اشدود جو اسور جي هٿان ڪرڻ

اسان جو پيءُ يسعياه کي چوي ٿو ته پنهنجو ٽاٽ ۽ جُتيون لاهي ٽن سالن تائين ڪپڙا لاهي ۽ اگهاڙن پيرن هلي — قيدين جي هڪ جيئري تصوير جن کي بي پرده ڪري هڪاليو وڃي ٿو. اهو يهوداه جي انهن اتحادين تي ڀروسي ڏانهن اشارو آهي. ساحلي علائقو پڇي ٿو ته هو ڪيئن بچي سگهي ٿو.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 2–6

باب 20.

جنهن سال اسور جي بادشاهه سرجون جو موڪليل سپهه سالار اشدود تي آيو، تنهن سال هن اشدود سان وڙهي اهو شهر قبضي ۾ ڪيو.

انهيءَ وقت اسان جي پيءُ آموص جي پٽ يسعياه جي وسيلي فرمايو تہ ”پنهنجي ڪمر تان ٽاٽ لاهي ڇڏ ۽ پنهنجن پيرن مان جتي لاهي ڇڏ.“ تنهنڪري هن ائين ئي ڪيو ۽ ننگو ۽ اُگھاڙن پيرن سان هلندو رهيو. پوءِ اسان جي پيءُ فرمايو تہ ”جيئن منهنجو ٻانهو يسعياه ٽن سالن تائين ننگو ۽ اُگھاڙن پيرن سان هليو آهي، جيڪو مصر ۽ ڪوش خلاف نشان ۽ اڳڪٿي آهي، ^a تيئن اسور جو بادشاهه مصر جي قيدين ۽ ڪوش جي جلاوطنن کي، ڇا ننڍا ڇا وڏا، ننگا، اُگھاڙن پيرن ۽ کليل چوتڙن سان هڪلي وٺي ويندو، ۽ هن طرح مصر جي شرم کي بي پردو ڪندو. تڏهن اهي پنهنجي اميد ڪوش ۽ پنهنجي فخر مصر ڪري ٽٽي پوندا ۽ شرمندا ٿيندا. انهيءَ ڏينهن هن ساحلي علائقي جا رهاڪو چوندا تہ ’ڏسو، اسان جي انهيءَ اميد جو ڇا ٿيو، جنهن ڏانهن اسين مدد لاءِ ڀڳاسين تہ جيئن اسور جي بادشاهه کان ڇڏايون! هاڻي اسين ڪيئن بچنداسين؟‘“