اسان جو پيءُ ڪڪر تي سوار ٿي مصر ڏانهن وڃي ٿو
مصر پاڻ تي ئي اٿي ٿو، سندس نيل سڪي وڃي ٿو، ۽ سندس مشهور صلاحڪار بي معنيٰ صلاح ڏين ٿا ڇاڪاڻ ته اسان جي پيءُ ان ۾ مونجهارو وجهي ڇڏيو آهي. پوءِ پيغام حيران ڪندڙ موڙ وٺي ٿو: مصر جي وچ ۾ هڪ قربانگاهه، مصر جي رڙ تي موڪليل هڪ ڇوٽڪارو ڏيندڙ، ۽ مصر کي سندس ٻار سڏيو وڃي ٿو.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 2–4, 25
19 1مصر بابت وحي. ڏس، اسان جو پيءُ تڪڙي ڪڪر تي سوار ٿي مصر ۾ ٿو اچي. مصر جا بُت سندس اڳيان ڏڪن ٿا، ۽ مصر جي دل اندر ئي اندر ڳري ٿي وڃي.
2آءٌ مصر کي مصر جي مٿان اڀاريندس، ۽ هو هڪٻئي سان وڙهندا، هر ڪو پنهنجي ڀاءُ سان ۽ هر ڪو پنهنجي پاڙيسريءَ سان، شهر شهر سان، بادشاهي بادشاهيءَ سان. 3مصر جو روح سندس اندر ۾ وهائجي ويندو، ۽ آءٌ سندس صلاح کي ڳڙڪائي ڇڏيندس؛ هو بُتن، جادوگرن، ڀوتن ۽ غيب جي ڄاڻن کان پڇا ڪندا. 4آءٌ مصر کي سخت مالڪ جي هٿ ۾ ڏيندس، ۽ ظالم بادشاهه مٿن حڪومت ڪندو — آسمان جي لشڪرن جو پيءُ ٿو فرمائي.
5سمنڊ جو پاڻي سُڪي ويندو، ۽ درياهه سڪي خشڪ ٿي ويندو. 6واهن مان بدبو ايندي؛ مصر جون نديون گهٽجي ۽ سُڪي ويندون؛ سرڪنڊو ۽ ڪانا سڙي ويندا. 7نيل جي ڪناري وارا خالي ميدان، نيل جي مُهاڙي وارو علائقو، ۽ نيل جي ڀرسان پوکيل هر شيءِ سُڪي، اُڏامي وڃي ختم ٿي ويندي. 8مڇي مار ماتم ڪندا؛ جيڪي نيل ۾ ڪنڍو اڇلائين ٿا سي سڀ وِلاپ ڪندا، ۽ جيڪي پاڻيءَ تي ڄار پکيڙين ٿا سي ڳري ويندا. 9ڪنگهيل السيءَ تي ڪم ڪندڙ شرمندا ٿيندا، ۽ اڇو ڪپڙو اڻيندڙ بہ. 10سندس اڻڻ وارا چڪنا چور ٿي ويندا، ۽ اجرت تي ڪم ڪندڙ سڀ دل جا ڏکايل ٿيندا. 11ضعن جا امير رڳو بيوقوف آهن؛ فرعون جا سڀ کان داناءَ صلاحڪار بي سمجهه صلاح ڏين ٿا. تون فرعون کي ڪيئن ٿو چئين تہ ”آءٌ داناءَ جو پٽ آهيان، قديم بادشاهن جو پٽ آهيان“؟ 12هاڻي تنهنجا داناءَ ڪٿي آهن؟ اهي تو کي ٻڌائين ۽ ڄاڻائين تہ آسمان جي لشڪرن جي پيءُ مصر تي ڇا ارادو ڪيو آهي. 13ضعن جا امير بيوقوف ٿي ويا آهن، ممفس جا امير ٺڳجي ويا آهن؛ سندس قبيلن جي ڪنڊ جي پٿرن مصر کي گمراهه ڪيو آهي. 14اسان جي پيءُ سندس اندر ۾ گمراهيءَ جو روح وڌو آهي، ۽ هنن مصر کي سندس هر ڪم ۾ ٿڙائي ڇڏيو آهي، جيئن شرابي پنهنجي الٽيءَ ۾ ٿڙي ٿو. 15مصر کان ڪو بہ ڪم نہ ٿيندو، ڀلي مٿو هجي يا پڇ، کجيءَ جي ٽاري هجي يا سرڪنڊو. a a v15 مٿو ۽ پڇ، کجيءَ جي ٽاري ۽ سرڪنڊو: هڪ عبراني محاورو جنهن ۾ وڏي کان وٺي ننڍي تائين سڀ اچي وڃن ٿا.
