പറുദീസയിലേക്ക് എടുക്കപ്പെട്ടു

തന്നെത്തന്നെ തെളിയിക്കാൻ നിർബന്ധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, പറുദീസയിലേക്ക് എടുക്കപ്പെട്ട ഒരു മനുഷ്യനെക്കുറിച്ച് പൗലൊസ് പറയുന്നു, പിന്നെ അതിനെ മുതലാക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നു. മൂന്നു പ്രാവശ്യം അപേക്ഷിച്ചിട്ടും മുള്ള് നീങ്ങിയില്ല; ഉത്തരം കൃപയായിരുന്നു, നീക്കിക്കളയൽ അല്ല. അവർക്കുള്ളതൊന്നും അവന് വേണ്ട, അവരെ മാത്രം മതി; താൻ വരുമ്പോൾ മാനസാന്തരപ്പെടാത്ത പാപം കാണേണ്ടിവരുമോ എന്ന് അവൻ ഭയപ്പെടുന്നു.

അധ്യായം 12.

ഞാൻ പ്രശംസിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു—അതിൽ പ്രയോജനമൊന്നുമില്ല—എങ്കിലും കർത്താവിന്റെ ദർശനങ്ങളിലേക്കും വെളിപാടുകളിലേക്കും ഞാൻ കടക്കട്ടെ. പതിന്നാലു വർഷം മുമ്പ്, ക്രിസ്തുവിലുള്ള ഒരു മനുഷ്യൻ—എനിക്ക് അവനെ അറിയാം—മൂന്നാം സ്വർഗത്തിലേക്ക് എടുക്കപ്പെട്ടു. ശരീരത്തോടെയോ ശരീരം കൂടാതെയോ എന്ന് എനിക്ക് പറയാനാവില്ല; നമ്മുടെ പിതാവ് അറിയുന്നു. ^a ഈ മനുഷ്യനെ എനിക്ക് അറിയാം—ശരീരത്തോടെയോ ശരീരം കൂടാതെയോ എന്ന് എനിക്ക് അറിഞ്ഞുകൂടാ; നമ്മുടെ പിതാവ് അറിയുന്നു. പറുദീസയിലേക്ക് എടുക്കപ്പെട്ടു, വാക്കുകളാൽ പ്രകാശിപ്പിക്കാനാവാത്ത വചനങ്ങൾ—ആർക്കും ഉച്ചരിക്കാൻ അനുവാദമില്ലാത്തവ—കേട്ടു.

ഈ മനുഷ്യനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ പ്രശംസിക്കും, എന്നാൽ എന്റെ ബലഹീനതകളിലല്ലാതെ എന്നെക്കുറിച്ചുതന്നെ ഞാൻ പ്രശംസിക്കുകയില്ല. പ്രശംസിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചാലും ഞാൻ ഭോഷനാവുകയില്ല, എന്തെന്നാൽ ഞാൻ സത്യമാണല്ലോ പറയുക. എങ്കിലും, എന്നിൽ കാണുന്നതിനെയും എന്നിൽനിന്ന് കേൾക്കുന്നതിനെയും അപേക്ഷിച്ച് ആരും എന്നെ അധികമായി കണക്കാക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന് ഞാൻ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു, ഈ വെളിപാടുകൾ അത്യന്തം അസാധാരണമായിരുന്നതുകൊണ്ട്, ഞാൻ അഹങ്കരിച്ചുപോകാതിരിക്കേണ്ടതിന്, എന്റെ ജഡത്തിൽ ഒരു മുള്ള്, എന്നെ ഉപദ്രവിക്കാൻ സാത്താന്റെ ഒരു ദൂതൻ, എനിക്ക് നല്കപ്പെട്ടു—ഞാൻ അഹങ്കരിച്ചുപോകാതിരിക്കേണ്ടതിനുതന്നെ. ഇതിനെക്കുറിച്ച്, അത് എന്നെ വിട്ടുപോകേണ്ടതിന്, ഞാൻ മൂന്നു പ്രാവശ്യം കർത്താവിനോട് അപേക്ഷിച്ചു.

എന്നാൽ അവിടുന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞു: “എന്റെ കൃപ നിനക്ക് മതി, എന്തെന്നാൽ എന്റെ ശക്തി ബലഹീനതയിൽ തികഞ്ഞുവരുന്നു.” ആകയാൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ ശക്തി എന്റെമേൽ ആവസിക്കേണ്ടതിന് എന്റെ ബലഹീനതകളിൽ ഞാൻ അധികം സന്തോഷത്തോടെ പ്രശംസിക്കും.

അതുകൊണ്ട് ക്രിസ്തുവിനുവേണ്ടി ബലഹീനതകളിലും നിന്ദകളിലും കഷ്ടതകളിലും ഉപദ്രവങ്ങളിലും ഞെരുക്കങ്ങളിലും ഞാൻ തൃപ്തനായിരിക്കുന്നു. എന്തെന്നാൽ ഞാൻ ബലഹീനനായിരിക്കുമ്പോൾ അപ്പോൾ ഞാൻ ബലവാനാകുന്നു.

