Bumagsak ang Ashdod sa Asiria
Inuutusan ng ating Ama si Isaias na hubarin ang kanyang telang-sako at mga sandalyas at lumakad na hubad at nakapaa sa loob ng tatlong taon — isang buhay na larawan ng mga bihag na itinataboy palayo nang lantad. Nakatuon ito sa pagtitiwala ng Juda sa mga kaalyadong iyon. Nagtatanong ang baybaying-lupa kung paano ito makakatakas.
20 1Nang taong dumating sa Ashdod ang punong kumander na isinugo ni Sargon na hari ng Asiria, nilusob niya ang Ashdod at nasakop ito.
2Nang panahong iyon ay nagsalita ang ating Ama sa pamamagitan ni Isaias na anak ni Amoz, “Kalagin mo ang telang-sako sa iyong baywang at hubarin mo ang mga sandalyas sa iyong mga paa.” At ginawa nga niya ito, at lumakad nang hubad at walang sapin sa paa. 3Pagkatapos ay sinabi ng ating Ama, “Kung paanong ang aking lingkod na si Isaias ay lumakad nang hubad at walang sapin sa paa sa loob ng tatlong taon, bilang tanda at palatandaan laban sa Egipto at sa Cush, a a v3 Ang Cush ay ang sinaunang pangalan ng rehiyong sakop ngayon ng Sudan at hilagang Etiopia. 4gayon ihahatid ng hari ng Asiria ang mga bihag ng Egipto at ang mga tapon ng Cush, bata't matanda, hubad, walang sapin sa paa, at nakalitaw ang mga puwit—inilalantad ang kahihiyan ng Egipto. 5At sila ay madudurog at mapapahiya dahil sa Cush na kanilang pag-asa at sa Egipto na kanilang ipinagmamalaki. 6Sa araw na iyon ay sasabihin ng mga naninirahan sa baybaying ito, ‘Tingnan ninyo kung ano ang sinapit ng aming pag-asa, kung saan kami tumakas para sa tulong, upang mailigtas mula sa hari ng Asiria! Paano kami makatatakas?’”
