2 कोरिन्थी 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹मैले घमण्ड गरिरहनैपर्छ—यसमा कुनै लाभ छैन—तैपनि म प्रभुका दर्शन र प्रकाशहरूको कुरामा अघि बढ्नेछु। ²चौध वर्षअघि, ख्रीष्टमा भएका एक जना मानिस—म तिनलाई चिन्छु—तेस्रो स्वर्गसम्म उचालिए। तिनी शरीरमा थिए कि शरीरबाहिर, म भन्न सक्दिनँ; हाम्रा पिता जान्नुहुन्छ। ^a a v2 प्राचीन यहूदी विचारमा, 'तेस्रो स्वर्ग' सबैभन्दा उच्च आत्मिक क्षेत्र थियो—परमेश्वरको प्रत्यक्ष उपस्थिति। ³अनि म यी मानिसलाई चिन्छु—तिनी शरीरमा थिए कि शरीरबाहिर, म जान्दिनँ; हाम्रा पिता जान्नुहुन्छ। ⁴तिनी स्वर्गलोकमा उचालिए र अवर्णनीय वचनहरू सुने, जुन कुराहरू भन्न कसैलाई अनुमति छैन।

⁵म यी मानिसको विषयमा घमण्ड गर्नेछु, तर आफ्नो विषयमा घमण्ड गर्नेछैनँ, आफ्ना कमजोरीहरूमा बाहेक। ⁶म घमण्ड गर्न चाहन्थेँ भने, मूर्ख हुनेथिइनँ, किनकि म सत्य नै बोल्दै हुनेथिएँ। तर म रोकिन्छु, ताकि ममा जे देख्छ वा मबाट जे सुन्छ त्योभन्दा बढ्ता कसैले मलाई श्रेय नदेओस्, ⁷अनि यी प्रकाशहरू यति असाधारण भएकाले, यसकारण, म घमण्डी नबनूँ भनेर, मेरो शरीरमा एउटा काँढा दिइयो, मलाई सताउन शैतानको एउटा दूत—ताकि म घमण्डी नबनूँ। ⁸यसको विषयमा मैले तीन पटक प्रभुसँग बिन्ती गरेँ, कि यो मबाट हटोस्।

⁹तर उहाँले मलाई भन्नुभयो, “मेरो अनुग्रह तिम्रो निम्ति प्रशस्त छ, किनकि मेरो शक्ति कमजोरीमा सिद्ध हुन्छ।” यसैले ख्रीष्टको शक्ति ममाथि रहोस् भनेर म झन् खुसीसाथ आफ्ना कमजोरीहरूमा घमण्ड गर्नेछु।

¹⁰यसैले ख्रीष्टको खातिर म कमजोरीहरू, अपमानहरू, कष्टहरू, सतावटहरू र सङ्कष्टहरूमा सन्तुष्ट छु। किनकि जब म कमजोर हुन्छु, तब म बलियो हुन्छु।

मण्डलीप्रति पिताको हृदय

¹¹म मूर्ख बनेको छु—तिमीहरूले मलाई यसो गर्न बाध्य गरायौ। किनकि तिमीहरूद्वारा मेरो प्रशंसा हुनुपर्थ्यो, किनकि म कथित महान् प्रेरितहरूभन्दा कुनै पनि कुरामा कम थिइनँ, यद्यपि म केही होइनँ। ¹²साँचो प्रेरितका चिन्हहरू पूर्ण धैर्यसाथ तिमीहरूका बीचमा देखाइए: चिन्हहरू, आश्चर्यकर्महरू र शक्तिशाली कामहरू। ¹³मैले तिमीहरूमाथि बोझ नहालेको बाहेक—तिमीहरू अरू मण्डलीहरूभन्दा कसरी खराब अवस्थामा थियौ र? मलाई यो गल्ती क्षमा गर!

¹⁴हेर, यो तेस्रो पटक हो जब म तिमीहरूकहाँ आउन तयार छु, र म तिमीहरूमाथि बोझ हाल्नेछैनँ—म तिमीहरूको धन चाहन्नँ, तर तिमीहरूलाई नै चाहन्छु। छोराछोरीले आमाबुबाका निम्ति जम्मा गर्नुपर्दैन, तर आमाबुबाले छोराछोरीका निम्ति। ¹⁵म तिमीहरूका प्राणका निम्ति अत्यन्त खुसीसाथ खर्च गर्नेछु र आफैलाई खर्च हुन दिनेछु—तिमीहरूलाई बढी प्रेम गर्दा, के म कम प्रेम पाउँछु? ¹⁶त्यसो नै होस्—मैले तिमीहरूमाथि बोझ हालिनँ। तर चलाख भएकाले, मैले तिमीहरूलाई छलले पक्रेँ। ¹⁷मैले तिमीहरूकहाँ पठाएकामध्ये कसैद्वारा के मैले तिमीहरूको फाइदा उठाएँ? ¹⁸मैले तीतसलाई जान आग्रह गरेँ र तिनीसँगै भाइलाई पठाएँ। के तीतसले तिमीहरूको शोषण गरे? के हामी एउटै आत्मामा, एउटै कदममा हिँडेनौँ र?

¹⁹के तिमीहरू सोच्छौ कि हामी सुरुदेखि तिमीहरूसामु आफ्नो सफाइ दिँदै आएका छौँ? हामी ख्रीष्टमा, हाम्रा पिताको सामु बोल्छौँ—यी सबै कुरा, प्रियहरू हो, तिमीहरूलाई निर्माण गर्नका निम्ति हो। ²⁰मलाई डर छ, कतै म आउँदा, तिमीहरूलाई मैले चाहेजस्तो नभेट्टाउँ, र तिमीहरूले मलाई चाहेजस्तो नभेट्टाओ—कतै झगडा, डाह, रिसको प्रकोप, स्वार्थी महत्त्वाकाङ्क्षा, निन्दा, कुरौटे कुरा, घमण्ड र अव्यवस्था नहोस्। ²¹मलाई डर छ, कतै म फेरि आउँदा, मेरा पिताले मलाई तिमीहरूको सामु होच्याउनुहोला, र पहिले पाप गरेर आफूले गरेका अशुद्धता, यौनपाप र कामवासनाबाट नफर्केका धेरैको निम्ति म शोक गर्नेछु।