ஏசாயா 17

17 ¹தமஸ்குவைக்குறித்த ஒரு தீர்க்கதரிசன வாக்கு. இதோ—தமஸ்கு இனி ஒரு நகரமாயிராது; அது பாழான மண்மேடாகும். ²ஆரோவேரின் பட்டணங்கள் கைவிடப்படுகின்றன; அவை மந்தைகளுக்கு விடப்படும், அவை படுத்துக்கொள்ளும், அவற்றைப் பயமுறுத்துவார் ஒருவரும் இல்லை. ³எப்பிராயீமிலிருந்து அரண் ஒழிந்துபோகும், தமஸ்குவிலிருந்து ராஜ்யமும் ஒழிந்துபோகும்; ஆராமின் மீதியானது இஸ்ரவேல் புத்திரரின் மகிமையைப்போல் இருக்கும் என்று பரலோகச் சேனைகளின் பிதா சொல்லுகிறார்.

⁴அந்நாளிலே யாக்கோபின் மகிமை குறைந்துபோகும், அவன் சரீரத்தின் கொழுப்பு மெலிந்துபோகும். ⁵விளைந்து நிற்கும் தானியத்தை அறுக்கிறவன் சேர்க்கிறதுபோல், தன் புயத்தால் கதிர்களை அறுக்கிறதுபோல் இருக்கும்; ஒருவன் தானியத்தைப் பொறுக்கிக்கொள்ளுகிறதுபோல் இருக்கும் இரெப்பாயீம் பள்ளத்தாக்கிலே. ⁶ஆயினும் சிலவே மீதியாய் விடப்படும், ஒலிவமரம் அடிக்கப்படுகிறபோது இருக்கிறதுபோல்: உச்சிமுனையிலே இரண்டு மூன்று பழுத்த ஒலிவப்பழங்களும், பலன்தரும் கிளைகளிலே நான்கு ஐந்தும் இருக்கும் என்று இஸ்ரவேலின் பிதா சொல்லுகிறார். ^a a v6 ஒலிவ விவசாயிகள் நீளமான தடிகளால் கிளைகளை அடித்துப் பழங்களை உதிரவைத்து அறுவடை செய்தார்கள்; உச்சிமுனையிலிருந்த சில ஒலிவப்பழங்கள் எப்போதும் எட்டாதவைகளாயிருந்தன.

⁷அந்நாளிலே மனிதர் தங்களை உண்டாக்கினவரை நோக்கிப்பார்ப்பார்கள், அவர்களுடைய கண்கள் இஸ்ரவேலின் பரிசுத்தராகிய எங்கள் பிதாவை நோக்கித் திரும்பும். ^b b v7 இஸ்ரவேலின் பரிசுத்தர் என்பது எங்கள் பிதாவுக்கு ஏசாயா தரும் தனிச்சிறப்பான நாமம் — அவரை அடிக்கடி மறந்துபோகிற ஒரு ஜனத்தோடு தம்மைக் கட்டிக்கொண்ட பரிசுத்த தேவனாக அவரைப் பெயரிட்டழைக்கிறது. ⁸அவர்கள் பலிபீடங்களை நோக்கிப்பார்க்கமாட்டார்கள், அவைகள் தங்கள் கைகளின் கிரியை, தங்கள் விரல்கள் உண்டாக்கினவைகளாகிய அஷேரா விக்கிரகத்தூண்களையும் தூபபீடங்களையும் அவர்கள் ஏறெடுத்துப் பார்க்கமாட்டார்கள். ⁹அந்நாளிலே அவர்களுடைய பலமான பட்டணங்கள் காடுகளின் மற்றும் மலையுச்சிகளின் பாழிடங்களைப்போல் இருக்கும், அவைகள் இஸ்ரவேல் புத்திரர் வந்தபோது கைவிடப்பட்டன; அது வெறுமையாய்ப்போகும். ¹⁰ஏனெனில் உன் இரட்சிப்பின் பிதாவை நீ மறந்தாய், உன் அடைக்கலமான கன்மலையை நீ நினைக்கவில்லை. ஆகையால், நீ இன்பமான தோட்டங்களை நாட்டி, அந்நிய திராட்சச்செடியின் கிளைகளை நடினாலும், ¹¹நீ அவைகளை நடும் நாளிலே அவை முளைக்கத் தொடங்கினாலும், காலையிலே உன் நடவு பூத்தாலும், அறுவடை ஒழிந்துபோகும் துக்கமும் ஆறாத நோவும் நிறைந்த நாளிலே. ¹²ஐயோ, அநேக ஜனங்களின் இரைச்சல்—அவர்கள் கடல்கள் இரைகிறதுபோல் இரைகிறார்கள்! ஜாதிகளின் கொந்தளிப்பு—அவர்கள் பலத்த தண்ணீர்கள் கொந்தளிக்கிறதுபோல் கொந்தளிக்கிறார்கள்! ¹³ஜாதிகள் திரளான தண்ணீர்கள் கொந்தளிக்கிறதுபோல் கொந்தளிக்கிறார்கள், ஆனால் எங்கள் பிதா அவர்களைக் கடிந்துகொள்வார், அப்பொழுது அவர்கள் தூரமாய் ஓடிப்போவார்கள், மலைகளின்மேல் காற்றுக்கு முன்பாகப் பறக்கும் பதரைப்போல் துரத்தப்பட்டு, சூறாவளிக்கு முன்பாகச் சுழலும் தூசியைப்போல் ஓடுவார்கள். ¹⁴மாலைநேரத்திலே திடீர் திகில்! விடியற்காலைக்குமுன் அவர்கள் இல்லாமல் போகிறார்கள். இதுவே நம்மைக் கொள்ளையிடுகிறவர்களின் பங்கு, நம்மைச் சூறையாடுகிறவர்களின் பாகம்.