Otamiz bulutga minib Misrga kelmoqda
Misr oʻziga qarshi qoʻzgʻaladi, Nil daryosi quriydi, mashhur maslahatchilari esa bemaʼni maslahat beradi, chunki Otamiz unga sarosima quydi. Soʻngra vahiy hayratlanarli tomonga burilib ketadi: Misrning qoq oʻrtasida qurbongoh, Misr faryod qilganda yuborilgan najotkor va Misrning Uning farzandlari deb atalishi.
19 1Misr haqida bashorat. Mana, Otamiz tezuchar bulutga minib Misrga kelmoqda. Misr butlari Uning oldida titraydi, Misrning yuragi ichidan eriydi.
2Men misrlikni misrlikka qarshi qoʻzgʻataman, ular bir-biriga, har kim oʻz birodariga qarshi, har kim oʻz qoʻshnisiga qarshi, shahar shaharga qarshi, shohlik shohlikka qarshi jang qiladi. 3Misrning ruhi oʻz ichida toʻkib tashlanadi, Men esa uning maslahatini yutib yuboraman; ular butlardan va joduchilardan, arvohlardan va oʻliklarni chaqiruvchilardan soʻraydi. 4Men Misrni shafqatsiz xoʻjayin qoʻliga topshiraman, vahshiy podshoh ular ustidan hukmronlik qiladi, deb aytmoqda samoviy qoʻshinlar Otasi.
5Dengiz suvlari qurib qoladi, daryo esa qaqrab, qovjirab qoladi. 6Kanallar sasiydi; Misr irmoqlari kamayib, qurib qoladi; qamish va qiyoq soʻliydi. 7Nil boʻyidagi yalangʻoch joylar, Nil ogʻzidagi joylar va Nil yonida ekilgan hamma narsa qurib, uchib ketadi va yoʻq boʻladi. 8Baliqchilar motam tutadi; Nilga qarmoq tashlaydiganlarning hammasi nola qiladi, suvga toʻr yoyadiganlar esa quvvatdan qoladi. 9Taralgan zigʻir bilan ishlaydiganlar va oq mato toʻquvchilar uyatga qoladi. 10Uning toʻquvchilari ezilib ketadi, ish haqi uchun ishlaydiganlarning hammasi dili xun boʻladi. 11Zoan amirlari ahmoqdan boshqa narsa emas; Firʼavnning eng dono maslahatchilari aqlsiz maslahat beradi. Qanday qilib Firʼavnga: “Men donolarning oʻgʻliman, qadimgi podshohlarning oʻgʻliman”, deya olasiz? 12Donolaringiz endi qayerda? Samoviy qoʻshinlar Otasi Misrga qarshi nima rejalashtirganini ular sizga aytib, bildirib qoʻysin. 13Zoan amirlari ahmoq boʻlib qolishdi, Memfis amirlari aldandi; uning qabilalarining burchak toshlari Misrni yoʻldan ozdirdi. 14Otamiz uning ichiga sarosima ruhini quydi, ular Misrni qiladigan har ishida gandiraklatib qoʻyishdi, qusugʻida gandiraklagan mast kabi. 15Misr hech narsa qila olmaydi, u xoh bosh boʻlsin, xoh dum, xoh xurmo shoxi, xoh qamish. a a v15 Bosh va dum, xurmo shoxi va qamish: eng ulugʻdan eng kichikigacha hammani qamrab oluvchi ibroniy iborasi.
16Oʻsha kuni misrliklar ayollarga oʻxshab qoladi — samoviy qoʻshinlar Otasi ularga qarshi koʻtargan qoʻlidan qoʻrqib titraydi. 17Yahudo yurti Misrni dahshatga soladi; samoviy qoʻshinlar Otasi ularga qarshi rejalashtirayotgan narsa tufayli uning nomini eshitganlarning hammasi qoʻrqadi. 18Oʻsha kuni Misrdagi beshta shahar Kanon tilida gaplashadi va samoviy qoʻshinlar Otasiga sadoqat qasamini ichadi. Ulardan biri Quyosh Shahri deb ataladi. b b v18 Kanon tili ibroniy tili boʻlib, Isroilning ona tili edi.
19Oʻsha kuni Misrning qoq oʻrtasida Otamizga atalgan qurbongoh, uning chegarasida esa Unga atalgan ustun boʻladi. 20U Misr yurtida samoviy qoʻshinlar Otasiga alomat va guvoh boʻladi. Zolimlar tufayli ular Otamizga faryod qilganda, U ularga najotkor va himoyachi yuborib, ularni qutqaradi. 21Otamiz Oʻzini Misrga oshkor qiladi; oʻsha kuni misrliklar Uni taniydi, qurbonlik va nazr bilan sajda qiladi, Unga vaʼdalar qilib, ularni bajaradi. 22Otamiz Misrni uradi — urib, soʻng shifo beradi. Ular Unga qaytadi; U ularning iltijolarini eshitib, ularga shifo beradi. c c v22 Otamiz tarbiya berganda, Uning maqsadi hech qachon halok qilish emas, balki qaytib kelishdir — U faqat shifo berish uchun uradi va farzandlari Unga yuz burgan zahoti ularga shifo beradi.
23Oʻsha kuni Misrdan Ossuriyagacha katta yoʻl boʻladi. Ossuriyaliklar Misrga, misrliklar Ossuriyaga kiradi, Misr Ossuriya bilan birga sajda qiladi.
24Oʻsha kuni Isroil Misr va Ossuriya bilan uchinchi boʻladi, yer yuzining qoq oʻrtasida baraka boʻladi,
25chunki samoviy qoʻshinlar Otasi ularni duo qildi: “Farzandlarim boʻlgan Misr, qoʻlim ishi boʻlgan Ossuriya va merosim boʻlgan Isroil muborak boʻlsin.” d d v25 Otamiz Isroilning qadimgi zolimi boʻlgan Misrni Oʻz xalqi deb ataydi, Ossuriyani Oʻz qoʻllarining ishi, Isroilni esa Oʻz merosi deb biladi. Otamizning yuragi har bir xalqni uyiga qaytarishga intiladi.