Księga Izajasza 19

19 ¹Wyrok o Egipcie. Oto nasz Ojciec mknie na szybkim obłoku do Egiptu. Bożki Egiptu drżą przed nim, a serce Egiptu omdlewa w jego wnętrzu.

²Podburzę Egipt przeciwko Egiptowi, i będą walczyć, każdy przeciw swojemu bratu i każdy przeciw swojemu bliźniemu, miasto przeciw miastu, królestwo przeciw królestwu. ³Duch Egiptu zostanie wylany w jego wnętrzu, a ja pochłonę jego zamysły; będą się radzić bożków i zaklinaczy, duchów zmarłych i czarnoksiężników. ⁴Wydam Egipt w ręce surowego pana, a srogi król będzie panował nad nimi — mówi Ojciec zastępów niebieskich.

⁵Wyschną wody morza, a rzeka opadnie i wyschnie. ⁶Kanały zaczną cuchnąć; strumienie Egiptu opadną i wyschną; trzcina i sitowie zwiędną. ⁷Nagie miejsca nad Nilem, u ujścia Nilu, i wszystko, co zasiano nad Nilem, wyschnie, rozwieje się i zniknie. ⁸Rybacy będą rozpaczać; wszyscy, którzy zarzucają wędkę do Nilu, będą zawodzić, a ci, którzy rozpościerają sieci na wodzie, zmarnieją. ⁹Zawstydzą się ci, którzy obrabiają czesany len, i tkacze białego płótna. ¹⁰Jej tkacze będą zgnębieni, a wszyscy najemnicy będą strapieni w sercu. ¹¹Książęta Soanu są tylko głupcami; najmądrzejsi doradcy faraona dają niedorzeczne rady. Jak możecie mówić faraonowi: „Jestem synem mędrców, synem dawnych królów”? ¹²Gdzież teraz są twoi mędrcy? Niech ci powiedzą i oznajmią, co Ojciec zastępów niebieskich postanowił przeciwko Egiptowi. ¹³Książęta Soanu stali się głupcami, książęta Memfis dali się zwieść; kamienie węgielne jej plemion sprowadziły Egipt na manowce. ¹⁴Nasz Ojciec wlał w nią ducha zamętu, i sprawili, że Egipt zatacza się we wszystkim, co czyni, jak pijak zataczający się w swoich wymiocinach. ¹⁵Nie będzie nic, co Egipt mógłby uczynić — czy to głowa, czy ogon, gałąź palmowa czy trzcina. ^a a v15 Głowa i ogon, gałąź palmowa i trzcina: hebrajski idiom obejmujący wszystkich, od największego do najmniejszego.

¹⁶W owym dniu Egipcjanie będą jak kobiety — drżący ze strachu przed ręką, którą Ojciec zastępów niebieskich podnosi przeciwko nim. ¹⁷Ziemia judzka stanie się postrachem dla Egiptu; każdy, kto usłyszy jej nazwę, zlęknie się z powodu tego, co Ojciec zastępów niebieskich zamierza przeciwko nim. ¹⁸W owym dniu pięć miast w Egipcie będzie mówić językiem Kanaanu i przysięgać wierność Ojcu zastępów niebieskich. Jedno z nich będzie nazwane Miastem Słońca. ^b b v18 Językiem Kanaanu był hebrajski, ojczysty język Izraela.

¹⁹W owym dniu będzie ołtarz dla naszego Ojca w sercu Egiptu i pomnik dla niego przy jego granicy. ²⁰Będzie to znak i świadectwo dla Ojca zastępów niebieskich w ziemi egipskiej. Gdy zawołają do naszego Ojca z powodu ciemięzców, pośle im zbawcę i obrońcę, i wybawi ich. ²¹Nasz Ojciec objawi się Egiptowi; w owym dniu Egipcjanie poznają go, będą oddawać cześć ofiarami i darami, będą składać mu śluby i je wypełniać. ²²Nasz Ojciec uderzy Egipt — uderzając i uzdrawiając. Powrócą do niego; wysłucha ich błagań i uzdrowi ich. ^c c v22 Gdy nasz Ojciec karci, jego celem nigdy nie jest zniszczenie, lecz powrót do domu — uderza tylko po to, by uzdrowić, i uzdrawia w chwili, gdy jego dzieci zwracają się z powrotem do niego.

²³W owym dniu będzie gościniec z Egiptu do Asyrii. Asyryjczycy wejdą do Egiptu, a Egipcjanie do Asyrii, i Egipt będzie oddawać cześć wraz z Asyrią.

²⁴Owego dnia Izrael będzie trzeci obok Egiptu i Asyrii, błogosławieństwem pośród ziemi,

²⁵gdyż Ojciec zastępów niebieskich pobłogosławił ich: „Błogosławiony niech będzie Egipt, moje dzieci, Asyria, dzieło moich rąk, oraz Izrael, moje dziedzictwo”. ^d d v25 Nasz Ojciec nazywa Egipt — odwiecznego ciemięzcę Izraela — swoim ludem, obok Asyrii jako dzieła swoich rąk i Izraela jako swojego dziedzictwa. Serce naszego Ojca przygarnia do domu każdy naród.