Ζωντανές πέτρες, ένας εκλεκτός λαός
Οι πιστοί ονομάζονται ζωντανές πέτρες που οικοδομούνται σε οίκο γύρω από μια πέτρα που απέρριψαν οι οικοδόμοι — ένα ιερατείο, ένας λαός που ανήκει στον Πατέρα μας, αυτοί που κάποτε δεν ήταν λαός. Έπειτα δύσκολες συμβουλές για εξόριστους: να ζείτε τόσο καλά ώστε η συκοφαντία να αποτυγχάνει, να υποτάσσεστε, και να υπομένετε τα άδικα παθήματα όπως ο Χριστός.
2 1Αφήστε λοιπόν κάθε κακία και κάθε δόλο και υποκρισία και φθόνο και κάθε κακολογία. 2Σαν νεογέννητα βρέφη, να λαχταράτε το αγνό γάλα του λόγου, για να μεγαλώσετε προς τη σωτηρία, 3τώρα που γευτήκατε ότι ο Κύριος είναι αγαθός. a a v3 Ο Πέτρος παίρνει τα λόγια του ψαλμού «γευτείτε και δείτε ότι ο Κύριος είναι αγαθός» και τα εφαρμόζει στον Ιησού — Αυτόν στον οποίο ήρθαν οι αναγνώστες και τον βρήκαν αγαθό. 4Καθώς έρχεστε σ’ αυτόν, τη ζωντανή πέτρα που απορρίφθηκε από τους ανθρώπους αλλά είναι εκλεκτή, πολύτιμη για τον Πατέρα μας. 5Κι εσείς οι ίδιοι, σαν ζωντανές πέτρες, οικοδομείστε σε πνευματικό ναό και άγιο ιερατείο, για να προσφέρετε πνευματικές θυσίες που τις δέχεται ο Πατέρας μας μέσω του Ιησού Χριστού.
6Η Γραφή λέει: «Να, βάζω στη Σιών έναν εκλεκτό, πολύτιμο ακρογωνιαίο λίθο· όποιος πιστεύει σ’ αυτόν δε θα ντροπιαστεί ποτέ».
7Αυτή η τιμή, λοιπόν, είναι για σας που πιστεύετε. Για εκείνους όμως που δεν πιστεύουν, η πέτρα που απέρριψαν οι οικοδόμοι έγινε ο ακρογωνιαίος λίθος,
8και πέτρα που σκοντάφτουν, βράχος που τους ρίχνει κάτω. Σκοντάφτουν επειδή απειθούν στον λόγο — ακριβώς γι’ αυτό που ορίστηκαν.
9Εσείς όμως είστε γένος εκλεκτό, βασιλικό ιερατείο, έθνος άγιο, λαός που ανήκει στον Πατέρα μας, για να διακηρύξετε τα μεγαλεία εκείνου που σας κάλεσε από το σκοτάδι στο θαυμαστό του φως. 10Κάποτε δεν ήσασταν λαός, τώρα όμως είστε λαός του Πατέρα μας· κάποτε δεν είχατε βρει έλεος, τώρα όμως βρήκατε έλεος. b b v10 Ο Πέτρος αντλεί από τον Ωσηέ: εκείνοι που κάποτε ήταν «μη λαός» τώρα τους διεκδικεί ο Πατέρας μας ως δικούς του — ο ξένος που φέρνεται πίσω στο σπίτι και του δείχνεται έλεος.
11Αγαπητοί μου, σας παρακαλώ — ξένοι και πάροικοι που είστε — να αποφεύγετε τις σαρκικές επιθυμίες που πολεμούν ενάντια στην ψυχή σας. 12Να ζείτε ενάρετα ανάμεσα στα έθνη, ώστε, ενώ σας κακολογούν σαν κακούργους, βλέποντας τα καλά σας έργα να δοξάσουν τον Πατέρα μας την ημέρα που θα μας επισκεφθεί.
13Υποταχθείτε σε κάθε ανθρώπινη εξουσία για χάρη του Κυρίου — είτε στον αυτοκράτορα, ως ανώτατο, 14είτε στους διοικητές, που στέλνονται από τον αυτοκράτορα για να τιμωρούν τους κακούργους και να επαινούν εκείνους που κάνουν το καλό. 15Γιατί αυτό είναι το θέλημα του Πατέρα μας: κάνοντας το καλό να αποστομώνετε την ανόητη φλυαρία των άμυαλων ανθρώπων. 16Να ζείτε σαν ελεύθεροι άνθρωποι — όχι χρησιμοποιώντας την ελευθερία σαν πρόσχημα για το κακό — αλλά σαν δούλοι του Πατέρα μας. 17Να σέβεστε τους πάντες, να αγαπάτε τους αδελφούς, να φοβάστε τον Πατέρα μας, να τιμάτε τον αυτοκράτορα.
18Δούλοι, να υποτάσσεστε στους κυρίους σας με κάθε σεβασμό — όχι μόνο στους καλούς και επιεικείς, αλλά και στους σκληρούς. 19Γιατί αυτό είναι αξιέπαινο, αν κάποιος υπομένει τον πόνο μιας άδικης ταλαιπωρίας, έχοντας στο νου του τον Πατέρα μας. 20Γιατί τι αξία έχει να αντέχετε το ξύλο όταν φταίτε; Αλλά το να υπομένετε ταλαιπωρία όταν κάνετε το καλό — αυτό είναι αξιέπαινο μπροστά στον Πατέρα μας.
21Σ’ αυτό κληθήκατε, αφού και ο Χριστός έπαθε για σας, αφήνοντάς σας παράδειγμα για να ακολουθήσετε τα βήματά του. 22«Αμαρτία δεν έκανε, κι ούτε βρέθηκε δόλος στο στόμα του». 23Όταν τον έβριζαν, δεν αντιγύριζε τη βρισιά· όταν έπασχε, δεν απειλούσε, αλλά παρέδιδε τον εαυτό του σ’ εκείνον που κρίνει δίκαια. 24Αυτός ο ίδιος σήκωσε τις αμαρτίες μας στο σώμα του πάνω στο ξύλο, για να πεθάνουμε ως προς την αμαρτία και να ζήσουμε για τη δικαιοσύνη· με τις πληγές του γιατρευτήκατε. c c v24 «Το ξύλο» σημαίνει τον σταυρό — ο Πέτρος απηχεί την εικόνα της Παλαιάς Διαθήκης, όπου κάποιος σηκώνει κατάρα κρεμασμένος πάνω σε ξύλο (Δευτερονόμιο 21:23). 25Γιατί ήσασταν σαν πρόβατα που πλανιόνταν, τώρα όμως επιστρέψατε στον Ποιμένα και Φύλακα των ψυχών σας.
