پرن جي ڦڙڦڙاهٽ وارو ملڪ
هڪ پري ۽ خوفناڪ قوم جا ايلچي ڪانن جي ٻيڙين ۾ تيزيءَ سان اچن ٿا، پر اسان جو پيءُ چوي ٿو ته هو بس خاموش رهي ڏسندو، سج جي روشنيءَ ۾ گرميءَ جيان، فصل لهڻ کان ٿورو اڳ تائين — پوءِ ٽاريون ڪٽي ڇڏيندو. ان کان پوءِ اها ئي قوم پاڻ صيون جبل ڏانهن سوغاتون کڻي ٿي اچي.
اسان جو پيءُ آيت ۾ ڳالهائي ٿو 4
18 1اي پرن جي ڦڙڦڙاهٽ وارا ملڪ، ڪوش جي ندين جي پار، 2جيڪو سمنڊ رستي سفير موڪلي ٿو، پاڻيءَ مٿان پاپيرس جي ٻيڙين ۾. وڃو، تڪڙا قاصدو، ڊگھي ۽ لسي چمڙيءَ واري قوم ڏانهن، انهن ماڻهن ڏانهن جن کان ويجھو ۽ پري ڊڄن ٿا، زورآور ۽ لتاڙيندڙ قوم ڏانهن، جنهن جي ملڪ کي نديون ورهائين ٿيون. 3اي دنيا جا سڀ رهاڪو، اي زمين تي رهندڙو: جڏهن جبلن تي جھنڊو کنيو وڃي، تڏهن ڏسو! جڏهن توتاري وڄي، تڏهن ٻڌو!
4ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ مون کي هيئن فرمايو تہ آءٌ خاموش رهندس، ۽ پنهنجي رهائشگاهہ تان ڏسندو رهندس، جھڙيءَ طرح سج جي روشنيءَ ۾ صاف گرمي، جھڙيءَ طرح لاباريءَ جي گرميءَ ۾ شبنم جو ڪڪر.
5ڇاڪاڻ تہ لاباريءَ کان اڳي، جڏهن گل ڦٽي چڪو هوندو ۽ ڪڻي پڪندڙ انگور بڻجي رهي هوندي، تڏهن اسان جو پيءُ ڇانگڻ واري ڪاتين سان ٽاريون ڪپي ڇڏيندو، ۽ پکڙيل شاخون ڪڍي ڪپي ڇڏيندو. 6اهي سڀ جبلن جي شڪاري پکين ۽ زمين جي جانورن لاءِ ڇڏيا ويندا. شڪاري پکي مٿن اونهارو ڪاٽيندا، ۽ زمين جا سڀ جانور مٿن سيارو ڪاٽيندا. 7انهيءَ وقت آسمان جي لشڪرن جي پيءُ لاءِ نذراڻا آندا ويندا، ڊگھي ۽ لسي چمڙيءَ واري قوم کان، انهن ماڻهن کان جن کان ويجھو ۽ پري ڊڄن ٿا، زورآور ۽ لتاڙيندڙ قوم کان، جنهن جي ملڪ کي نديون ورهائين ٿيون، آسمان جي لشڪرن جي پيءُ جي نالي واري جاءِ ڏانهن، يعني صيهون جبل ڏانهن.