സഭയോടുള്ള പിതാവിന്റെ ഹൃദയം

ഞാൻ ഭോഷനായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു—നിങ്ങൾ എന്നെ അതിന് നിർബന്ധിച്ചു. എന്തെന്നാൽ നിങ്ങളാൽ ഞാൻ ശ്ലാഘിക്കപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു; ഞാൻ ഒന്നുമല്ലെങ്കിലും, അതിശ്രേഷ്ഠ അപ്പൊസ്തലന്മാർ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നവരെക്കാൾ ഒട്ടും ഞാൻ താണവനായിരുന്നില്ല. ഒരു യഥാർഥ അപ്പൊസ്തലന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ സകല സഹിഷ്ണുതയോടുംകൂടെ നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ പ്രവർത്തിക്കപ്പെട്ടു: അടയാളങ്ങളും അത്ഭുതങ്ങളും വീര്യപ്രവൃത്തികളുംതന്നെ. ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് ഭാരമായിത്തീർന്നില്ല എന്നതൊഴിച്ചാൽ, മറ്റു സഭകളെക്കാൾ നിങ്ങൾ എങ്ങനെ താണനിലയിലായി? ഈ അന്യായം എന്നോട് ക്ഷമിക്കുവിൻ!

ഇതാ, ഇത് മൂന്നാം പ്രാവശ്യമാണ് ഞാൻ നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽ വരാൻ ഒരുങ്ങിയിരിക്കുന്നത്, ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് ഭാരമായിത്തീരുകയുമില്ല—നിങ്ങളുടേത് അല്ല, നിങ്ങളെത്തന്നെയാണ് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. മക്കൾ മാതാപിതാക്കൾക്കുവേണ്ടിയല്ല, മാതാപിതാക്കൾ മക്കൾക്കുവേണ്ടിയാണല്ലോ സമ്പാദിച്ചുവെക്കേണ്ടത്. നിങ്ങളുടെ ആത്മാക്കൾക്കുവേണ്ടി ഞാൻ അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ ചെലവഴിക്കുകയും ചെലവഴിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും—ഞാൻ നിങ്ങളെ അധികം സ്നേഹിക്കുന്നെങ്കിൽ, ഞാൻ കുറച്ചു സ്നേഹിക്കപ്പെടുകയോ? അങ്ങനെയാകട്ടെ—ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് ഭാരമായില്ല. എന്നാൽ ഉപായിയായ ഞാൻ നിങ്ങളെ തന്ത്രത്താൽ പിടിച്ചു. നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽ ഞാൻ അയച്ചവരിൽ ആരെയെങ്കിലുംകൊണ്ട് ഞാൻ നിങ്ങളെ ചൂഷണം ചെയ്തുവോ? പോകാൻ ഞാൻ തീത്തൊസിനെ നിർബന്ധിക്കുകയും ആ സഹോദരനെ അവനോടുകൂടെ അയയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തീത്തൊസ് നിങ്ങളെ ചൂഷണം ചെയ്തുവോ? ഞങ്ങൾ ഒരേ ആത്മാവിനാൽ, ഒരേ കാലടികളിൽ, നടന്നില്ലയോ?

ഇത്രയും കാലം ഞങ്ങൾ നിങ്ങളോട് ഞങ്ങളെത്തന്നെ ന്യായീകരിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് നിങ്ങൾ വിചാരിക്കുന്നുവോ? ഞങ്ങൾ ക്രിസ്തുവിൽ, നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മുമ്പാകെ, സംസാരിക്കുന്നു—പ്രിയരേ, ഇതെല്ലാം നിങ്ങളെ ആത്മികവർധനവിലേക്ക് പണിയുന്നതിനാണ്. ഞാൻ വരുമ്പോൾ നിങ്ങളെ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ കാണുകയില്ലെന്നും, നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ എന്നെ നിങ്ങൾ കാണുകയില്ലെന്നും—കലഹം, അസൂയ, കോപാവേശങ്ങൾ, സ്വാർഥമോഹം, ഏഷണി, പരദൂഷണം, അഹങ്കാരം, കലക്കം എന്നിവ ഉണ്ടാകുമെന്നും—ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നു. ഞാൻ വീണ്ടും വരുമ്പോൾ എന്റെ പിതാവ് നിങ്ങളുടെ മുമ്പാകെ എന്നെ താഴ്ത്തുമെന്നും, മുമ്പ് പാപം ചെയ്ത്, തങ്ങൾ പ്രവർത്തിച്ച അശുദ്ധി, വേശ്യാവൃത്തി, മോഹം എന്നിവ വിട്ടുതിരിയാത്ത പലരെയുംകുറിച്ച് ഞാൻ ദുഃഖിക്കേണ്ടിവരുമെന്നും ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നു.