1.پطرس 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹تنهنڪري سڀ بدخواهي، سڀ فريب، رياڪاري، حسد ۽ سڀ بدگوئي ڇڏي ڏيو. ²نئين ڄاول ٻارن وانگر ڪلام جي خالص کير لاءِ اڃايل رهو، تہ جيئن اوهان نجات ۾ وڌندا وڃو، ³ڇالاءِ جو اوهان چکي ڏٺو آهي تہ خداوند ڀلو آهي. ^a a v3 پطرس زبور جي لفظن ”چکي ڏسو تہ خداوند ڀلو آهي“ کي يسوع تي لاڳو ڪري ٿو — اهو جنهن وٽ پڙهندڙ آيا ۽ کيس ڀلو لڌائون. ⁴اوهان جڏهن ان جيئري پٿر وٽ اچو ٿا، جنهن کي ماڻهن رد ڪيو پر جيڪو اسان جي پيءُ وٽ چونڊيل ۽ قيمتي آهي، ⁵اوهان بہ جيئرن پٿرن وانگر روحاني گهر ۽ پاڪ ڪاهنت جي صورت ۾ اڏجي رهيا آهيو، تہ جيئن يسوع مسيح جي وسيلي اهي روحاني قربانيون پيش ڪريو جيڪي اسان جو پيءُ قبول ڪري ٿو.

⁶ڪتاب پاڪ ۾ آهي تہ ”ڏسو، آءٌ صيون ۾ هڪڙو چونڊيل ۽ قيمتي ڪنڊ وارو پٿر رکان ٿو؛ جيڪو بہ ان تي ايمان آڻيندو، سو ڪڏهن شرمندو نہ ٿيندو.“

⁷تنهنڪري اها عزت اوهان ايمان آڻيندڙن لاءِ آهي. پر جيڪي ايمان نٿا آڻين، تن لاءِ جنهن پٿر کي معمارن رد ڪيو، سو ڪنڊ وارو پٿر ٿي پيو آهي،

⁸اهو ٺوڪر جو پٿر ۽ ٿاٻو ڏيندڙ چٽان بہ ٿيو آهي. اهي ڪلام جي نافرماني ڪري ٿاٻا کائين ٿا، ۽ ان لاءِ ئي مقرر ٿيل هئا.

⁹پر اوهان چونڊيل قوم، شاهي ڪاهنت، پاڪ ملت ۽ اسان جي پيءُ جا پنهنجا ماڻهو آهيو، تہ جيئن انهيءَ جي ساراهه جو اعلان ڪريو جنهن اوهان کي اونداهيءَ مان پنهنجي عجيب نور ۾ سڏيو. ¹⁰اڳي اوهان ڪا قوم نہ هئا، هاڻي اسان جي پيءُ جي قوم آهيو؛ اڳي اوهان تي رحم نہ ڪيو ويو هو، هاڻي اوهان تي رحم ڪيو ويو آهي. ^b b v10 پطرس هوسيع مان وٺي ٿو: جيڪي اڳي ”قوم نہ“ هئا، سي هاڻي اسان جي پيءُ جا پنهنجا ٿيا — ٻاهريون ماڻهو گهر آندو ويو ۽ ان تي رحم ڪيو ويو.

¹¹پيارا دوستو، آءٌ اوهان کي، جيڪي پرديسي ۽ جلاوطن آهيو، منٿ ڪريان ٿو تہ جسماني خواهشن کان پاسو ڪريو، جيڪي اوهان جي جان سان وڙهن ٿيون. ¹²غير قومن ۾ اهڙي سٺي زندگي گذاريو جو جڏهن اهي اوهان کي بدڪار چئي بدنام ڪن، تڏهن بہ اوهان جا نيڪ ڪم ڏسي، جنهن ڏينهن اسان جو پيءُ اسان وٽ ايندو، تنهن ڏينهن سندس واکاڻ ڪن.

¹³خداوند جي ڪري هر انساني اختيار جي تابعداري ڪريو، چاهي شهنشاهه جي، جيڪو سڀ کان مٿاهون آهي، ¹⁴يا حاڪمن جي، جن کي شهنشاهه موڪليو آهي تہ بدڪارن کي سزا ڏين ۽ نيڪي ڪندڙن جي ساراهه ڪن. ¹⁵ڇالاءِ جو اسان جي پيءُ جي مرضي اها آهي تہ اوهان نيڪي ڪري بي سمجهه ماڻهن جي جاهلانه ڳالهين جو وات بند ڪريو. ¹⁶آزاد ماڻهن وانگر جيئو، پر آزاديءَ کي برائيءَ تي پردو بڻائڻ لاءِ ڪم نہ آڻيو، بلڪ اسان جي پيءُ جي ٻانهن وانگر رهو. ¹⁷سڀني جي عزت ڪريو، ايمان وارن جي ڪٽنب سان پيار ڪريو، اسان جي پيءُ کان ڊڄو، شهنشاهه کي عزت ڏيو.

¹⁸اي ٻانهو، پنهنجن مالڪن جي پوري عزت سان تابعداري ڪريو، رڳو سٺن ۽ نرم مزاج وارن جي ئي نہ، پر سخت مزاج وارن جي بہ. ¹⁹ڇالاءِ جو جيڪڏهن ڪو ماڻهو اسان جي پيءُ کي ياد رکي ناحق ڏکن جو درد سهي، تہ اها ساراهه جوڳي ڳالهه آهي. ²⁰ڏوهه ڪرڻ تي مار کائي صبر ڪرڻ ۾ ڪهڙي واکاڻ آهي؟ پر نيڪي ڪرڻ تي ڏک سهڻ، اها اسان جي پيءُ وٽ ساراهه جوڳي ڳالهه آهي.

²¹اوهان کي انهيءَ لاءِ سڏيو ويو آهي، ڇالاءِ جو مسيح بہ اوهان لاءِ ڏک سٺو ۽ اوهان لاءِ هڪ نمونو ڇڏيائين، تہ جيئن اوهان سندس پيرن جي نشانن تي هلو. ²²”هن ڪو گناهه نہ ڪيو، ۽ سندس وات ۾ ڪو فريب نہ لڌو ويو.“ ²³جڏهن هنن کيس ملامتون ڪيون، تڏهن هن موٽ ۾ بدلو نہ ورتو؛ جڏهن ڏک سٺائين، تڏهن ڌمڪي نہ ڏنائين، پر پاڻ کي انهيءَ جي حوالي ڪيائين جيڪو انصاف سان فيصلو ڪري ٿو. ²⁴هن پاڻ اسان جا گناهه پنهنجي بدن ۾ ڪاٺيءَ تي کنيا، تہ جيئن اسين گناهه لاءِ مري وڃون ۽ سچائيءَ لاءِ جيئرا رهون؛ سندس زخمن سان اوهان کي شفا ملي آهي. ^c c v24 ’ڪاٺي‘ مان مراد صليب آهي — پطرس پراڻي عهدنامي جي اها تصوير ياد ڏياري ٿو تہ لعنت کڻڻ ڪاٺيءَ تي لڙڪڻ سان ٿئي ٿي (استثنا 21:23). ²⁵ڇالاءِ جو اوهان رڍن وانگر ڀٽڪي رهيا هئا، پر هاڻي پنهنجي جانن جي ريڍار ۽ نگهبان ڏانهن موٽي آيا آهيو.