فردوس ۾ کڻجي وڃڻ
پاڻ کي ثابت ڪرڻ لاءِ دٻاءُ هيٺ، پولس هڪ اهڙي ماڻهوءَ جو ذڪر ڪري ٿو جيڪو بهشت تائين کنيو ويو، پوءِ ان مان فائدو وٺڻ کان انڪار ڪري ٿو. ٽي ڀيرا منٿ ڪرڻ کانپوءِ به ڪنڊو رهيو؛ جواب فضل هو، ڪنڊي جو هٽڻ نه. هو سندن ڪابه شيءِ نٿو گهري، رڳو کين، ۽ ڊڄي ٿو ته پهچڻ تي ڪٿي اهڙو گناهه نه ڏسي جنهن کان توبهه نه ڪئي وئي هجي.
12 1مون کي فخر ڪرڻو ئي آهي، جيتوڻيڪ ان ۾ ڪو فائدو ناهي؛ تڏهن بہ آءٌ خداوند جي رويائن ۽ ڪشفن ڏانهن اڳتي وڌندس. 2چوڏهن سال اڳ مسيح ۾ هڪ ماڻهو—آءٌ کيس ڄاڻان ٿو—ٽين آسمان تائين کڻيو ويو. جسم ۾ هو يا جسم کان ٻاهر، آءٌ ٻڌائي نہ ٿو سگھان؛ اسان جو پيءُ ڄاڻي ٿو. a a v2 قديم يهودي سوچ ۾ ’ٽيون آسمان‘ سڀ کان مٿانهون روحاني دائرو هو — خدا جي سڌي حضوري. 3آءٌ هن ماڻهوءَ کي ڄاڻان ٿو—جسم ۾ هو يا جسم کان ٻاهر، آءٌ نہ ٿو ڄاڻان؛ اسان جو پيءُ ڄاڻي ٿو. 4هو فردوس ۾ کڻجي ويو ۽ اهڙا ناقابلِ بيان لفظ ٻڌائين، جن کي ڪنهن کي بہ ڳالهائڻ جي اجازت ناهي.
5آءٌ هن ماڻهوءَ تي فخر ڪندس، پر پنهنجين ڪمزورين کان سواءِ پنهنجي مٿان ڪو فخر نہ ڪندس. 6جيڪڏهن آءٌ فخر ڪرڻ چاهيان تہ بيوقوف نہ ٿيندس، ڇاڪاڻ تہ سچ ڳالهائيندس. پر آءٌ پاڻ کي روڪيان ٿو، تہ جيئن ڪو بہ ماڻهو مون کي ان کان وڌيڪ نہ سمجھي، جيڪو هو مون ۾ ڏسي ٿو يا مون کان ٻڌي ٿو، 7انهن ڪشفن جي ڏاڍي غير معمولي هجڻ ڪري، تنهنڪري مغرور نہ ٿيڻ لاءِ مون کي جسم ۾ هڪ ڪنڊو ڏنو ويو، يعني شيطان جو هڪ قاصد جيڪو مون کي ستائي—تہ جيئن آءٌ مغرور نہ ٿيان. 8ان بابت مون ٽي ڀيرا خداوند کي منٿ ڪئي تہ اهو مون کان هٽي وڃي.
9پر مون کي فرمايائين تہ ”منهنجو فضل تو لاءِ ڪافي آهي، ڇاڪاڻ تہ منهنجي طاقت ڪمزوريءَ ۾ پوري ٿئي ٿي.“ تنهنڪري آءٌ وڌيڪ خوشيءَ سان پنهنجين ڪمزورين ۾ فخر ڪندس، تہ جيئن مسيح جي طاقت مون تي رهي.
10تنهنڪري مسيح جي خاطر ڪمزورين، بي عزتين، تڪليفن، ايذاءَن ۽ ڏکيائين ۾ آءٌ راضي آهيان. ڇاڪاڻ تہ جڏهن آءٌ ڪمزور آهيان، تڏهن آءٌ مضبوط آهيان.
ڪليسيا لاءِ پيءُ جي دل
11آءٌ بيوقوف ٿي پيو آهيان—اوهان مون کي مجبور ڪيو. ڇاڪاڻ تہ اوهان کان منهنجي تعريف ٿيڻ گھربي هئي، ڇو تہ جيتوڻيڪ آءٌ ڪجھ بہ ناهيان، پر انهن نام نهاد وڏن رسولن کان آءٌ ڪنهن بہ طرح گھٽ نہ هيس. 12سچي رسول جون نشانيون اوهان ۾ پوري صبر سان ڏيکاريون ويون: نشانيون، عجائب ۽ طاقت وارا ڪم. 13ٻين ڪليسيائن کان اوهان ڪهڙي ڳالهه ۾ گھٽ هئا—سواءِ ان جي تہ مون اوهان تي بار نہ وڌو؟ مون کي هيءَ ناحقي معاف ڪريو!
14ڏسو، هي ٽيون ڀيرو آهي جو آءٌ اوهان وٽ اچڻ لاءِ تيار آهيان، ۽ اوهان تي بار نہ وجھندس—آءٌ اوهان جو مال نہ، پر اوهان کي گھران ٿو. ٻارن کي والدين لاءِ جمع نہ ڪرڻ گھرجي، پر والدين کي ٻارن لاءِ. 15آءٌ اوهان جي جانن لاءِ نهايت خوشيءَ سان خرچ ڪندس ۽ پاڻ بہ خرچ ٿي ويندس—جڏهن آءٌ اوهان سان وڌيڪ پيار ڪريان ٿو، تڏهن ڇا مون سان گھٽ پيار ڪيو ويندو؟ 16ائين ئي ٿئي—مون اوهان تي بار نہ وڌو. پر آءٌ چالاڪ آهيان، تنهنڪري مون اوهان کي ڌوڪي سان پڪڙيو. 17جن کي مون اوهان ڏانهن موڪليو، تن مان ڪنهن جي ذريعي ڇا مون اوهان جو ناجائز فائدو ورتو؟ 18مون تيطس کي وڃڻ لاءِ تاڪيد ڪيو ۽ ساڻس گڏ ڀاءُ کي موڪليو. ڇا تيطس اوهان کان ناجائز فائدو ورتو؟ ڇا اسان هڪ ئي روح ۾، هڪ ئي قدمن تي نہ هلياسين؟
19ڇا اوهان سمجھو ٿا تہ اسان ٻڌي کان وٺي اوهان اڳيان پنهنجي صفائي پيش ڪندا رهيا آهيون؟ اسان اسان جي پيءُ جي اڳيان مسيح ۾ ڳالهايون ٿا—اي پيارؤ، سڀ ڪجھ اوهان جي اڏاوت لاءِ آهي. 20مون کي ڊپ آهي تہ جڏهن آءٌ ايندس، تڏهن اوهان کي جيئن گھران ٿو تيئن نہ لهندم، ۽ اوهان بہ مون کي جيئن گھرو ٿا تيئن نہ لهندا—تہ ڪٿي جھيڙا، حسد، ڪاوڙ جا ڀڙڪا، خود غرضي، بدگوئي، چغلي، غرور ۽ بدنظمي نہ هجن. 21مون کي ڊپ آهي تہ جڏهن آءٌ وري ايندس، تڏهن ڪٿي منهنجو پيءُ اوهان جي اڳيان مون کي نيچو نہ ڪري، ۽ آءٌ انهن گھڻن لاءِ ماتم ڪريان جن اڳ ۾ گناهه ڪيو ۽ پنهنجي ڪيل ناپاڪي، جنسي گناهه ۽ شهوت کان موٽيا نہ آهن.