16انهيءَ ڏينهن مصري عورتن جهڙا ٿي ويندا، آسمان جي لشڪرن جي پيءُ جي مٿن کنيل هٿ جي ڪري ڊپ کان ڏڪندا. 17يهوداه جو ملڪ مصر لاءِ دهشت ٿي پوندو؛ جيڪي بہ ان جو نالو ٻڌندا سي ڊڄي ويندا، ان ارادي جي ڪري جيڪو آسمان جي لشڪرن جو پيءُ مٿن ڪري رهيو آهي. 18انهيءَ ڏينهن مصر جا پنج شهر ڪنعان جي ٻولي ڳالهائيندا ۽ آسمان جي لشڪرن جي پيءُ سان وفاداريءَ جو قسم کڻندا. هڪڙي کي سج جو شهر سڏيو ويندو. b b v18 ڪنعان جي ٻولي عبراني هئي، جيڪا اسرائيل جي مادري ٻولي هئي.
19انهيءَ ڏينهن مصر جي وچ ۾ اسان جي پيءُ لاءِ هڪ قربانگاهه هوندي، ۽ ان جي سرحد تي هن لاءِ هڪ ٿنڀو هوندو. 20اها مصر جي ملڪ ۾ آسمان جي لشڪرن جي پيءُ لاءِ نشان ۽ شاهدي ٿيندي. جڏهن هو ظالمن جي ڪري اسان جي پيءُ کي پڪاريندا، تڏهن هو کين هڪ بچائيندڙ ۽ حمايتي موڪليندو ۽ ڇڏائيندو. 21اسان جو پيءُ پاڻ کي مصر تي ظاهر ڪندو؛ انهيءَ ڏينهن مصري کيس سڃاڻندا، قربانيءَ ۽ نذراني سان عبادت ڪندا، ۽ کيس منتون مڃيندا ۽ انهن کي پوريون ڪندا. 22اسان جو پيءُ مصر کي ڌڪ هڻندو — ڌڪ هڻندو ۽ شفا ڏيندو. اهي سندس ڏانهن موٽي ايندا؛ هو سندن عرض ٻڌندو ۽ کين شفا ڏيندو. c c v22 جڏهن اسان جو پيءُ ادب سيکاري ٿو، تڏهن سندس مقصد ڪڏهن بہ تباهي ناهي پر گهر موٽائڻ آهي — هو رڳو شفا ڏيڻ لاءِ ڌڪ هڻي ٿو، ۽ جنهن گھڙيءَ سندس ٻار هن ڏانهن موٽن ٿا، تنهن گھڙيءَ هو شفا ڏئي ٿو.
23انهيءَ ڏينهن مصر کان اسور تائين هڪ شاهراهه هلندي. اسوري مصر ۾ ايندا ۽ مصري اسور ۾ ويندا، ۽ مصر اسور سان گڏجي عبادت ڪندو.
24انهيءَ ڏينهن اسرائيل مصر ۽ اسور سان گڏ ٽيون ٿيندو، ۽ ڌرتيءَ جي وچ ۾ برڪت جو سبب ٿيندو،
25ڇاڪاڻ تہ آسمان جي لشڪرن جي پيءُ کين برڪت ڏيندي فرمايو تہ ”مبارڪ هجي مصر، منهنجا ٻار؛ اسور، منهنجي هٿن جو ڪم؛ ۽ اسرائيل، منهنجو ورثو.“ d d v25 اسان جو پيءُ مصر کي — اسرائيل جي قديم ظالم کي — پنهنجي قوم سڏي ٿو، ۽ اسور کي پنهنجي هٿن جو ڪم ۽ اسرائيل کي پنهنجو ورثو. اسان جي پيءُ جي دل هر قوم کي گهر آڻڻ لاءِ پهچي ٿي.
