ኢሳይያስ 17

17 ¹ስለ ደማስቆ የተነገረ ትንቢት። እነሆ፣ ደማስቆ ከእንግዲህ ከተማ አትሆንም፤ የፍርስራሽ ክምር ትሆናለች። ²የአሮዔር ከተሞች ተጥለዋል፤ ለመንጎች ይተዋሉ፤ የሚያስፈራቸውም ሳይኖር ያርፋሉ። ³ምሽጉ ከኤፍሬም ይጠፋል፤ መንግሥቱም ከደማስቆ፤ የአራምም ቅሬታ እንደ እስራኤል ልጆች ክብር ይሆናል፤ ይላል የሰማይ ሠራዊት አባት።

⁴በዚያ ቀን የያዕቆብ ክብር ይዋረዳል፤ የሰውነቱም ስብ ይከሳል። ⁵አጫጁ የቆመውን እህል እንደሚሰበስብ፣ በክንዱም የእህል ዛላዎችን እንደሚያጭድ ይሆናል፤ አንድ ሰው በራፋይም ሸለቆ ውስጥ እህልን እንደሚለቅም ይሆናል። ⁶ይሁን እንጂ፣ የወይራ ዛፍ በተደበደበ ጊዜ እንደሚሆነው፣ ጥቂቶች ይቀራሉ፤ ከዛፉ ራስ ላይ ሁለት ወይም ሦስት የበሰሉ የወይራ ፍሬዎች፣ ፍሬያማ በሆኑት ቅርንጫፎች ላይ አራት ወይም አምስት፤ ይላል የእስራኤል አባት። ^a a v6 የወይራ አብቃዮች ፍሬውን ለማርገፍ ቅርንጫፎቹን በረጃጅም ዘንጎች እየደበደቡ ያጭዱ ነበር፤ በዛፉ ራስ ላይ ያሉ ጥቂት የወይራ ፍሬዎች ግን ሁልጊዜ ሳይደረስባቸው ይቀሩ ነበር።

⁷በዚያ ቀን ሰዎች ወደ ፈጣሪያቸው ይመለከታሉ፤ ዐይኖቻቸውም ወደ እስራኤል ቅዱስ፣ ወደ አባታችን ይመለሳሉ። ^b b v7 “የእስራኤል ቅዱስ” የሚለው ኢሳይያስ ለአባታችን የሚጠቀምበት መለያ ስም ነው፤ ብዙ ጊዜ ከሚረሱት ሕዝብ ጋር ራሱን ያስተሳሰረ ቅዱስ እግዚአብሔር እንደሆነ ይሰይመዋል። ⁸ወደ መሠዊያዎቹ፣ ወደ እጆቻቸው ሥራ አይመለከቱም፤ ጣቶቻቸውም የሠሩትን — የአሼራ ዐምዶችንና የዕጣን መሠዊያዎችን አያስተውሉም። ⁹በዚያ ቀን ጠንካራ ከተሞቻቸው እንደ ጫካና እንደ ኮረብታ ራስ የተተዉ ስፍራዎች ይሆናሉ፤ እነዚህም የእስራኤል ልጆች በመጡ ጊዜ የተጣሉ ነበሩ፤ ባድማም ይሆናል። ¹⁰የመዳንህን አባት ረስተሃልና፤ የመጠጊያህንም ዐለት አላሰብህም። ስለዚህ ያማሩ አትክልቶችን ብትተክልና ከባዕድ ወይን ቀንበጦችን ብትተክል እንኳ፣ ¹¹በተከልህበትም ቀን ቢያቈጠቍጡ፣ በማለዳም ተክልህ ቢያብብ፣ ዐጨዳው ግን በሐዘንና በማይድን ሥቃይ ቀን ይጠፋል። ¹²ወዮ፣ የብዙ ሕዝቦች ዋይታ — እነርሱ እንደ ባሕር ሞገድ ድምፅ ያገሳሉ! የአሕዛብ ግርግር — እነርሱ እንደ ኀያላን ውሃዎች ድምፅ ይጓጓራሉ! ¹³አሕዛብ እንደ ብዙ ውሃዎች ድምፅ ይጓጓራሉ፤ አባታችን ግን ይገሥጻቸዋል፤ እነርሱም ወደ ሩቅ ይሸሻሉ፤ በተራሮች ላይ እንዳለ ገለባ በነፋስ ፊት እየተነዱ፣ በዐውሎ ነፋስ ፊት እንደሚሽከረከር ትቢያ ይሆናሉ። ¹⁴በመሸ ጊዜ፣ ድንገተኛ ድንጋጤ! ሳይነጋም፣ ጠፍተዋል። የሚዘርፉን ዕድል ፈንታ ይህ ነው፤ የሚበዘብዙን ዕጣ ይህ ነው።