2 Wakorintho 12

12 ¹Ni lazima niendelee kujisifu—ingawa hakuna faida ndani yake—lakini nitasonga mbele hadi kwenye maono na mafunuo ya Bwana. ²Miaka kumi na minne iliyopita, mtu mmoja katika Kristo—namjua—alinyakuliwa hadi mbingu ya tatu. Kama ni katika mwili au nje ya mwili, siwezi kusema; Baba yetu anajua. ^a a v2 Katika fikra za Kiyahudi za kale, 'mbingu ya tatu' ilikuwa ulimwengu wa juu kabisa wa kiroho — uwepo wa moja kwa moja wa Mungu. ³Nami namjua mtu huyu—kama ni katika mwili au nje ya mwili, sijui; Baba yetu anajua. ⁴Alinyakuliwa hadi Paradiso na kusikia maneno yasiyoelezeka, mambo ambayo hairuhusiwi mtu kuyanena.

⁵Nitajisifu kwa ajili ya mtu huyu, lakini sitajisifu kwa ajili yangu mwenyewe, isipokuwa katika udhaifu wangu. ⁶Kama ningetaka kujisifu, singekuwa mpumbavu, kwa sababu ningekuwa nikisema kweli. Lakini najizuia, ili mtu asinihesabie zaidi ya vile anavyoniona au anavyosikia kutoka kwangu, ⁷na kwa sababu mafunuo haya yalikuwa ya ajabu mno, basi, ili nisije nikajivuna, nilipewa mwiba katika mwili wangu, mjumbe wa Shetani ili anitese—ili nisije nikajivuna. ⁸Mara tatu nilimsihi Bwana kuhusu jambo hili, ili aniondolee.

⁹Lakini aliniambia, "Neema yangu yakutosha, kwa maana nguvu zangu hukamilishwa katika udhaifu." Kwa hiyo nitajisifu kwa furaha zaidi katika udhaifu wangu, ili nguvu za Kristo zikae juu yangu.

¹⁰Kwa hiyo naridhika na udhaifu, matukano, taabu, mateso, na dhiki kwa ajili ya Kristo. Kwa maana ninapokuwa dhaifu, ndipo nina nguvu.

Moyo wa Baba kwa Kanisa

¹¹Nimekuwa mpumbavu—ninyi mmenilazimisha kufanya hivyo. Kwa maana ilinipasa kusifiwa na ninyi, kwa kuwa sikuwa duni kwa vyovyote kuliko hao wanaoitwa mitume wakuu, ingawa mimi si kitu. ¹²Ishara za mtume wa kweli zilifanyika kati yenu kwa uvumilivu wote: ishara, maajabu, na matendo makuu. ¹³Je, mlikuwa duni kwa jinsi gani kuliko makanisa mengine—isipokuwa kwamba sikuwalemea? Nisameheni kosa hili!

¹⁴Tazameni, hii ni mara ya tatu niko tayari kuja kwenu, nami sitawalemea—sitaki mali yenu, bali ninyi wenyewe. Watoto hawapaswi kuwawekea akiba wazazi wao, bali wazazi ndio wanaowawekea akiba watoto wao. ¹⁵Nami kwa furaha kubwa nitatoa navyo, naam, na kutolewa kabisa kwa ajili ya nafsi zenu—nikiwapenda zaidi, je, mimi napendwa kidogo? ¹⁶Iwe hivyo—sikuwalemea. Lakini kwa kuwa nina hila, niliwanasa kwa udanganyifu. ¹⁷Je, niliwanyonya kwa njia ya yeyote niliyemtuma kwenu? ¹⁸Nilimsihi Tito aende, nami nikamtuma yule ndugu pamoja naye. Je, Tito aliwanyonya? Je, hatukuenenda kwa roho ile ile, katika hatua zile zile?

¹⁹Je, mnadhani tumekuwa tukijitetea kwenu wakati wote huu? Twanena katika Kristo mbele za Baba yetu—hayo yote, wapendwa, ni kwa ajili ya kuwajenga. ²⁰Naogopa kwamba nitakapokuja, sitawakuta kama nitakavyo, nanyi hamtanikuta kama mtakavyo—kwamba kutakuwa na magomvi, wivu, hasira za ghafla, ubinafsi, uchongezi, masengenyo, kiburi, na machafuko. ²¹Naogopa kwamba nitakapokuja tena, Baba yangu anaweza kuninyenyekesha mbele yenu, nami nitawaombolezea wengi waliotenda dhambi hapo awali, wala hawajaacha uchafu, uasherati, na tamaa mbaya walizozifanya.