Rama kita Nitih Mega Tumuju ing Mesir

Mesir padha mungsuhan karo awake dhewe, kali Nile asat, lan para penasehate kang misuwur menehi pitutur kang ora nalar, awit Rama kita wis ngesokake kebingungan marang Mesir. Banjur pameca iki dadi nggumunake: ana misbyah ing tengahe Mesir, ana juruslamet kang kautus nalika Mesir sesambat, lan Mesir sinebut putra-putrane.

Pasal 19.

Wangsit bab Mesir. Delengen—Rama kita nitih mega kang rikat tumuju menyang Mesir. Para brahalane Mesir padha gumeter ana ing ngarsane, lan atine Mesir ajur ing sajrone.

Aku bakal ngojok-ojoki wong Mesir nglawan wong Mesir, temahan padha perang, saben wong nglawan sadulure lan saben wong nglawan pepadhane, kutha nglawan kutha, karajan nglawan karajan. Semangate Mesir bakal kasuntak ing sajrone, lan rancangane bakal Dakuntal; wong-wong bakal padha takon marang para brahala lan para dhukun, marang para arwah lan para juru ngundang arwah. Wong Mesir bakal Dakulungake ing cengkeremaning bendara kang kejem, lan ratu kang galak bakal ngereh wong-wong iku—mangkono pangandikane Rama kita, Gustine wadyabala ing swarga.

Banyu segara bakal asat, lan bengawan bakal garing lan asat. Susukan-susukan bakal mambu; kali-kaline Mesir bakal surut lan asat; glagah lan rumput bakal padha alum. Panggonan-panggonan gundhul ing sapinggire Bengawan Nil, ing muaraning Bengawan Nil, lan samubarang kang disebar ing pinggir Bengawan Nil bakal asat, kabur katut angin, lan sirna. Para tukang golek iwak bakal padha susah; sakehe wong kang mancing ing Bengawan Nil bakal padha sesambat, lan wong kang nggelar jala ing banyu bakal padha nglokro. Para tukang ngolah serat lena bakal padha isin, lan para juru tenun sandhangan putih. Para juru tenune bakal padha karemuk, lan kabeh wong kang nyambut gawe golek opah bakal padha sedhih atine. Para panggedhene Zoan iku mung wong-wong gemblung; para penasehate Pringon kang paling wicaksana padha menehi rembug tanpa guna. Kepriye kowe bisa matur marang Pringon, “Kawula punika putranipun para wicaksana, putranipun para raja ing jaman kina”? Saiki ana ing ngendi para wong wicaksanamu? Kareben padha ngandhani kowe lan nerangake apa kang wis dirancang dening Rama kita, Gustine wadyabala ing swarga, tumrap Mesir. Para panggedhene Zoan wis padha dadi gemblung, para panggedhene Memfis wis padha kena ing apus; para watu pojok, yaiku para panggedhening taler-talere, wis padha nasarake Mesir. Rama kita wis nyuntakake roh kang gawe bingung ing satengahe, temahan Mesir padha digawe gloyoran ing sakehing panggawene, kaya wong mendem kang gloyoran ing utahe. Bakal ora ana apa-apa kang bisa ditindakake dening Mesir, dadia sirah utawa buntut, pang kurma utawa glagah. ^a

Ing dina iku wong Mesir bakal kaya wong wadon—padha gumeter dening wedi marang asta kang diayunake dening Rama kita, Gustine wadyabala ing swarga, nglawan wong-wong iku. Tanah Yehuda bakal gawe girise Mesir; saben wong kang krungu jenenge bakal wedi, awit saka apa kang lagi dirancang dening Rama kita, Gustine wadyabala ing swarga, tumrap wong-wong iku. Ing dina iku bakal ana kutha lima ing Mesir kang padha ngucapake basa Kanaan lan sumpah setya marang Rama kita, Gustine wadyabala ing swarga. Salah sawijine bakal kaaranan Kutha Srengenge. ^b

Ing dina iku bakal ana misbyah konjuk marang Rama kita ing satengahe tanah Mesir, lan tugu konjuk marang Panjenengane ing watese. Iku bakal dadi pratandha lan seksi tumrap Rama kita, Gustine wadyabala ing swarga, ing tanah Mesir. Nalika wong-wong iku padha sesambat marang Rama kita amarga para panindhes, Panjenengane bakal ngutus juru slamet lan juru pangayom marang wong-wong iku, sarta ngluwari wong-wong iku. Rama kita bakal ngatingal marang Mesir; ing dina iku wong Mesir bakal wanuh marang Panjenengane, padha ngibadah kanthi kurban lan pisungsung, sarta padha ngucapake nadar marang Panjenengane lan netepi nadare. Rama kita bakal nggebag Mesir—nggebag lan banjur marasake. Wong-wong iku bakal padha bali marang Panjenengane; Panjenengane bakal miyarsakake panyuwune lan marasake wong-wong iku. ^c

Ing dina iku bakal ana dalan gedhe kang ngubungake Mesir karo Asyur. Wong Asyur bakal lumebu menyang Mesir lan wong Mesir menyang Asyur, sarta Mesir bakal ngibadah bebarengan karo Asyur.

Ing dina iku Israel bakal dadi kang katelu tunggal karo Mesir lan Asyur, dadi berkah ing satengahe bumi,

awit Rama kita, Gustine wadyabala ing swarga, wis mberkahi wong-wong iku: “Binerkahana Mesir anakKu, Asyur yasaning astaKu, lan Israel pusakaKu.” ^d