Damashq haqidagi soʻz
Damashq xarobalar uyumiga aylanadi, Isroilning shuhrati esa qoqilgan daraxt uchida qolgan ikki-uchta zaytunga qadar ozayadi. Asosiy fikr bob oʻrtasida yuzaga chiqadi: odamlar nihoyat barmoqlari yasagan narsalarga emas, Yaratuvchisi — Otamizga koʻz tikadi. Xalqlar dengizdek shovqin soladi, soʻng gʻoyib boʻladi.
17 1Damashq haqida vahiy. Mana — Damashq endi shahar boʻlmaydi; u vayronalar uyumiga aylanadi. 2Aroer shaharlari tashlab ketilgan; ular suruvlarga qoldiriladi, suruvlar u yerda yotadi, ularni qoʻrqitadigan hech zot boʻlmaydi. 3Efrayimdan qalʼa, Damashqdan esa shohlik yoʻqoladi; Oromning qoldigʻi esa Isroil farzandlarining shon-shuhrati kabi boʻladi, deb bildiradi osmon qoʻshinlarining Otasi.
4Oʻsha kuni Yoqubning shon-shuhrati pasaytiriladi, badanining yogʻi esa erib ketadi. 5Oʻroqchi tik turgan ekinni yiqqanidek, qoʻli bilan boshoqlarni oʻrgandek boʻladi; kimdir Rafayim vodiysida boshoq terganidek boʻladi. 6Shunda ham ozgina qoladi, xuddi zaytun daraxti qoqilganidek: eng uchida ikki-uchta pishgan zaytun, serhosil shoxlarda toʻrt-beshta, deb bildiradi Isroil Otasi. a a v6 Zaytun dehqonlari uzun xoda bilan shoxlarni urib, mevalarni qoqib tushirib hosil yigʻishardi; eng tepadagi bir nechta zaytun esa doimo qoʻl yetmas boʻlib qolardi.
7Oʻsha kuni odamlar oʻzlarini Yaratganga nazar soladi, koʻzlari esa Isroilning Muqaddasiga — Otamizga qaraydi. b b v7 “Isroilning Muqaddasi” — Ishayoning Otamizga bergan oʻziga xos nomi; bu nom Uni koʻpincha Oʻzini unutadigan xalqqa Oʻzini bogʻlagan muqaddas Xudo deb koʻrsatadi. 8Ular qurbongohlarga, oʻz qoʻllari ishiga qaramaydi, oʻz barmoqlari yasagan narsalarga — Asherax ustunlari va tutatqi qurbongohlariga tikilmaydi. 9Oʻsha kuni ularning mustahkam shaharlari oʻrmon va togʻ choʻqqilaridagi tashlandiq joylar kabi boʻladi; bu joylar Isroil farzandlari kelganda huvillab qolgan edi; shunday qilib, u vayronaga aylanadi. 10Chunki sen najotingning Otasini unutding, panohing boʻlgan Qoyani esingga olmading. Shuning uchun, goʻzal bogʻlar barpo etsang ham, begona tok novdalarini ekkan boʻlsang ham, 11Ekkan kuningdayoq ular koʻkarib chiqsa-da, ertalabga kelib ekilganing gullab ketsa-da, lekin hosil gʻam-alam va davosiz dard kunida yoʻq boʻladi. 12Voh, koʻp xalqlarning shovqini — ular dengizlar guvranganidek gumburlaydi! Elatlarning gulduros ovozi — ular qudratli suvlar shovullaganidek shovullaydi! 13Elatlar koʻp suvlar shovullaganidek shovullaydi, lekin Otamiz ularni jerkib beradi, ular esa uzoqqa qochadi; togʻlardagi somondek shamol oldida, boʻron oldida uyurilgan chang kabi haydaladi. 14Kechqurun — toʻsatdan dahshat! Tong otmasdan ular yoʻq boʻladi. Bu — bizni talaganlarning nasibasi, bizni oʻmargan kimsalarning qismati.