايى په زور راځى. 5وفاداره ګواه دروغ نۀ وائى، خو دروغژن ګواه د دروغو نه ډک وى. 6ملنډې وهونکے حکمت لټوى خو نۀ يې مومى، خو عقلمند ته پوهه په آسانۍ راځى. 7د بېوقوف نه لرې اوسه، ځکه چې د هغۀ په شونډو به هيڅ پوهه ونۀ مومې. 8د هوښيار حکمت دا دے چې خپله لار وپېژنى، خو د بېوقوفانو بېوقوفى دوکه ده. 9بېوقوفان د ګناه په قربانۍ ملنډې وهى، خو د نيکانو په مينځ کښې مهربانى وى. 10زړۀ د خپلې تلخۍ نه خبر وى، او هيڅ پردے د هغۀ په خوشحالۍ کښې شريک نۀ کيږى. 11د بدکارانو کور به ورانيږى، خو د نيکانو خېمه به وده کوى. 12يوه داسې لار شته چې انسان ته سمه ښکارى، خو انجام يې د مرګ لار ده. 13حتىٰ په خندا کښې هم زړۀ درد کولے شى، او د خوشحالۍ انجام غم کېدے شى. 14په زړۀ کښې بېلارے به د خپلو لارو په مېوه مړ شى، او نيک سړے به د خپلو په مېوه. 15ساده سړے هر څۀ منى، خو هوښيار په خپلو قدمونو غور کوى. 16عقلمند يرېږى او د بدۍ نه مخ اړوى، خو بېوقوف بېپروا او په ځان ډېر مغرور وى. 17تريخمزاجه سړے د بېوقوفۍ کارونه کوى، او څوک چې د بدۍ منصوبې جوړوى هغه بد ګڼلے شى. 18ساده بېوقوفى په ميراث مومى، خو هوښيارو ته د پوهې تاج ورکولے شى. 19بدکاران د نيکانو مخکښې سر ټيټوى، او بدان د صادقانو په دروازو کښې. 20غريب خو خپل ګاونډيان هم نۀ خوښوى، خو د مالداره ډېر ملګرى وى. 21څوک چې په خپل ګاونډى باندې سپکاوے کوى هغه ګناه کوى، خو مبارک دے هغه څوک چې په غريبانو مهربانى کوى. 22آيا هغه کسان چې د بدۍ منصوبې جوړوى بېلارې نۀ کيږى؟ خو مينه او وفادارى د هغو کسانو ده چې د نيکۍ منصوبې جوړوى. 23په هر سخت محنت کښې فائده ده، خو خالى خبرې يواځې غريبۍ ته رسوى. 24د عقلمندو تاج د هغوئ مالدولت دے، خو د بېوقوفانو بېوقوفى يواځې بېوقوفى راکوى. 25رښتينے ګواه ژوندونه بچ کوى، خو څوک چې د دروغو نه ډک وى هغه خيانتکار دے. 26د زمونږ پلار په وېره کښې کلک اعتماد دے، او د هغۀ بچو ته به پناهځائ وى. 27د زمونږ پلار وېره د ژوند چينه ده، چې انسان د مرګ د دامونو نه اړوى. 28ډېر خلق د بادشاه لوئى ده، خو بې د خلقو امير تباه کيږى. 29څوک چې په غصه کښې سست وى هغه ډېره پوهه لرى، خو تريخمزاجى بېوقوفى اوچتوى. 30آرام زړۀ بدن ته ژوند ورکوى، خو حسد هډوکى وراروى. 31څوک چې په غريب باندې ظلم کوى هغه د زمونږ پلار، د هغوئ د پېداکوونکى سپکاوے کوى، خو څوک چې په محتاجانو مهربانى کوى هغه د هغۀ عزت کوى. a a v31 په غريب ظلم کول د هغه پلار سپکاوے دے چې هغه يې پېدا کړو — هر محتاج سړے د هغۀ د لاس د کار عزت ګرځوى. 32بدکاران د خپلې بدۍ په وجه راپرزولے شى، خو صادق خو په مرګ کښې هم پناه مومى. 33حکمت د هوښيار په زړۀ کښې آرامى کوى، خو د بېوقوفانو په مينځ کښې هم ځان څرګندوى. 34صداقت قوم اوچتوى، خو ګناه هر قوم ته بدنامى ده. 35د بادشاه لورينه په عقلمند نوکر باندې وى، خو د هغۀ قهر په هغه چا راځى چې شرمناک کارونه کوى.
