Qanotlari shovullagan yurt

Uzoqdagi, qoʻrqinchli bir xalqdan elchilar qamish qayiqlarda shoshilib keladi, lekin Otamiz aytadiki, U shunchaki jim turib kuzatadi — quyosh nuridagi issiqlik kabi — hosildan oldingi lahzagacha, soʻngra novdalarni butab tashlaydi. Keyin oʻsha xalqning oʻzi Sion togʻiga hadyalar olib keladi.

18-bob.

Ey qanotlari shovullagan yurt, Kush daryolari ortidagi yurt, Dengiz orqali elchilar joʻnatadigan, suvlar uzra qamish qayiqlarda elchi yuboradigan yurt. Boringlar, ey tezkor choparlar, boʻyi baland va teri silliq xalq oldiga, yaqinu uzoqda qoʻrqinch soladigan xalq oldiga, qudratli va ezgʻilovchi, yurtini daryolar ikkiga boʻlgan xalq oldiga. Ey dunyoning barcha aholisi, ey yer yuzida yashovchilar: togʻlar ustida bayroq koʻtarilganda, qaranglar! Karnay chalinganda, quloq solinglar!

Zero, Otamiz menga shunday dedi: Men osoyishta turaman va Oʻz maskanimdan kuzatib turaman, quyosh nuridagi tiniq jazirama kabi, hosil jaziramasida shudring buluti kabi.

Chunki hosil yigʻimidan oldin, gullash tugab, gʻuncha pishib borayotgan uzumga aylanganda, Otamiz novdalarni tok pichoqlari bilan kesib tashlaydi, yoyilgan shoxlarni esa U olib tashlab, chopib yuboradi. Ularning hammasi togʻdagi yirtqich qushlarga va yer yovvoyi hayvonlariga qoldiriladi. Yirtqich qushlar yozni ular ustida oʻtkazadi, yer barcha yovvoyi hayvonlari esa qishni ular ustida oʻtkazadi. Oʻsha vaqtda osmon qoʻshinlari Otasiga sovgʻalar keltiriladi — boʻyi baland va teri silliq xalqdan, yaqinu uzoqda qoʻrqinch soladigan xalqdan, qudratli va ezgʻilovchi, yurtini daryolar boʻlib oʻtgan xalqdan — osmon qoʻshinlari Otasining nomi turgan maskanga, Sion togʻiga.