Kevirên Zindî, Gelekî Bijartî

Bawermend têne gazîkirin kevirên zindî yên ku li dora kevirekî ku avaker red kirin dibin xanî — kahîntiyek, gelek ku yê Bavê me ne û berê ne gel bûn. Paşê şîreteke dijwar ji bo xerîban: ewqas baş bijîn ku buxtan bêsûd bimîne, stûxwar bibin, û cefaya neheq wek ku Mesîh kir ragirin.

Bavê me di ayetê de dipeyive 6

Beş 2.

Loma hûn her xerabî û her fêlbazî û durûtî û çavnebarî û her buhtanê ji xwe dûr bixin. Mîna pitikên nûbûyî, hûn li şîrê paqij ê peyvê bigerin, da ku hûn ber bi rizgariyê ve mezin bibin, niha ku we tam kir ku Xudan qenc e. ^a Gava hûn tên ba wî, kevirê zindî yê ku ji aliyê mirovan ve hat red kirin lê bijartî û li ba Bavê me biqîmet e. Hûn jî, mîna kevirên zindî, têne avakirin bo maleke ruhanî û kahîntiyeke pîroz, da ku hûn qurbanên ruhanî yên ku Bavê me bi rêya Îsa Mesîh qebûl dike, pêşkêş bikin.

Nivîsara Pîroz dibêje: “Va ye, ez li Siyonê kevirekî quncikê yê bijartî û biqîmet datînim; her kesê ku baweriya xwe bi wî bîne, tu caran şermezar nabe.”

Loma ev rûmet ji bo we ye, hûn ên ku bawer dikin. Lê ji bo wan ên ku bawer nakin, kevirê ku avakeran red kir, bûye kevirê serê quncikê,

û kevirekî terpilandinê û zinarekî ku wan dixe. Ew diterpilin çimkî guh nadin peyvê — tam tişta ku ji bo wê hatine destnîşan kirin.

Lê hûn gelekî bijartî, kahîntiyeke padîşahî, miletekî pîroz û gelekî ku yê Bavê me ne, da ku hûn pesnên Wî yê ku hûn ji tariyê bo ronahiya xwe ya ecêb gazî kirin, belav bikin. Berê hûn ne gel bûn, lê niha hûn gelê Bavê me ne; berê rehmê li we nehatibû kirin, lê niha rehm li we hatiye kirin. ^b

Hevalên delal, ez ji we lava dikim — hûn biyanî û sirgûnî — ku hûn xwe ji arzûyên laşî yên ku li dijî canê we şer dikin, dûr bixin. Di nav miletan de bi awayekî qenc bijîn, da ku gava ew we wekî xeraban buhtan bikin, ew karên we yên qenc bibînin û di roja ku ew tê serdana me de, pesnê Bavê me bidin.

Ji bo xatirê Xudan, serî li ber her desthilatiya mirovî bitewînin — çi împerator, wekî yê herî jor, çi walî, yên ku ji aliyê împerator ve têne şandin, da ku xeraban ceza bikin û pesnê wan ên ku qenciyê dikin, bidin. Çimkî daxwaza Bavê me ev e: ku hûn bi qencîkirinê, axaftina nezan a mirovên bêaqil bêdeng bikin. Wekî mirovên azad bijîn — azadiyê wekî perde ji bo xerabiyê bi kar neynin — lê wekî xizmetkarên Bavê me bijîn. Rêzê li hemûyan bigirin, ji malbata bawermendan hez bikin, ji Bavê me bitirsin, rûmetê bidin împerator.

Gelî xizmetkaran, bi her rêzê serî li ber axayên xwe bitewînin — ne tenê li ber qenc û nerman, lê li ber hişk jî. Çimkî heke kesek, bi hişyariya li ser Bavê me, êşa cefaya neheq ragire, ev tiştekî pesindar e. Heke hûn ji ber xerabîkirinê lêxistinê ragirin, ev çi qedir e? Lê ku hûn ji ber qencîkirinê cefayê ragirin — ev li ber Bavê me pesindar e.

Hûn ji bo vê hatine gazî kirin, çimkî Mesîh jî ji bo we cefa kişand û ji we re mînakek hişt, da ku hûn li pey şopa wî herin. “Wî tu guneh nekir, û di devê wî de tu fêlbazî nehat dîtin.” Gava wan çêr li wî kirin, wî bersiv neda; gava cefa kişand, wî tu gef nexwarin, lê xwe spart Yê ku bi dadperwerî dadbarî dike. Wî bi xwe gunehên me di laşê xwe de li ser darê hilgirt, da ku em ji guneh re bimirin û ji bo rastiyê bijîn; bi birînên wî hûn hatine qenckirin. ^c Çimkî hûn mîna pezan wenda bûbûn, lê niha vegeriyane ba Şivan û Parêzvanê canê we.